[1] เรโหโบอัมได้ไปยังเมืองเชเคม เพราะอิสราเอลทั้งสิ้นได้มายังเชเคมเพื่อจะตั้งพระองค์ให้เป็นกษัตริย์
[2] เมื่อเยโรโบอัมบุตรเนบัททราบเรื่องนี้แล้ว ท่านจึงกลับจากอียิปต์ (ที่เยโรโบอัมต้องอาศัยอยู่ในอียิปต์เพราะท่านหนีจากพระพักตร์พระราชาซาโลมอน)
[3] เขาทั้งหลายก็ใช้คนไปเรียกท่าน และเยโรโบอัมกับอิสราเอลทั้งหมดได้มาทูลเรโหโบอัมว่า
[4] “พระราชบิดาของฝ่าพระบาททำให้แอกของพวกข้าพระบาทหนักนัก เพราะฉะนั้นบัดนี้ขอทรงลดภาระหนักจากพระราชบิดาของฝ่าพระบาท และทำให้แอกหนักที่พระองค์วางอยู่เหนือพวกข้าพระบาทเบาลงเสีย แล้วพวกข้าพระบาทจะปรนนิบัติฝ่าพระบาท”
[5] พระองค์ตรัสกับเขาว่า “อีกสามวันจงกลับมาหาเรา” ประชาชนจึงกลับไป
[6] แล้วกษัตริย์เรโหโบอัมก็ทรงปรึกษากับบรรดาผู้อาวุโส ผู้ได้ปรนนิบัติซาโลมอนพระราชบิดาของพระองค์เมื่อยังทรงพระชนม์อยู่ว่า “ท่านทั้งหลายจะแนะนำเราให้ตอบประชาชนนี้อย่างไร?”
[7] เขาทั้งหลายทูลพระองค์ว่า “ถ้าฝ่าพระบาททรงเมตตาต่อประชาชนนี้และให้พวกเขาพอใจ และตรัสตอบคำดีแก่พวกเขา เขาทั้งหลายจะเป็นผู้รับใช้ของฝ่าพระบาทเป็นนิตย์”
[8] แต่พระองค์ทรงปฏิเสธคำปรึกษาที่บรรดาผู้อาวุโสถวายนั้น และไปปรึกษากับพวกคนหนุ่มที่เติบโตขึ้นมาพร้อมกับพระองค์ และอยู่ปรนนิบัติพระองค์
[9] และพระองค์ตรัสกับเขาทั้งหลายว่า “พวกท่านจะแนะนำเราอย่างไร เพื่อพวกเราจะตอบประชาชนนี้ผู้ที่ทูลเราว่า ‘ขอทรงทำให้แอกซึ่งพระราชบิดาของพระองค์วางอยู่เหนือพวกข้าพระบาทเบาลง’? ”
[10] และคนหนุ่มเหล่านั้นผู้ได้เติบโตขึ้นมาพร้อมกับพระองค์ทูลพระองค์ว่า “ขอฝ่าพระบาทตรัสดังนี้แก่ประชาชนนี้ ผู้ทูลพระองค์ว่า ‘พระราชบิดาของฝ่าพระบาทได้ทรงทำให้แอกของพวกข้าพระบาทหนัก แต่ขอฝ่าพระบาททรงทำให้เบาลง’ นั้น ขอฝ่าพระบาทตรัสแก่เขาทั้งหลายอย่างนี้ว่า ‘นิ้วก้อยของเราก็หนากว่าเอวของพระราชบิดาเรา
[11] พระราชบิดาของเราได้วางแอกหนักบนท่านทั้งหลาย ส่วนเราก็จะเพิ่มภาระบนแอกของท่านทั้งหลายอีก พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้ แต่เราจะตีสอนท่านด้วยแมงป่อง’ ”
[12] เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งหมดจึงเข้ามาเฝ้าเรโหโบอัมในวันที่สาม ดังที่พระราชารับสั่งว่า “จงกลับมาหาเราในวันที่สาม”
[13] และพระราชาตรัสตอบเขาทั้งหลายอย่างดุดัน พระองค์ทรงปฏิเสธคำปรึกษาของบรรดาผู้อาวุโส
[14] และตรัสกับเขาทั้งหลายตามคำปรึกษาของพวกคนหนุ่มว่า “พระราชบิดาของเราทำแอกของท่านทั้งหลายให้หนัก แต่เราจะเพิ่มภาระบนแอกนั้น พระราชบิดาของเราตีสอนท่านทั้งหลายด้วยแส้ แต่เราจะตีสอนท่านด้วยแมงป่อง”
[15] พระราชาจึงไม่ทรงฟังประชาชน เพราะเหตุการณ์นี้เป็นมาจากพระเจ้า เพื่อพระยาห์เวห์จะทรงทำให้พระวจนะของพระองค์ได้สำเร็จ ซึ่งพระองค์ตรัสโดยอาหิยาห์ชาวชีโลห์แก่เยโรโบอัมบุตรเนบัท
[16] และเมื่ออิสราเอลทั้งสิ้นเห็นว่าพระราชาไม่ทรงฟังเขาทั้งหลาย ประชาชนก็ทูลตอบพระราชาว่า “พวกข้าพระบาทมีส่วนอะไรในดาวิด พวกข้าพระบาทไม่มีมรดกในบุตรเจสซี โอ อิสราเอลเอ๋ย กลับไปบ้านเรือนของท่าน แต่ละคนเถิด ข้าแต่ดาวิด จงดูแลราชวงศ์ของพระองค์เองเถิด” อิสราเอลทั้งสิ้นจึงไปยังบ้านเรือนพวกเขา
[17] แต่ประชาชนอิสราเอลผู้อาศัยอยู่ในเมืองต่างๆ ของยูดาห์นั้น เรโหโบอัมยังทรงปกครองเหนือพวกเขา
[18] แล้วพระราชาเรโหโบอัมทรงใช้ฮาโดรัมผู้ดูแลคนงานโยธาไป และคนอิสราเอลก็เอาหินขว้างท่านถึงตาย แล้วพระราชาเรโหโบอัมก็ทรงรีบขึ้นรถรบหนีไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
[19] อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ของดาวิดจนถึงทุกวันนี้