Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:04

[1] Якъуп, Алланынъ ве Рабби Иса Месихнинъ къулу – дюньяда даркъалгъан еудийлернинъ он эки къабилесине: Селям алейкум!

[2] Дин къардашларым, чешит-тюрлю сынавларгъа огърагъанынъызда, чокъ къуванынъыз.

[3] Сиз билесинъиз ки, иманынъызнынъ сыналгъанындан сабыр догъа.

[4] Сабыр исе бол берекет кетирсин, о вакъыт сизлер ич бир шейден эксик олмайып, эр тарафтан яхшы ве къусурсыз оладжакъсынъыз.

[5] Эгер биринъизнинъ икмети эксик олса, Алладан истенъиз, ве Алла сизге икмет берер. Алла опькелемейип, эписине боллукънен бере.

[6] Лякин адам шубеленмейип, иманнен истесин. Шубеленген адам ельнен котерильген ве анда-мында айдалгъан денъиз далгъасына ошай.

[7] Бойле адам Раббиден бир шей алмагъа умют этмесин.

[8] Онынъ акъылы экиге болюнген, о, бутюн ишлеринде де буны, де башкъасыны истей.

[9] Фукъаре дин къардаш озь фукъарелигинен макътансын, чюнки о, Алланынъ козьлеринде юксек бир севиеде ола.

[10] Бай дин къардаш да макътансын, чюнки о, биле ки, Алланынъ огюнде ашагъы алда ола ве чёль чечеги киби ёкъ оладжакъ.

[11] Кунеш чыкъып, якъыджы сыджагъынен отларны къурута. Чечекнинъ япракълары тюше, ве дюльберлиги джоюла. Бай адам да бойле, озь ишлери ичинде къуруп къаладжакътыр.

[12] Не де бахтлыдыр, сынавгъа даянгъан адам. Сынавдан кечкен сонъ, о, тадж киби, эбедий яшайышны аладжакъ. Алла бу мукяфатны Оны севгенлерге бермеге сёз берди.

[13] Сынавгъа огърагъанда, ич кимсе: «Мени Алла ёлдан ура», – демесин. Алланы яманлыкънен ёлдан урмакъ мумкюн дегиль, Алла Озю де ич кимсени ёлдан урмай.

[14] Лякин эр кес озь истеклеринен ёлдан урула, алданып кете.

[15] Сонъ истек эп артып, гунагъа алып кетире, япылгъан гуна исе адамны олюмге алып кетире.

[16] Севимли дин къардашларым, алданманъыз!

[17] Эр бир яхшы ве мукеммель бахшыш юкъарыдан, коклердеки ярыкъларны яраткъан Бабадан келе. О, денъишип тургъан кольгеге ошамаз, ич бир вакъыт денъишмез.

[18] Алла истеп, акъикъат Сёзю ярдымынен бизге яшайыш берди, биз Онынъ яраткъанлары арасында биринджи ерни аладжагъымызны истеди.

[19] Севимли дин къардашларым, буны акъылынъызда тутунъыз: эр бир адам динълемеге азыр олсун, айтмагъа исе ашыкъмасын, ачувланмагъа да ашыкъмасын.

[20] Ачувлангъан адам Алла истеген инсафлы ишлерни япмаз да.

[21] Шунынъ ичюн эр бир арамлыкътан ве дюньяда чокълашкъан яманлыкътан вазгечинъиз, Алла юрегинъизге къойгъан Сёзни алчакъгонъюлликнен къабул этинъиз. Бу Сёз джанларынъызны къуртара биле.

[22] Алланынъ Сёзю буюргъан шейлерни беджеринъиз. Оны тек эшиткен, амма беджермеген адамлар озьлерини алдаталар.

[23] Сёзюни динълеген, амма беджермеген адам озюни кузьгюде корьген адамгъа ошай:

[24] о, озюне бакъа, амма кеткенинен бети насыл олгъаныны бирден унута.

[25] Амма Алланынъ азатлыкъ берген къусурсыз Къануныны гъайретнен окъугъан ве Оны туткъан адам эр бир япкъан ишинде бахтлы оладжакъ. О, эшиткен ве унуткъан адам дегиль, динълеп беджерген адамдыр.

[26] Ким озюни диндар сайса, лякин тилини тутып оламаса, о, озь озюни алдата, ве онынъ диндарлыгъы боштыр.

[27] Лякин беля куньлеринде тул къадынларны ве оксюзлерни бакъсанъыз ве бу дюньянынъ арамлыкъларындан сакълансанъыз, сизинъ диндарлыгъынъыз Алла Бабанынъ козю огюнде темиз ве къусурсыз оладжакъ.

Якъуп — Chapters