Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:16

[1] Агъа-къардашларым, сизинъ аранъыздан оджа олмагъа чокъусы арекет этмесин. Билесинъиз ки, биз, оджалар, къаттыджа суд этиледжекмиз.

[2] Эпимиз чокъ янълышамыз. Эгер бириси лаф эткенде къабаат къазанмаса, о, къусурсыз адам ола ве бутюн беденини тута биле.

[3] Биз атны бойсундырмакъ ичюн агъзына югенни такъамыз, ве онынъ бутюн беденини идаре этемиз.

[4] Бакъынъыз, гемилер де пек балабан олса да, кучьлю еллер ярдымынен айдалса да, гемиджининъ гонълю къайсы тарафкъа бармагъа истесе, оларны кичкене бир дюменнен о тарафкъа да идаре эте.

[5] Тиль де ойле, беденнинъ кучюк бир мучеси олса да, пек чокъ макътана. Бакъынъыз, кичкене бир атешчик не къадар буюк орманны якъа!

[6] Тиль де – бир атештир, башкъа мучелеримиз арасында яманлыкъкъа толу дюнья кибидир. О, бутюн беденимизни арамлай. Джеэннемден алевленип, о, бутюн яшайыш ёлуны якъа.

[7] Адам эр бир айван, къуш, ер юзюнде сюйрекленген махлюкъны, эм де денъиз махлюкъларыны бойсундыра ве энди бойсундырды.

[8] Амма кимсе тильни бойсундырып оламаз. О, анда-мында чапкъан яманлыкътыр, ольдюриджи зеэрге толудыр.

[9] Тилимизнен биз Рабби ве Алла-Бабаны макътаймыз, тилимизнен де Аллагъа ошатып яратылгъан адамларны къаргъаймыз.

[10] Макътав ве къаргъыш бир агъыздан чыкъа. Агъа-къардашларым, бойле олмамакъ керек!

[11] Бир чокъракътан татлы ве тузлу сув чыкъып олурмы?

[12] Агъа-къардашларым, инджир тереги зейтюн я да юзюм асмасы инджир берип олурмы? Тузлу чокъракъ да татлы сув бермез!

[13] Аранъызда акъыллы ве анълагъан адамлар бармы? Олар, алчакъгонъюлликнен ве анълавнен япылгъан яхшы арекетлерини ве ишлерини косьтерсинлер.

[14] Лякин эгер юрегинъизде къара пахыллыкъ ве тек озюни тюшюнюв олса, акъыллы олгъанынъыз акъкъында макътанманъыз ве акъикъатны ред этменъиз.

[15] Бойле икмет юкъарыдан дегиль, дюньядан, адамлардан ве шейтандан келе.

[16] Къайда пахыллыкъ ве тек озюни тюшюнюв олса, о ерде тертипсизлик ве эр бир ярамазлыкъ пейда ола.

[17] Юкъарыдан кельген икмет исе биринджиден темиз-пак, сонъ тынчлыкъсевер, йымшакъ, сёз динълеген, мераметке ве хайырлы ишлерге толу, темиз юрекли ве адамларны айырмагъан икметтир.

[18] Тынчлыкъ-аманлыкъ яраткъан адамлар инсафлы берекетни берген урлукъларны тынчлыкънен даркъаталар.

Якъуп — Chapters