[1] حال ای دختر افواج، فوجهای سربازانت را بسیج کن، زیرا به محاصره درآمده‌ایم. ایشان با عصای خویش، بر گونۀ حاکم اسرائیل می‌کوبند.
[2] اما تو، ای بِیت‌لِحِمِ اِفراتَه، گرچه در میان طوایف یهودا کوچکی، از تو کسی برای من بیرون خواهد آمد که بر اسرائیل فرمانروایی خواهد کرد؛ طلوع او از قدیم و از ایام ازل بوده است.
[3] پس ایشان را تسلیم خواهد کرد تا زمانی که زن زائو بزاید؛ آنگاه باقیماندۀ برادرانش به بنی‌اسرائیل باز خواهند گشت.
[4] و او خواهد ایستاد و گلۀ خود را شبانی خواهد کرد، به قوّت خداوند و در کبریاییِ نام یهوه خدای خویش. و آنان آرام و قرار خواهند یافت، زیرا اکنون او تا به کرانهای زمین بزرگ خواهد شد،
[5] و صلح و سلامتِ ایشان خواهد بود. و چون آشوریان به سرزمین ما درآیند، و کاخهای ما را لگدمال کنند، در برابرشان هفت، بلکه هشت شبان و رهبر بر پا خواهیم داشت،
[6] و ایشان به شمشیر بر سرزمین آشور فرمانروایی خواهند کرد، بر سرزمین نِمرود به شمشیر برهنه. و او ما را از آشور رهایی خواهد داد، آنگاه که به سرزمین ما درآید و در حدود ما گام بردارد.
[7] آنگاه باقیماندگان یعقوب در میان ملتهای بسیار مانند شبنمی از جانب خداوند خواهند بود، و همچون بارشی بر سبزه‌ها؛ که به انتظار انسان نمی‌نشیند، و منتظر بنی آدم نمی‌ماند.
[8] و باقیماندگانِ یعقوب در میان قومها و در وسط ملتهای بسیار، مانند شیری خواهند بود میان جانوران جنگل، و همچون شیر ژیان در میان گله‌های گوسفندان، که چون می‌گذرد، پایمال می‌کند و می‌درَد، و کسی نیست که از چنگش برهاند.
[9] دست تو بر خصمانت بلند خواهد شد و دشمنانت جملگی منقطع خواهند گردید.
[10] و خداوند می‌گوید: در آن روز اسبانت را از میانت منقطع خواهم ساخت، و ارابه‌هایت را نابود خواهم کرد.
[11] شهرهای سرزمین تو را از میان خواهم برد، و دژهایت را جملگی فرو~خواهم ریخت؛
[12] جادوگری را از دست تو بر خواهم چید، و دیگر هیچ فالگیری در تو یافت نخواهد شد.
[13] تمثالها و ستونهایت را از میانت منقطع خواهم ساخت، و دیگر در برابر صنعت دستان خود سَجده نخواهی کرد؛
[14] اَشیرَه‌های تو را از میانت بر خواهم کَند، و شهرهایت را نابود خواهم ساخت.
[15] و از اقوامی که فرمان نمی‌برند با خشم و غضب انتقام خواهم ستاند.