<2 Коринтлиқларға 11

[1] Махтинишим билән бир аз ахмақлиқ қилип қойсамму, еғир алмиғайсиләр! Йәнила сәвирчан болғайсиләр.

[2] Мән силәрни сахта әлчиләрдин қизғинимән. Бу Худаға болған меһир-муһәбби­тим­дин кәлгән. Мән гоя бир пак қизни ятлиқ қилғандәк, силәрни «Бир әргә» — Әйса Мәсиһкә тәғдим қилдим.

[3] Бирақ Һава аниниң һелигәр илан тәрипидин аздурулғинидәк, силәрниңму сахта әлчиләр тәрипи­дин аздурулуп, Әйса Мәсиһкә болған сәмимий вә пак қәлбиңларниң булғинишидин әнсирәймән.

[4] Чүнки силәрниң йениңларға берип, Әйса Мәсиһ тоғрисида мән йәткүзгәнгә охшимайдиған башқа бир тәлимни йәткүзгәнләргә очуқтин-очуқ йол қойдуңлар. Силәр қобул қилған Муқәддәс Роһтин башқа бир роһ вә силәр қобул қилған Хуш Хәвәрдин башқа бир хуш хәвәр тоғрисида ейтилғанларниму сиғдур­дуңлар.

[5] Һалбуки, мән өзәмни һеч қандақ ишта силәр дәриҗи­дин ташқири дәп қариған әшу әлчиләрдин төвән дәп қаримаймән!

[6] Гәп қилишта маһир болмисамму, лекин билимим бар. Қиливатқан һәр бир хизмитим буни һәр җәһәттин очуқ испатлап турупту.

[7] Мениң силәрни чоң көрүп, өзәмни төвән тутуп, Худаниң Хуш Хәвирини силәргә һәқ тәләп қилмай йәткүзгиним гуна болдиму?

[8] Мән силәргә хизмәт қилиш үчүн, башқа җамаәтләрдин һәқ елип, уларға «угал» қилдим.

[9] Силәр билән биллә болған вақитлиримда, еһтияҗим болсиму, һеч қайсиңларға еғирчилиғимни салмидим. Чүнки Македонийә өлкисидин кәлгән қериндашлар кам-котамни толуқлап бәрди. Һеч қандақ ишта силәргә жүк болмай кәлдим, буниңдин кейинму жүк болмаймән.

[10] Қәлбимдики Әйса Мәсиһниң һәқиқити билән ейтимәнки, мениң бу махтинишимни пүтүн Юнанда һәр қандақ адәм тосап қалалмайду.

[11] Немә үчүн силәрдин һәқ алми­дим? Силәрни сөймәйдиғанлиғимдинму? Худаға аянки, силәрни сөйимән!

[12] Аталмиш әлчиләрниң «Бизниң қиливатқинимиз билән уларниң қиливатқинида һеч қандақ пәриқ йоқ», дәп махтинишиға пурсәт тапалмаслиғи үчүн, силәрдин һәқ алмай қиливатқан халис ишлиримни давамлаштуримән.

[13] Чүнки бундақлар сахта әлчиләр, һелигәрләр болуп, өзлирини Әйса Мәсиһниң әлчиси, дәп пәдәзливал­ғанлардур.

[14] Әмәлиятта бу һәйран қаларлиқ иш әмәс, чүнки шәйтан өзини йоруқлуқ периштәси, дәп пәдәзливалғандур.

[15] Шуңа униң бу чакарлириму өзлирини адиллиқниң хизмәткарлири дәп пәдәзливалса, һәҗәплинәрлик әмәс. Уларниң ақивити өзлириниң әмәлиятиға лайиқ болиду.

[16] Йәнә шуни ейтимәнки, һеч қайсиңлар мени ахмақ, дәп қалмаң­лар. Әгәр ахмақ дәп қарисаңлар, бир ахмақни қобул қилғанчилик болсиму мени қобул қилиңлар. Шуниң билән мәнму бир аз махтини­валай.

[17] Бу сөзлирим Рәббимиз мәндин тәләп қилған сөзләр әмәс. Мениң бундақ махтинишим пәқәтла бир ахмақниң жүрәклик по атқанли­ғидур, халас.

[18] Нурғун кишиләр бу дуниядики ишлири билән махтинип кетидикән, мәнму махтинип бақай.

[19] Чүнки силәр өзәңлар­ни шунчә әқиллиқ чағлайсиләрю, бу сахта әлчиләрниң әхмиқанә тәлимлиригә йол қоюверисиләр!

[20] Уларниң силәрни қул орнида көрүшигә, һәққиңларни йейишигә, силәрдин пайда елишиға, силәрни алиқинида ойнитишиға, силәргә чоңчилиқ қилишиға вә силәрниң йүзүңларни чүширишигә йол қоюсиләр.

[21] Бизниң силәргә шундақ муамилә қилишқа аҗиз кәлгәнлигимизни хиҗиллиқ ичидә етирап қилимән. Лекин улардин бирлири бирәр иштин махтинишқа җүръәт қилған йәрдә (йәнә ахмақларчә ейтсам), мәнму шу иштин махтиниш­қа җүръәт қилалаймән.

[22] Улар ибранийму? Мәнму шундақ. Улар исраилларму? Мәнму исраил. Улар әҗдадимиз Ибраһимниң әвлади­динму? Мәнму униң әвладидин.

[23] Улар Әйса Мәсиһниң хизмәткар­лириму? Әқилдин азғанлардәк ейтсам, мән улардин техиму жуқури туридиған бир хизмәткари. Мән техиму җапалиқ ишлидим, зинданда техиму көп яттим. Күрмиң қетим қамча йедим, қайта-қайта өлүм ховуплириға дуч кәлдим.

[24] Йәһудийларниң оттуз тоққуз қамча җазасиға бәш қетим тартилдим.

[25] Үч қетим Рим һөкүмранлиридин таяқ йедим, бир қетим чалма-кесәк қилиндим, үч қетим кемә һадисисигә учридим, бир кечә-күндүзни деңизда өткүздүм.

[26] Көп қетим узун сәпәрләрдә болуп, дәрияларда һәм қарақчиларниң, өз хәлқимниң, йәһудий әмәсләрниң арисида хейим-хәтәрләргә йолуқ­тум. Шәһәрләрдә, чөлләрдә, деңизларда вә сахта қериндашларниң арисида ховуплуқ күнләрни баштин кәчүрдүм.

[27] Хизмитимни тиришип-тирмишип ишлидим. Талай кечиләрни уйқисиз өткүздүм, ачлиқ вә уссизлиқниң дәрдини тетидим. Йәйдиғанға тамақ, кийиди­ғанға кийим тапалмай, ач-ялиңач қалдим.

[28] Булардин башқа, һәр күни дегидәк пүтүн мәсиһийләр җамаәтлириниң ғемини йедим.

[29] Мән қачан аҗизларға һисдашлиқ қилмидим?! Шәйтанниң қапқи­ниға чүшүп, езип кәткәнләр үчүн ичим қачан өртәлмиди?!

[30] Әгәр махтинишимға тоғра кәлсә, өз аҗизлиғимни көрситидиған ишлар билән махтинимән.

[31] Рәббимиз Әйсаниң Атиси, мәңгү мәдһийиләшкә әрзийдиған Худаға аянки, ялған ейтмидим.

[32] Дәмәшқ шәһиридә падиша Аретасниң қол астидики бир һаким мени тутуш үчүн, пүтүн шәһәрни қаттиқ назарәт астиға алған еди.

[33] Лекин мән сепилдики бир төшүктин севәт билән пәскә чүширилип, униң қолидин қутулдум.