[1] Ngunit mayroon ding lumitaw na mga bulaang propeta sa gitna ng bayan kung paanong mayroon ding lilitaw na mga bulaang guro sa inyo na palihim na ipapasok ang mga maling katuruan ng kapahamakan, at kanilang ipinagkakaila ang Panginoon na siyang bumili sa kanila at inilalagay nila ang kanilang sarili sa biglang kapahamakan
[2] at marami ang susunod sa kanilang kapahamakan. Dahil sa kanila ay lalaitin ang daan ng katotohanan
[3] at sa pamamagitan ng kasakiman ay pagsasamantalahan nila kayo sa pamamagitan ng mga mapagkunwaring salita. Ang hatol sa kanila noong una ay hindi na magtatagal at ang kanilang kapahamakan ay hindi natutulog.
[4] Kung paanong hindi pinaligtas ng Diyos ang mga anghel na nagkasala, sa halip ay ibinulid sila na may tanikala ng kadiliman sa Tartarus upang ilaan para sa paghuhukom,
[5] at hindi pinaligtas ang sanlibutan noong unang panahon nang kaniyang dinala sa pagkagunaw ang sanlibutan ng mga hindi makadiyos, ngunit si Noe na tagapangaral ng katuwiran na isa sa walo ay kaniyang iningatan.
[6] At ang mga lungsod ng Sodoma at Gomora na tinupok ng apoy na hinatulan sa pagkawasak ang ginawa nilang halimbawa sa mga mamumuhay nang hindi makadiyos,
[7] ngunit iniligtas niya ang matuwid na si Lot na lubhang inaapi ng mga masama na namumuhay sa kahalayan
[8] (dahil sa nakikita at naririnig, ang matuwid na taong iyon na nananahang kasama nila ay pinahihirapan ang kaniyang matuwid na kaluluwa araw‑araw sa pamamagitan ng kanilang mga gawaing hindi pagkilala sa kautusan).
[9] Alam ng Panginoon kung paano ililigtas ang mga makadiyos mula sa mga pagsubok at kung paanong ilaan sa kaparusahan ang mga hindi matuwid para sa araw ng paghuhukom
[10] at lalung-lalo na yaong mga lumalakad ayon sa masamang pagnanasa ng laman sa karumihan at lumalait sa kapamahalaan. Sila ay mga mapangahas, ipinipilit ang sariling kagustuhan at hindi natatakot na laitin ang mararangal,
[11] kung saan ang mga anghel, bagaman may higit na kalakasan at kapangyarihan, ay hindi sila nagdadala ng hatol na may panlalait laban sa kanila sa harapan ng Panginoon.
[12] Ngunit ang mga taong ito na nagsasalita ng panlalait na hindi nila nalalaman para sa kanilang kasiraan ay lubos silang mapapahamak kung paanong ang mga hayop na walang likas na katwiran ay ipinanganak upang hulihin at sirain.
[13] Tatanggapin nila ang kabayaran ng kalikuan kung paanong inaakala nila na kasiyahan ang marangyang pamumuhay kapag araw. Sila ay mga batik at mga dungis na nagpapakasasa sa kanilang pandaraya habang sila ay nagdiriwang na kasama kayo.
[14] Sila ay may mga paningin na puspos ng pangangalunya at walang tigil sa paggawa ng kasalanan na inaakit ang mga hindi matatag na kaluluwa. Mayroon silang pusong nasanay sa kasakiman at sila ay mga anak na isinumpa.
[15] Iniwan nila ang matuwid na landas at sila ay naligaw sa pagsunod sa landas ni Balaam na anak ni Besor, na siyang umibig sa kabayaran sa paggawa ng kalikuan.
[16] Ngunit ang tinanggap niya ay ang pagsaway sa kaniyang pagsalangsang at ang asnong hindi nakakapagsalita na nagsalita sa pamamagitan ng tinig ng tao ang humadlang sa kahangalan ng propeta.
[17] Ang mga ito ay mga bukal na walang tubig at mga ulap na itinataboy ng unos, na sa kanila ay inilaan magpakailanman ang kapanglawan ng kadiliman.
[18] Sapagkat kapag sila ay nagsasalita ng mga pinalaking salita na walang kabuluhan, ang inaakit nila ay yaong mga tunay na nakatakas mula sa mga taong namumuhay sa pandaraya sa pamamagitan ng masamang pagnanasa ng laman at kahalayan.
[19] Habang sila ay nangangako ng kalayaan sa kanila, sila mismo ay sinasakop ng pagkaalipin ng kabulukan sapagkat ang tao na nadaig ng sinuman ay sa kaniya rin nagpaalipin.
[20] Dahil kung pagkatapos nilang makatakas sa kabulukan ng sanlibutan sa pamamagitan ng lubos na pagkilala sa Panginoon at Tagapagligtas na si Jesu-Cristo ay muli silang masangkot at madaig, ang kanilang huling kalagayan ay naging masahol pa kaysa sa dati.
[21] Kaya mabuti pang hindi na nila nalaman ang daan ng katuwiran kaysa pagkatapos nila itong malaman ay tumalikod sa banal na utos na ibinigay sa kanila.
[22] Ngunit nangyari sa kanila ang ayon sa totoong kawikaan, “Ang aso ay bumalik sa sarili niyang suka” Kaw 26:11 at “ang babaing baboy na hinugasan ay bumalik sa paglublob sa putik.”