Skip to content
Opens in a new window

[1] Nereye gitti sevgilin, Ey güzeller güzeli, Ne yana yöneldi? Biz de onu arayalım seninle birlikte!

[2] Bahçesine indi sevgilim, Güzel kokulu tarhlara, Bahçede gezinmek, zambak toplamak için.

[3] Ben sevgilime aitim, sevgilim de bana, Gezinip duruyor zambaklar arasında.

[4] Sevgilim, Tirsa kadar güzelsin, Yeruşalim kadar şirin, Sancak açmış bir ordu kadar görkemli.

[5] Çevir gözlerini benden, Çünkü şaşırtıyorlar beni. Gilat Dağı'nın yamaçlarından inen Keçi sürüsünü andırıyor siyah saçların.

[6] Yeni yıkanmış, sudan çıkmış dişi koyun sürüsü gibi dişlerin, Hepsinin ikizi var; Yavrusunu yitiren yok aralarında.

[7] Peçenin ardındaki yanakların Nar parçası sanki.

[8] Altmış kraliçe, Seksen cariye, Sayısız bakire kız olabilir;

[9] Ama bir tanedir benim eşsiz güvercinim, Biricik kızıdır annesinin, Gözbebeği kendisini doğuranın. Kızlar sevgilimi görünce, "Ne mutlu ona!" dediler. Kraliçeler, cariyeler onu övdüler.

[10] Kimdir bu kadın? Şafak gibi beliren, Ay kadar güzel, Güneş kadar parlak, Sancak açmış bir ordu kadar görkemli.

[11] Ceviz bahçesine indim, Yeşermiş vadiyi göreyim diye; Asma tomurcuk verdi mi, Narlar çiçek açtı mı bakayım diye.

[12] Nasıl oldu farkına varmadan, Tutkum bindirdi beni soylu halkımın savaş arabalarına.

[13] Dön, geri dön, ey Şulamlı kız, Dön, geri dön de seni seyredelim.

Ezgi̇ler Ezgi̇si̇ — Chapters