[1] سخنان عاموس، یکی از گله‌داران تِقوعَ، دربارۀ آنچه وی دو سال پیش از زلزله، دربارۀ اسرائیل دید، زمانی که عُزّیا پادشاه یهودا و یِرُبعام پسر یوآش پادشاه اسرائیل بود.
[2] او گفت: «خداوند از صَهیون می‌غُرّد و از اورشلیم صدای خود را بلند می‌کند. مرتعهای شبانان ماتم می‌گیرند و قُلۀ کَرمِل خشک می‌شود.»
[3] خداوند چنین می‌گوید: «به سبب سه نافرمانیِ دمشق، بلکه چهار نافرمانی‌اش، مکافات او را بر نخواهم گردانید، زیرا جِلعاد را با خرمن‌کوبهای آهنین کوبیدند.
[4] بر خاندان حَزائیل آتش خواهم فرستاد تا کاخهای بِن‌هَدَد را بسوزاند.
[5] پشت‌بندهای دروازۀ دمشق را خواهم شکست، ساکنان را از وادی آوِن منقطع خواهم ساخت، و صاحب عصا را از بِیت‌عدن. قوم اَرام به قیر به اسارت خواهند رفت؛» این است فرمودۀ خداوند.
[6] خداوند چنین می‌گوید: «به سبب سه نافرمانی غزه، بلکه چهار نافرمانی‌اش، مکافات او را بر نخواهم گردانید، زیرا تمامی یک ملت را به اسیری بردند تا ایشان را به اَدوم تسلیم کنند.
[7] پس بر حصارهای غزه آتش خواهم فرستاد تا دژهایش را بسوزاند.
[8] ساکنان را از اَشدود منقطع خواهم ساخت، و صاحب عصا را از اَشقِلون. دست خویش را بر عِقرون فرود خواهم آورد، و باقیماندگان فلسطینیان هلاک خواهند شد؛» این است فرمودۀ خداوند.
[9] خداوند چنین می‌گوید: «به سبب سه نافرمانی صور، بلکه چهار نافرمانی‌اش، مکافات او را بر نخواهم گردانید، زیرا تمامی یک ملت را به اَدوم به اسیری تسلیم کردند، و پیمان برادری را به یاد نیاوردند.
[10] پس بر حصارهای صور آتش خواهم فرستاد تا دژهایش را بسوزاند.»
[11] خداوند چنین می‌گوید: «به سبب سه نافرمانی اَدوم، بلکه چهار نافرمانی‌اش، مکافات او را بر نخواهم گردانید، زیرا برادرش را به شمشیر دنبال کرد و رحم و شفقت را به کناری نهاد؛ خشم او پیوسته مجروح می‌ساخت، و غضبش همواره شعله‌ور بود.
[12] پس بر تیمان آتش خواهم فرستاد تا کاخهای بُصرَه را بسوزاند.»
[13] خداوند چنین می‌گوید: «به سبب سه نافرمانی بنی‌عَمّون، بلکه چهار نافرمانی‌اش، مکافاتش را بر نخواهم گردانید، زیرا شکم زنان آبستن جِلعاد را پاره کردند تا حدود خویش را گسترش دهند.
[14] پس حصارهای رَبَّه را به آتش خواهم کشید تا با فریادها در روز جنگ و به توفان در روز گردباد، کاخهایش را بسوزاند؛
[15] و پادشاه ایشان به تبعید خواهد رفت، او و صاحبمنصبانش با هم؛» این است فرمودۀ خداوند.