Skip to content
Opens in a new window

[1] คืน​วัน​นั้น กษัตริย์​บรร‌ทม​ไม่​หลับ จึง​มี​รับ‍สั่ง​ให้​นำ​หนัง‌สือ​บันทึก​เหตุ​การณ์​ที่​น่า​จด‍จำ คือ​พง‌ศาว‌ดาร​มา พวก​เขา​ก็​อ่าน​ถวาย​กษัตริย์

[2] และ​ก็​พบ​คำ​เขียน​ว่า​โมร‌เด‌คัย​ได้​ทูล​แจ้ง​เรื่อง​บิก‌ธา‌นา​และ​เท‌เรช​ขันที​สอง​คน​ของ​กษัตริย์ ผู้​เฝ้า​ธรณี​ประ‌ตู​ผู้​หา​ทาง​จะ​ปลง​พระ‍ชนม์​กษัตริย์​อา‌หสุ‌เอ‌รัส

[3] กษัตริย์​ตรัส​ว่า “ได้​ให้​เกียรติ​และ​ยศศักดิ์​อะไร​แก่​โมร‌เด‌คัย​เพราะ​เรื่อง​นี้​บ้าง?” ข้า​ราช‌การ​ของ​กษัตริย์​ผู้​ปรน‌นิบัติ​พระ‍องค์​ทูล​ว่า “ยัง​ไม่​ได้​ให้​สิ่ง​ใด พ่ะย่ะ‌ค่ะ”

[4] กษัตริย์​ตรัส​ว่า “ใคร​อยู่​ใน​ลาน​บ้าน?” ส่วน​ฮามาน​เพิ่ง​เข้า​มา​ถึง​ลาน​ชั้น‍นอก​ของ​พระ‍ราชวัง เพื่อ​จะ​ทูล​กษัตริย์​เรื่อง​เอา​โมร‌เด‌คัย​แขวน​คอ​เสีย​ที่​ตะแลง‌แกง ซึ่ง​ได้​เตรียม​ไว้​สำหรับเขา

[5] ข้า​ราช‌การ​ของ​กษัตริย์​จึง​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “นั่น​ท่าน​ฮา‌มาน กำลัง​ยืน​อยู่​ใน​พระ‍ลาน พ่ะย่ะค่ะ” และ​กษัตริย์​ตรัส​ว่า “ให้​เขา​เข้า​มา”

[6] ฮามาน​จึง​เข้า​มา กษัตริย์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ควร​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​คน​ที่​กษัตริย์​พอ​พระทัย​จะ​ยก​ย่อง?” และ​ฮามาน​รำพึง​ใน​ใจ​ว่า “ใครเล่า​ที่​กษัตริย์​พอ​พระทัย​จะ​ยกย่อง​มาก​กว่า​ข้า?”

[7] แล้ว​ฮามาน​ทูล​กษัตริย์​ว่า “สำหรับ​คน​ที่​กษัตริย์​พอ‍พระ‍ทัย​จะ​ยก​ย่อง​นั้น

[8] โปรด​ให้​นำ​ฉลอง​พระ‍องค์ และ​ม้า​ทรง​ที่​มี​มงกุฎ​บน​หัว​ของ​มัน​มา

[9] และ​ทรง​มอบ​ฉลอง​พระ‍องค์​และ​ม้า​นั้น​แก่​เจ้า‍นาย​ชั้น​สูง​ที่​สุด​คน​หนึ่ง​ของ​กษัตริย์ และ​ทรง​ให้​เขา ​แต่ง​ตัว​ให้​กับ​คน​ที่​กษัตริย์​พอ‍พระ‍ทัย​จะ​ยก​ย่อง และ​ให้​เขา​ช่วย​ท่าน​ผู้​นั้น​ขึ้น​นั่ง​บน​หลัง‍ม้า​และ​นำ​ท่าน​ไป​ตาม​ถนน​ใน​เมือง และ​ให้​เขา​ป่าว‍ร้อง​ไป​ข้าง‍หน้า​ท่าน​ว่า ‘ผู้​ที่​กษัตริย์​พอ‍พระ‍ทัย​จะ​ยกย่อง​ก็​เป็น​อย่าง‍นี้​แหละ’ ”

[10] กษัตริย์​จึง​ตรัส​กับ​ฮา‌มาน​ว่า “รีบ​เข้า​เถอะ เอา​เสื้อ​และ​ม้า​อย่าง​ที่​ท่าน​ว่า แล้ว​ทำ​อย่าง​นั้น​กับ​โมร‌เด‌คัย​คน​ยิว ซึ่ง​นั่ง​ที่​ประ‌ตู​พระ‍ราช‍วัง อย่า​ละ‍เว้น​สิ่ง‍ใด​ตาม​ที่​ท่าน​กล่าว​มา​นั้น​เลย”

[11] ฮา‌มาน​จึง​นำ​ฉลอง‍พระ‍องค์​กับ​ม้า​และ​แต่งตัว​ให้​โมร‌เด‌คัย และ​ให้​ท่าน​ขึ้น​ม้า​ไป​ตาม​ถนน​ใน​เมือง ฮา‌มาน​ก็​ป่าว‍ร้อง​ไป​ข้าง​หน้า​ท่าน​ว่า “คน​ที่​กษัตริย์​พอ‍พระ‍ทัย​จะ​ยก​ย่อง​ก็​เป็น​อย่าง‍นี้​แหละ”

[12] แล้ว​โมร‌เด‌คัย​ก็​กลับ​มา​ยัง​ประ‌ตู​พระ‍ราช‍วัง แต่​ฮา‌มาน​รีบ​กลับ​บ้าน คลุม​ศีรษะ​และ​คร่ำ‍ครวญ

[13] และ​ฮามาน​ก็​เล่า​ทุก​สิ่ง​ที่​เกิด​กับ​เขา​ให้​เศ‌เรช​ภรร‌ยา​และ​เพื่อน​ทุก​คน​ของ​เขา​ฟัง ที่​ปรึก‌ษา ​และ​เศ‌เรช​ภรร‌ยา​ของ​เขา​กล่าว​ว่า “ถ้า​ท่าน​เริ่ม​ล้ม‍ลง​ต่อ​หน้า​โมร‌เด‌คัย และ​เพราะ​เขา​เป็น​ชาติ​ยิว ท่าน​จะ​ไม่​ชนะ​เขา แต่​จะ​ล้ม‍ลง​ต่อ​หน้า​เขา​แน่”

[14] ขณะ​ที่​เขา​ทั้ง‍หลาย​กำ‌ลัง​พูด​กับ​ฮา‌มาน​อยู่ พวก​ขันที​ของ​กษัตริย์​ก็​มา​ถึง​และ​รีบ​พา​ฮา‌มาน​ไป​ยัง​งาน​เลี้ยง​ซึ่ง​พระ‍นาง​เอส‌เธอร์​ทรง​จัด​ขึ้น​นั้น

เอส‌เธอร์ — Chapters