[1] Oleske, ko ľidžal o bašaviben. Le Davidoskro žalmos.
[2] Šun man, ó Devla, sar man sajinav! Zachraňin miro dživipen, bo darav man mire ňeprijaťeľistar.
[3] Chraňin man olestar, so mange kamen te kerel o nalačhe manuša; le bitangendar, so pre ma aven sar banda.
[4] E čhib peske ostraren sar šabľa a muken o jedovata lava sar šipi,
[5] hoj andral o garudo than te trafinen le ňevinnones; ľivinen andre leste jekhvareste a na daran pes.
[6] Jekh avres maren upre pro nalačhe veci, dovakeren pes, hoj nacirdena peskre pasci, a phenen: „Ko len dikhela?“
[7] Keren o nalačhe plani a phenen: „Avľam pro igen lačho planos!“ Ňiko našťi džanel, so peske o manuš andro jilo gondoľinel.
[8] Ale o Del len trafinela peskre šipenca, jekhvareste ena on korkore zraňimen.
[9] Zňičinela len lengri čhib. Sako, ko len dikhela, kerela upral lende le šereha.
[10] Savore manuša pes darana; vakerena pal oda, so kerel o Del, achaľona oleske, so ov kerel.
[11] O spravodľivo radisaľola andro RAJ a denašela pes te garuvel andre leste. Lašarena pes leha savore čačejileskre.