[1] ส่วนตัวเรานั้น ในปีที่หนึ่งแห่งรัชกาลดาริอัสชาวมีเดีย เรายืนขึ้นเพื่อเสริมกำลังและปกป้องมีคาเอล
[2] “และบัดนี้ เราจะสำแดงความจริงแก่ท่านคือ จะมีพระราชาอีกสามองค์ขึ้นครองเปอร์เซีย และองค์ที่สี่จะมั่งคั่งยิ่งกว่าองค์อื่นทั้งหมด เมื่อท่านมีอำนาจด้วยความมั่งคั่งของท่านแล้ว ท่านก็จะปลุกปั่นให้ทุกคนต่อสู้กับราชอาณาจักรกรีก
[3] แล้วจะมีพระราชาผู้เก่งกล้าขึ้นมา ท่านจะปกครองด้วยราชอำนาจยิ่งใหญ่ และทำตามความพอใจของตนเอง
[4] และเมื่อท่านขึ้นมาแล้ว ราชอาณาจักรของท่านจะแตก และแบ่งแยกออกไปตามทางลมทั้งสี่แห่งฟ้าสวรรค์ แต่จะไม่ตกอยู่กับทายาทของท่าน และจะไม่มีราชอำนาจอย่างที่ท่านปกครองอยู่ เพราะว่าราชอาณาจักรของท่านจะถูกถอน และตกไปเป็นของผู้อื่น
[5] “แล้วพระราชาแห่งถิ่นใต้ จะเข้มแข็ง แต่แม่ทัพ ของท่านคนหนึ่งจะเข้มแข็งกว่าท่าน และขยายอำนาจครอบครองมากกว่าท่าน
[6] ต่อมาอีกหลายปี พระราชาทั้งสองจะเป็นพันธมิตรกัน และพระธิดาของพระราชาแห่งถิ่นใต้จะมาหาพระราชาแห่งถิ่นเหนือ เพื่อทำสัญญาไมตรี แต่เธอจะไม่รักษากำลังอำนาจ ของเธอ และอำนาจของพระราชาจะไม่ยั่งยืน เธอจะถูกทรยศ รวมทั้งบรรดาผู้ที่นำเธอมา ผู้ที่ให้กำเนิดเธอ และผู้ที่สนับสนุนเธอในเวลานั้น
[7] “คนหนึ่งจากเชื้อสายของเธอจะขึ้นมาแทนที่พระราชาแห่งถิ่นใต้ ท่านจะยกมาต่อสู้กับกองทัพ และเข้าในป้อมของพระราชาแห่งถิ่นเหนือ และจะรบกับพวกเขาและจะชนะ
[8] ท่านจะขนเอาบรรดาพระ พร้อมทั้งรูปหล่อโลหะของพระทั้งหลาย และภาชนะมีค่าที่ทำด้วยเงินและทองคำ ไปเป็นของริบยังอียิปต์ และท่านจะอยู่ห่างจากพระราชาแห่งถิ่นเหนือหลายปี
[9] แล้วพระราชาแห่งถิ่นเหนือจะเข้ามาในเขตพระราชาแห่งถิ่นใต้ แต่ก็จะกลับไปยังแผ่นดินของตนเอง
[10] “บุตรทั้งหลายของเขาจะก่อสงครามและรวบรวมกำลังรบเป็นอันมากไว้ ซึ่งจะยกมาเหมือนน้ำท่วมและผ่านไป และจะทำสงครามอีกไกลไปจนถึงป้อมปราการของท่าน
[11] แล้วพระราชาแห่งถิ่นใต้จะโกรธมาก จะยกออกมาต่อสู้กับพระราชาแห่งถิ่นเหนือผู้ซึ่งจะจัดกองทัพเป็นอันมาก แต่พลมากมายนั้นก็จะถูกมอบไว้ในมือของศัตรู
[12] และเมื่อกองทัพเหนือถูกรวบไปแล้ว จิตใจของพระราชาแห่งถิ่นใต้ก็ผยองขึ้น และท่านจะทำลายคนเป็นหมื่นๆ แต่การชนะนั้นจะไม่ถาวร
[13] เพราะว่าพระราชาแห่งถิ่นเหนือจะจัดกองทัพเป็นอันมาก ใหญ่โตกว่าครั้งก่อน ต่อมาอีกหลายปี เขาจะยกกองทัพใหญ่นั้นมาพร้อมกับเสบียงอุดมสมบูรณ์
[14] “ในกาลนั้น หลายกลุ่มจะยกขึ้นต่อสู้กับพระราชาแห่งถิ่นใต้ และพวกหัวรุนแรงท่ามกลางชนชาติของท่านเองก็จะยกตัวขึ้นเพื่อจะทำให้นิมิตสำเร็จ แต่พวกเขาจะล้มเหลว
[15] แล้วพระราชาแห่งถิ่นเหนือจะมาล้อมและก่อเชิงเทินและยึดเมืองที่มีป้อมแข็งแรงได้เมืองหนึ่ง ส่วนกำลังกองทัพของถิ่นใต้จะสู้ไม่ไหว แม้ว่ากองทัพที่คัดเลือกแล้วก็ยังสู้ไม่ได้ เพราะไม่มีกำลังยืนหยัดอยู่ได้
[16] แต่ผู้ยกมาต่อสู้กับท่าน จะทำตามความพอใจของเขาเอง จึงไม่มีใครต่อสู้เขาได้ และเขาจะยั่งยืนอยู่ในแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ และตลอดทั้งแผ่นดินก็จะตกอยู่ในอำนาจของเขา
[17] เขาจะมุ่งหน้ามาด้วยกำลังทั้งหมดแห่งราชอาณาจักร และเขาจะนำหลักสันติภาพมาเสนอและทำตาม และเขาจะยกธิดาคนหนึ่งให้พระราชาแห่งถิ่นใต้ เพื่อให้ทำลายราชอาณาจักรนั้น แต่เธอจะไม่มั่นคงและไม่เป็นประโยชน์แก่เขาแต่อย่างใด
[18] ภายหลังเขาจะมุ่งหน้าไปตามเมืองชายฝั่งทะเล และจะยึดได้หลายเมือง แต่แม่ทัพคนหนึ่งจะกำจัดความผยองของเขาเสีย และจะเอาความผยองนั้นมาสนองเขา
[19] แล้วเขาจะหันหน้ามุ่งตรงไปยังบรรดาป้อมปราการแห่งแผ่นดินของเขาเอง แต่เขาก็จะสะดุดและล้มลง หาตัวไม่พบอีกต่อไป
[20] “แล้วจะมีผู้หนึ่งขึ้นมาแทนที่เขา ผู้นี้จะส่งเจ้าพนักงานเก็บส่วยให้ไปทั่วราชอาณาจักรอันรุ่งโรจน์ แต่ไม่กี่วันเขาก็ประสบหายนะ ไม่ใช่ด้วยความโกรธหรือสงคราม
[21] จะมีคนน่าเกลียดคนหนึ่งตั้งตัวขึ้นแทนที่ โดยไม่มีผู้ใดมอบราชสมบัติให้ เขาจะยกเข้ามาโดยไม่บอกกล่าว แล้วชิงเอาราชอาณาจักรนั้นด้วยเล่ห์กล
[22] กองทัพทั้งหลายจะถูกกวาดไปหมดให้พ้นหน้าเขา และถูกทำลาย ส่วนมหาปุโรหิต จะถูกทำลายด้วย
[23] ตั้งแต่เวลาที่เป็นพันธมิตรกับเขา เขาจะทำการล่อลวงอยู่เสมอ และเขาจะเข้มแข็งขึ้นด้วยคนจำนวนน้อย
[24] เขาจะยกเข้ามาในส่วนของมณฑลซึ่งอุดมที่สุดโดยไม่บอกกล่าว และเขาจะทำสิ่งที่ปู่ทวดหรือบรรพบุรุษของเขาไม่ทำ เขาจะเอาทรัพย์ที่ปล้นมา ของที่ริบมาได้ และข้าวของต่างๆ มาแจกกัน เขาจะออกอุบายต่อสู้กับที่กำบังเข้มแข็ง แต่ก็ชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้น
[25] และเขาจะปลุกปั่นกำลังของเขาและความกล้าหาญของเขาด้วยกองทัพมหึมา ยกไปสู้กับพระราชาแห่งถิ่นใต้ และพระราชาแห่งถิ่นใต้จะทำสงครามด้วยกองทัพเข้มแข็งมหึมายิ่งนัก แต่ท่านก็สู้ไม่ได้เพราะจะมีการปองร้ายท่าน
[26] ถึงแม้ว่าผู้ร่วมรับประทานอาหารชั้นสูงของเขาก็จะหักหลังเขา กองทัพของเขาก็จะถูกกวาดไป ที่ถูกฆ่าฟันล้มตายจะมีมาก
[27] ส่วนพระราชาสององค์นั้น จิตใจต่างคิดปองร้าย เขาจะนั่งร่วมโต๊ะและพูดมุสากัน แต่ก็ไม่ได้ผล เพราะวาระสุดท้ายก็จะมาตามเวลากำหนด
[28] แล้วพระราชาแห่งถิ่นเหนือก็จะกลับเข้าบ้านเข้าเมืองพร้อมกับทรัพย์สมบัติมากมาย แต่จิตใจก็มุ่งร้ายต่อพันธสัญญาบริสุทธิ์ เขาจะลงมือทำตามใจชอบ และกลับเมืองของตน
[29] “พอถึงเวลากำหนด เขาจะกลับมาที่ถิ่นใต้ แต่ครั้งนี้เหตุการณ์จะไม่เป็นไปอย่างครั้งก่อน
[30] เพราะว่ากองทัพเรือของเมืองคิทธิม จะมาปะทะกับเขา เขาจะกลัวและกลับไป และจะเกรี้ยวกราดต่อพันธสัญญาบริสุทธิ์ และลงมือปฏิบัติงาน เขาจะหันกลับมาสนใจบรรดาผู้ทิ้งพันธสัญญาบริสุทธิ์
[31] กองทัพของเขาจะยกมาทำให้สถานนมัสการคือป้อมปราการเป็นมลทิน และจะให้เลิกเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์นั้นเสีย และพวกเขาจะตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียน ซึ่งทำให้เกิดการร้างเปล่าขึ้น
[32] เขาจะใช้เล่ห์กลล่อลวงผู้ละเมิดพันธสัญญา แต่บรรดาประชาชนที่ซื่อสัตย์ต่อ พระเจ้าของตนจะยืนหยัดต่อสู้
[33] และคนเหล่านั้นที่ฉลาดจะทำให้คนเป็นอันมากเข้าใจ แม้ว่าเขาจะล้มลงด้วยดาบหรือด้วยเปลวไฟ ด้วยการเป็นเชลยหรือด้วยถูกปล้นสักระยะเวลาหนึ่งก็ตาม
[34] เมื่อเขาล้มลงนั้น เขาจะได้รับความช่วยเหลือเล็กน้อย และจะมีคนจำนวนมากที่เข้าร่วมอย่างไม่จริงใจ
[35] คนฉลาดบางคนจะล้มลงเพื่อพวกเขาจะถูกถลุงและชำระให้หมดจด จนกว่าจะถึงวาระสุดท้าย เพราะวาระก็จะมาตามเวลากำหนด
[36] “และพระราชาจะทำตามความพอใจของเขา เขาจะยกตนขึ้น และพองตัวขึ้นเหนือพระทุกองค์ และจะพูดสิ่งที่น่าเกลียดต่อสู้พระเจ้าแห่งพระทั้งหลาย เขาจะเจริญขึ้นจนกว่าพระพิโรธจะครบถ้วนเพราะสิ่งใดที่ทรงกำหนดไว้จะต้องสำเร็จ
[37] เขาจะไม่เชื่อฟังพระแห่งบรรพบุรุษของเขา หรือพระที่ผู้หญิงปรารถนา เขาจะไม่เชื่อพระองค์ใดเลย เพราะเขาจะถือว่าตัวเองใหญ่กว่าทุกสิ่งทุกอย่าง
[38] เขาจะยกย่องพระของบรรดาป้อมปราการแทนสิ่งเหล่านี้ พระอีกองค์หนึ่งที่บรรพบุรุษของเขาไม่รู้จัก เขาก็จะให้เกียรติด้วยทองคำและเงิน ด้วยเพชรนิลจินดาและของถวายอันมีค่า
[39] เขาจะสู้รบกับป้อมปราการที่แข็งแรงที่สุด ด้วยความช่วยเหลือของพระต่างด้าว ใครๆ ที่นับถือเขา เขาก็พอกพูนศักดิ์ศรีให้ เขาจะแต่งตั้งให้ครอบครองคนเป็นอันมาก และเขาจะแบ่งที่ดินให้เป็นสิ่งตอบแทน
[40] “พอถึงวาระสุดท้าย พระราชาแห่งถิ่นใต้จะมาสู้กับเขา และพระราชาแห่งถิ่นเหนือจะพุ่งเข้าใส่ท่านอย่างลมบ้าหมู พร้อมด้วยรถรบ พลม้า และเรือรบเป็นอันมาก เขาจะเข้าประเทศต่างๆ แล้วไหลผ่านเหมือนน้ำท่วม
[41] เขาจะเข้ามาในแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ และประชาชนจะตายเป็นหมื่นๆ แต่เอโดม โมอับ และส่วนใหญ่ของคนอัมโมนจะพ้นจากมือของเขา
[42] เขาจะยืดมือออกต่อ ประเทศต่างๆ และแผ่นดินอียิปต์ก็จะพ้นไปไม่ได้
[43] เขาจะครอบครองทรัพย์สมบัติที่เป็นทองและเงิน และสิ่งมีค่าทั้งหลายของอียิปต์ คนลิเบีย และคนคูชก็จะตามเขาด้วย
[44] แต่ข่าวจากทิศตะวันออกและทิศเหนือจะทำให้เขาตกใจ และเขาจะยกออกไปด้วยความเคียดแค้นอย่างยิ่ง มุ่งจะทำลายและล้างผลาญคนเป็นอันมากอย่างสิ้นซาก
[45] และเขาจะกางเต็นท์หลวงระหว่างทะเลและภูเขาบริสุทธิ์รุ่งโรจน์ แล้วก็จะสิ้นชีวิตโดยไม่มีใครช่วยเขาเลย