[1] Сионда гъамсыз яшагъанларгъа беля! Самарие дагъында къоркъусыз отургъанларгъа беля! Сиз – миллетнинъ энъ намлы адамларысыз, Исраиль эви сизге ишанып келе.
[2] Къалне шеэрине кечинъ ве бакъынъ, андан буюк Хаматкъа кетинъ, фелестинлилернинъ Гъат шеэрине тюшюнъ. Бу шеэрлер сизинъ эки падишалыкъларынъыздан яхшымы? Топракълары сизинъ топракъларынъыздан буюкми?
[3] Сизлер беля кунюнинъ келювини узакъ саясыз, амансызлыкъ акимиетини якъынлаштырасыз.
[4] Сизлер фильтишнен япылгъан ятакълар устюнде ятасыз, диванларынъызда кейф чатасыз, энъ яхшы къозуларны ве бакъылгъан бузавларны ашайсынъыз.
[5] Арфада чалып йырлайсыз, Давут киби, чалгъы алетлеринде чалгъанынъызны тюшюнесиз.
[6] Чанакъларнен шарап ичесиз, энъ яхшы ягъларнен сюртюлесиз, лякин Юсуф эвлятларынынъ келеджек белясыны къасевет этмейсиз!
[7] Шунынъ ичюн шимди олар сюргюнликке кеткенлернинъ башында кетеджеклер, ве кейфленгенлернинъ зияфети сонъуна етеджек.
[8] РАББИ-ТААЛЯ Озю-Озюнен ант этти. РАББИ, Ордуларнынъ Алласы, бойле дей: – Якъупнынъ къопайлыгъындан джиренем, къавийлештирильген сарайларындан юрегим къайта. Шеэрни ве ичиндеки эр шейини душман къолуна береджегим.
[9] Бир эвде он адам къалса, оларнынъ эписи оледжек.
[10] Олюлернинъ эмджеси я да дженазе ичюн джевапкяр адам кемиклерни эвден алып чыкъмагъа кельгенде, эвнинъ янындаки адамдан: «Эвде даа бирев сагъ къалдымы?» – деп сорайджакъ, о да: «Ёкъ», – деп джевап къайтараджакъ. Кельген исе: «Тынч ол! Шимди РАББИнинъ Адыны анъмагъа олмаз», – дейджек.
[11] Мына, РАББИ буюраджакъ, ве буюк эвлер харабеге чевириледжек, кичик эвлер парча-парча оладжакъ.
[12] Атлар къая устюне чапармы? Къаяларны бугъаларнен сюрмеге олурмы? Сизлер исе адалетни зеэрге чевирдинъиз, акъикъат мейвасыны аджджыгъа айландырдынъыз.
[13] Сизлер Ло-Девар шеэрини енъгенинъизге къуванасыз ве: «Къарнаим шеэрини озь кучюмизнен запт эттик», – дейсиз.
[14] РАББИ, Ордуларнынъ Алласы, бойле дей: – Бакъынъыз, эй, Исраиль эви! Мен сизге къаршы бир душман халкъны чыкъараджагъым, олар сизни Лево-Хаматтан Арава озенине къадар чекиштиреджек.