[1] Реховоам Шекемге кетти, чюнки эписи исраиллилер оны падиша япмакъ ичюн анда кельдилер.
[2] Сулейман падишадан Мысыргъа къачып кеткен Неват огълу Еровоам буны Мысырда эшиткенде, Мысырдан къайтып кельди.
[3] Исраиллилер адамлар ёллап, Еровоамны чагъырттылар. Еровоам ве бутюн Исраиль джемааты келип, Реховоамгъа бойле дедилер:
[4] – Сенинъ бабанъ бойнумызгъа агъыр юк юкледи. Сен исе бабанъ бизге берген даяналмаз ишни ве бизим бойнумызгъа юклеген агъыр юкни енгиллештир. О заман биз санъа хызмет этермиз.
[5] Реховоам оларгъа: – Манъа учь куньден сонъ къайтып келинъиз, – деди. Халкъ кетти.
[6] Реховоамнынъ бабасы Сулейман сагъ олгъанда, онъа хызмет эткен акъсакъаллар бар эди. Падиша оларнен акъыл танышып, буны сорады: – Бу халкъкъа насыл джевап берейим? Сиз насыл меслеат берерсинъиз?
[7] Олар онъа: – Эгер сен бу халкъкъа мераметли олсанъ, о истеген шейни япсанъ, онен яхшы лаф этсенъ, олар санъа омюрбилля къул олур, – дедилер.
[8] Лякин Реховоам акъсакъаллар онъа берген меслеатына къулакъ асмады, берабер оськен ве онъа хызмет эткен яш йигитлернен акъыл танышты.
[9] Реховоам олардан: – Сизинъ меслеатынъыз не? Манъа: «Бабанъ бизим бойнумызгъа юклеген агъыр юкни енгиллештир», – деген халкъкъа насыл джевап берейим? – деп сорады.
[10] Онен берабер оськен яш йигитлер онъа бойле дедилер: – Санъа: «Сенинъ бабанъ бойнумызгъа агъыр юк юкледи. Сен исе оны енгиллештир», – деген халкъкъа сен айт: «Меним уфакъ пармагъым бабамнынъ белинден къалын!
[11] Меним бабам сизге буюк агъырлыкъ юклеген, мен исе бу агъырлыкъны даа да зияделештиреджегим. Меним бабам сизни къамчыларнен джезалагъан, мен исе сизни чаянларнен джезалайджагъым».
[12] Учюнджи куню Еровоам ве бутюн халкъ Реховоамнынъ огюне кельди, чюнки падиша оларгъа: «Манъа учь куньден сонъ къайтып келинъиз», – деп буюргъан эди.
[13] Реховоам падиша, акъсакъалларнынъ берген меслеатындан вазгечип, халкъкъа пек серт джевап берди. Яш йигитлернинъ сёзлерини динълеп, бойле джевап берди:
[14] – Меним бабам сизге буюк агъырлыкъ юклеген, мен исе бу агъырлыкъны даа да зияделештиреджегим. Меним бабам сизни къамчыларнен джезалагъан, мен исе сизни чаянларнен джезалайджагъым.
[15] Падиша халкъны динълемеди, чюнки бу, РАББИнинъ истегени эди. РАББИ шилолы Ахиянынъ ярдымынен Неват огълу Еровоамгъа айткъан сёзю ерине кельмек керек эди.
[16] Бутюн Исраиль, падиша оларны динълемегенини корип, падишагъа бойле джевап берип: – Давуттан бизге не файда? Йишай огълунда бир пайымыз ёкъ. Эй, Исраиль! Эвлеринъизге къайт! Сен де, Давут, озь сюляленъни озюнъ бакъ! – дедилер, ве бутюн Исраиль озь чадырларына къайтты.
[17] Бойледже, Реховоам тек Ехуда шеэрлеринде яшагъан исраиллилерге падиша олды.
[18] Реховоам падиша зорлап чалыштырылгъан ишчилернинъ башлыгъы олгъан Хадорамны йиберди. Лякин исраиллилер оны ташларнен урып ольдюрдилер. Реховоам падиша исе тез-тез арабасына минип, Ерусалимге къачты.
[19] Шу куньден башлап бугуньге къадар Исраиль Давут эвине къаршы исьян этмекте.