[1] ต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังเตียวออกจากบริเวณพระวิหาร สาวกของพระองค์คนนึ่งอู้ว่า “อาจ๋ารย์ ตึกหมู่นี้ใหญ่โตงามขนาด บ่าหินตี้ใจ๊แป๋งก็ก้อนใหญ่แต๊ๆ”
[2] พระองค์ตอบคนนั้นว่า “ต้านหันตึกใหญ่ๆ หมู่นี้ก่อ บ่าหินตี้ซ้อนกั๋นหมู่นี้จะถูกเตขว้างจ๋นบ่หันวางซ้อนกั๋นเลยสักก้อน”
[3] ต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังนั่งอยู่บนดอยบ่ากอกเทศตี้อยู่แหมเผิกซื่อพระวิหาร เปโตร ยากอบ ยอห์น กับอันดรูว์มาถามพระองค์เป๋นก๋านส่วนตั๋วว่า
[4] “ขอบอกหมู่เฮากำเต๊อะว่า สิ่งหมู่นี้จะเกิดขึ้นเมื่อใด มีอะหยังเป๋นหมายสำคัญหื้อหันว่าสิ่งหมู่นี้จะเกิดขึ้นแล้ว”
[5] พระองค์ตอบว่า “หละวังหื้อดี ห้ามหื้อใผจุล่ายต้านเน่อ
[6] ย้อนว่าจะมีหลายคนมาอ้างจื้อของเฮาว่า ‘เฮาเป๋นพระคริสต์’ แล้วจุล่ายหื้อหลายคนหลงเจื้อ
[7] เมื่อต้านได้ยินเรื่องสงคราม กับได้ข่าวลือว่าเกิดสงครามตึงใก้ตึงไก๋ ก็บ่ถ้าตกอกตกใจ๋ ย้อนเรื่องจาอี้จะต้องเกิดขึ้นก่อน แต่ยังบ่เถิงวันเสี้ยงสุดของโลกเตื้อ
[8] ประเทศนึ่งจะสู้ฮบกับแหมประเทศนึ่ง อาณาจักรนึ่งก็จะสู้ฮบกับแหมอาณาจักรนึ่ง จะเกิดก๋านกั้นข้าวอยากน้ำ กับแผ่นดินจะไหวหลายตี้ เหตุก๋ารณ์หมู่นี้ก็เผียบเหมือนก๋านตั้งเก๊าเจ็บต๊องก่อนเกิดลูก
[9] แต่จงหละวังตั๋วไว้หื้อดี ย้อนว่าหมู่ต้านจะถูกยับปาไปขึ้นศาล จะถูกเฆี่ยนถูกตี๋ในธรรมศาลาของจาวยิว กับจะต้องไปยืนต่อหน้าเจ้าเมือง ต่อหน้ากษัตริย์ย้อนว่าหมู่ต้านติดต๋ามเฮา เปื้อจะเป๋นพยานเรื่องเฮาต่อหน้าหมู่เขา
[10] แต่ก่อนเถิงวันเสี้ยงสุดของโลก คนตังหลายจะต้องบอกข่าวดีหื้อกู้จ้าดกู้เผ่าเหียก่อน
[11] เมื่อหมู่ต้านโดนยับไปขึ้นศาลนั้น ห้ามฟั่งฮ้อนอกตกใจ๋เตื้อว่าจะอู้ตอบจาใดดี แต่ในเวลานั้น หื้ออู้ไปต๋ามตี้พระเจ้าโผดหื้อต้านอู้ ย้อนว่าผู้ตี้อู้นั้นบ่ใจ้ตั๋วต้านตี้อู้ แต่เป๋นพระวิญญาณบริสุทธิ์อู้ผ่านตั๋วต้าน
[12] “ปี้น้องจะหักหลังกั๋นจ๋นถูกฆ่าต๋าย ป้อแม่จะหักหลังลูกจ๋นถูกฆ่าต๋าย หมู่ลูกๆ ก็จะต่อต้านป้อแม่แล้วเยียะหื้อถูกฆ่าต๋ายเหมือนกั๋น
[13] คนตังหลายจะจังหมู่ต้าน ย้อนว่าต้านได้ติดต๋ามเฮา แต่ถ้าใผตี้ทนได้จ๋นเถิงตี้สุด จะได้ฮับความรอดป๊นบาปโต้ษ
[14] “แต่เมื่อหมู่ต้านหัน ‘สิ่งตี้มาย่ำสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ตี้เยียะหื้อเกิดความฉิบหาย’ มาตั้งไว้ในสถานตี้บ่ควรดีตั้ง (หื้อคนตี้อ่านกำนี้เข้าใจ๋ความหมายหื้อดี) ก็หื้อคนตี้อยู่ในแคว้นยูเดียขะใจ๋หนีไปอยู่บนดอยเวยๆ
[15] คนตี้อยู่บนดาดฟ้าหลังคาบ้าน ห้ามลงมาปิ๊กเข้าไปเก็บคัวในบ้าน
[16] คนตี้อยู่ต๋ามโต้งต๋ามนา ห้ามปิ๊กไปเอาเสื้อคุมตี้บ้าน หื้อลวดหนีไปเลย
[17] ในหว่างนั้นความฉิบหายก็จะเกิดกับหมู่แม่มานกับแม่ลูกหน้อยตี้ลูกยังกิ๋นนมอยู่
[18] หื้ออ้อนวอนขอพระเจ้าตี้จะบ่เกิดขึ้นในหน้าหนาว
[19] ย้อนว่ายามนั้นจะเกิดความตุ๊กยากลำบากขนาดอย่างตี้บ่เกยเกิดขึ้นมาก่อนเลย นับตั้งแต่พระเจ้าสร้างโลกมาจ๋นเถิงบ่าเดี่ยวนี้ กับจะบ่มีจาอี้เกิดขึ้นแหมเลย
[20] ถ้าองค์พระผู้เป๋นเจ้าบ่หย้อวันเวลาหมู่นั้นหื้อสั้นลง ก็จะบ่มีใผรอดจีวิตเลย แต่ย้อนว่าพระองค์หันแก่คนตี้พระองค์ได้เลือกไว้เป๋นของพระองค์แล้ว ก็หื้อเวลานั้นสั้นลง
[21] ในเวลานั้นถ้ามีคนใดมาบอกว่า ‘ผ่อลอพระคริสต์อยู่หั้น’ กาว่า ‘พระคริสต์อยู่นี้’ ห้ามเจื้อเขาเน่อ
[22] ย้อนว่าจะมีพระคริสต์ตั๋วป๋อมกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตั๋วป๋อมเกิดขึ้น แล้วหมู่เขาก็จะเยียะก๋านอัศจ๋รรย์กับหมายสำคัญต่างๆ เปื้อจุล่ายคนตี้พระเจ้าได้เลือกไว้แล้ว ถ้าเป๋นไปได้
[23] ต้านตังหลายจงเฝ้าหละวังตั๋วไว้หื้อดีเน่อ เฮาได้เตื๋อนหมู่ต้านไว้ก่อนแล้ว
[24] “หลังจากเวลาตุ๊กยากลำบากนั้นผ่านป๊นไปแล้ว ‘ตะวันจะมืดตึ๊ก เดือนจะบ่ส่องแสง
[25] ดาวจะหยวะตกจากต๊องฟ้า หมู่ผู้มีอำนาจตังหลายในต๊องฟ้าก็จะสั่นไหวเฝื่อนคลอน’
[26] “แล้วคนตังหลายจะหันบุตรมนุษย์ลงมาบนเมฆด้วยฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่กับรัศมี
[27] เวลานั้นพระองค์จะส่งหมู่ทูตสวรรค์มารวบรวมคนตี้พระองค์เลือกไว้แล้วจากตึงสี่ทิศ ตั้งแต่สุดป๋ายแผ่นดินโลกจ๋นเถิงสุดขอบฟ้า
[28] “หื้อเฮียนฮู้จากเรื่องเก๊าบ่าเดื่อ คือเมื่อเก๊าบ่าเดื่อโป่งใบใหม่ ต้านก็ฮู้ว่าใก้จะเถิงหน้าฮ้อนแล้ว
[29] ก็เหมือนเดียวกั๋น เมื่อหมู่ต้านหันเหตุก๋ารณ์ตี้เฮาบอกแล้วนั้นเกิดขึ้น ก็หื้อฮู้ว่าใก้เถิงเวลาตี้พระองค์จะปิ๊กมา ใก้จะเถิงเวลาแต๊ๆ แล้วเน่อ
[30] เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า คนในยุคนี้จะยังบ่ต๋ายก่อนเหตุก๋ารณ์ตี้ว่าหมู่นี้จะเกิดขึ้น
[31] ต๊องฟ้ากับโลกจะยุบหายไป แต่ถ้อยกำของเฮาจะบ่สูญหายไปเลย
[32] “แต่ว่าวันนั้นเวลานั้นตี้สิ่งหมู่นี้จะเกิดขึ้น บ่มีใผฮู้สักคน หมู่ทูตสวรรค์ก็บ่ฮู้ บุตรของพระเจ้าก็บ่ฮู้ มีก้าพระบิดาองค์เดียวเต้าอั้นตี้ฮู้
[33] จงเฝ้าหละวังตื่นตั๋วไว้หื้อดี ย้อนต้านบ่ฮู้ว่าวันเวลานั้นจะมาแผวเมื่อใด
[34] ก็เผียบเหมือนเจ้าของบ้านคนนึ่งตี้ก่ำลังจะออกเตียวตางไปเมืองไก๋ เขามอบอำนาจหื้อหมู่คนฮับใจ๊ฮับผิดชอบบ้านต๋ามหน้าตี้ก๋านงานของใผของมัน กับบอกคนยามหื้อเฝ้าปะตู๋บ้านไว้หื้อดีๆ
[35] ย้อนจาอั้นหมู่ต้านจงหละวังตั๋วหื้อดี ย้อนต้านบ่ฮู้ว่าเจ้าของบ้านจะปิ๊กมาเวลาใด จะมาเมื่อค่ำกา จะมาเดิ็กดื่นเกิ่งคืนกา จะมายามไก่ขันกา กาว่าจะมาเมื่อเจ๊า
[36] จงเฝ้าหละวังหื้อดี กั๋วว่าเปิ้นอาจจะสะหลดสะหลันมาปะใส่ต้านนอนหลับอยู่
[37] สิ่งตี้เฮาอู้กับหมู่ต้าน เฮาก็อู้กับคนตังหลายเหมือนกั๋นว่า จงเฝ้าหละวังหื้อดี”