[1] Шу куньлери Хизкия агъыр хасталанып, олюм тёшегинде яткъанда, онъа Амоц огълу Ешая пейгъамбер кельди ве: – Эвинъдекилеринъе васиетинъни къалдыр. Сен оледжексинъ, тюзельмейджексинъ, – деди.
[2] Хизкия диваргъа айланып, РАББИге дува этип:
[3] – Я РАББИ! Мен Сенинъ огюнъде насыл садыкълыкънен ве бутюн юрегимнен Санъа берилип юргенимни эсле. Сенинъ огюнъде яхшылыкъ яптым, – деп, аджджы агълап башлады.
[4] Ешая даа шеэрнинъ ичинден чыкъмаздан эвель, РАББИ онъа бойле деди:
[5] – Артынъа къайт да, Хизкиягъа, халкъымнынъ укюмдарына, шойле айт: «РАББИ, Бабанъ Давутнынъ Алласы бойле дей: Мен сенинъ дуваларынъны эшиттим, козь яшларынъны корьдим. Мен сени тедавийледжегим. Учюнджи куню РАББИнинъ Сарайына кетеджексинъ.
[6] Омрюнъе даа он беш йыл къошаджагъым, сени ве шу шеэрни Ашшур падишасы къолундан къуртараджагъым. Озюм ичюн ве къулум Давутнынъ хатири ичюн бу шеэрни къорчалайджагъым».
[7] Сонъра Ешая: – Бир тёгерек басылгъан инджир алынъыз, – деди. Алып, оны чибанына къойдылар, ве о тюзелип кетти.
[8] Хизкия Ешаядан: – РАББИ мени тюзельтеджегининъ ве мен о бириси куню РАББИнинъ Сарайына бараджагъымнынъ насыл алямети бар? – деп сорады.
[9] Ешая онъа: – Мына санъа РАББИ айткъан сёзюни ерине кетиреджеги акъкъында алямет: кольге он басамакъ узансынмы, он басамакъ къыскъартылсынмы? – деди.
[10] Хизкия: – Кольгеге он басамакъ огге узанмасы къолай, ёкъ, кольге он басамакъ арткъа къыскъартылсын, – деди.
[11] Шу вакъыт Ешая РАББИге мураджаат этти, ве РАББИ Ахазнынъ мердивенинден тюшкен кольгени мердивеннинъ он басамагъына къыскъартты.
[12] О заманда Баладаннынъ огълу Меродакъ-Баладан, Вавилон падишасы, Хизкиянынъ хаста олгъаныны эшитип, онъа мектюплер ве бахшыш ёллады.
[13] Хизкия эльчилерни къуванчнен къаршылап, оларгъа эвининъ хазинесини косьтерди: алтын-кумюшни, къокъулы отлар ве темиз ягъларны, силяханесини ве хазинесиндеки эр шейни косьтерди. Хизкия эвинде ве саип олгъан ерлеринде оларгъа косьтермеген бир шейи къалмады.
[14] Ешая пейгъамбер Хизкия падишагъа келип, ондан: – Бу адамлар нелер айттылар, олар санъа къайдан кельдилер? – деп сорады. – Узакъ мемлекеттен, Вавилондан кельдилер, – деп джевап берди Хизкия.
[15] – Эвинъде нелер корьдилер? – деп сорады Ешая. Хизкия: – Эвимде олгъан эписи шейлерни корьдилер. Хазинемде оларгъа косьтермеген бир шей къалмады, – деди.
[16] Ешая онъа: – РАББИнинъ сёзлерини динъле.
[17] «Ойле куньлер келеджек ки, эвинъдеки бутюн шейлерни ве бугуньге къадар бабаларынъ топлагъан шейлерини Вавилонгъа алып кетеджеклер. Бир шей къалмайджакъ, – дей РАББИ.
[18] – Сенден догъгъан огъулларынъны алып, Вавилон падишасынынъ эвинде хызметчилер япаджакълар», – деди.
[19] Хизкия Ешаягъа: – Сен РАББИден кетирген сёзлер яхшыдыр, – деди. Сонъ даа къошты: – Ич олмаса, меним куньлеримде тынчлыкъ ве аманлыкъ оладжакъ!
[20] Хизкия акъкъында башкъа шейлер, онынъ къараманлыгъы, насыл хавуз япкъаны ве шеэрге сув кечиргени акъкъында Ехуда падишаларынынъ тарихы китабында язылгъандыр.
[21] Хизкия кечинип, баба-деделерине къошулды. Онынъ ерине огълу Менашше падиша олды.