[1] “Başkasını yargılamayın ki, siz de yargılanmayasınız.
[2] Çünkü nasıl yargılarsanız öyle yargılanacaksınız. Hangi ölçekle verirseniz, aynı ölçekle alacaksınız.
[3] Sen neden kardeşinin gözündeki çöpü görürsün de kendi gözündeki merteği farketmezsin?
[4] Kendi gözünde mertek varken kardeşine nasıl, ‘İzin ver, gözündeki çöpü çıkarayım’ dersin?
[5] Seni ikiyüzlü! Önce kendi gözündeki merteği çıkar, o zaman kardeşinin gözündeki çöpü çıkarmak için daha iyi görürsün.
[6] “Kutsal olanı köpeklere vermeyin. İncilerinizi domuzların önüne atmayın. Yoksa bunları ayaklarıyla çiğnedikten sonra dönüp sizi parçalayabilirler.”
[7] “Dileyin, size verilecek; arayın, bulacaksınız; kapıyı çalın, size açılacaktır.
[8] Çünkü her dileyen alır, arayan bulur, kapı çalana açılır.
[9] Hanginiz kendisinden ekmek isteyen oğluna taş verir?
[10] Ya da balık isterse yılan verir?
[11] Sizler kötü yürekli olduğunuz halde çocuklarınıza güzel armağanlar vermeyi biliyorsanız, göklerdeki Babanız’ın, kendisinden dileyenlere güzel armağanlar vereceği çok daha kesin değil mi?
[12] “İnsanların size nasıl davranmasını istiyorsanız, siz de onlara öyle davranın. Çünkü Kutsal Yasa’nın ve peygamberlerin söylediği budur.”
[13] “Dar kapıdan girin. Çünkü yıkıma götüren kapı geniş ve yol enlidir. Bu kapıdan girenler çoktur.
[14] Oysa yaşama götüren kapı dar, yol da çetindir. Bu yolu bulanlar azdır.”
[15] “Sahte peygamberlerden sakının! Onlar size kuzu postuna bürünerek yaklaşırlar, ama özde yırtıcı kurtlardır.
[16] Onları meyvelerinden tanıyacaksınız. Dikenli bitkilerden üzüm, devedikenlerinden incir toplanabilir mi?
[17] Bunun gibi, her iyi ağaç iyi meyve verir, kötü ağaç ise kötü meyve verir.
[18] İyi ağaç kötü meyve, kötü ağaç da iyi meyve veremez.
[19] İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır.
[20] Böylece sahte peygamberleri meyvelerinden tanıyacaksınız.
[21] “Bana, ‘Ya Rab, ya Rab!’ diye seslenen herkes Göklerin Egemenliği’ne girmeyecek. Ancak göklerdeki Babam’ın isteğini yerine getiren girecektir.
[22] O gün birçokları bana diyecek ki, ‘Ya Rab, ya Rab! Biz senin adınla peygamberlik etmedik mi? Senin adınla cinler kovmadık mı? Senin adınla birçok mucize yapmadık mı?’
[23] O zaman ben de onlara açıkça, ‘Sizi hiç tanımadım, uzak durun benden, ey kötülük yapanlar!’ diyeceğim.”
[24] “İşte bu sözlerimi duyup uygulayan herkes, evini kaya üzerine kuran akıllı adama benzer.
[25] Yağmur yağar, seller basar, yeller eser, eve saldırır; ama ev yıkılmaz. Çünkü kaya üzerine kurulmuştur.
[26] Bu sözlerimi duyup da uygulamayan herkes, evini kum üzerine kuran budala adama benzer.
[27] Yağmur yağar, seller basar, yeller eser, evi sarsar. Ev yıkılır; yıkılışı da korkunç olur.”
[28] İsa konuşmasını bitirince, halk O’nun öğretişine şaşıp kaldı.
[29] Çünkü onlara kendi din bilginleri gibi değil, yetkili biri gibi öğretiyordu.