[1] RAB'bin gazap değneği altında acı çeken adam benim.
[2] Beni güttü, Işıkta değil karanlıkta yürüttü.
[3] Evet, dönüp dönüp bütün gün bana elini kaldırıyor.
[4] Etimi, derimi yıprattı, kemiklerimi kırdı.
[5] Beni kuşattı, Acı ve zahmetle sardı çevremi.
[6] Çoktan ölmüş ölüler gibi Beni karanlıkta yaşattı.
[7] Çevreme duvar çekti, dışarı çıkamıyorum, Zincirimi ağırlaştırdı.
[8] Feryat edip yardım isteyince de Duama set çekiyor.
[9] Yontma taşlarla yollarımı kesti, Dolaştırdı yollarımı.
[10] Benim için O pusuya yatmış bir ayı, Gizlenmiş bir aslandır.
[11] Yollarımı saptırdı, paraladı, Mahvetti beni.
[12] Yayını gerdi, okunu savurmak için Beni nişangah olarak dikti.
[13] Oklarını böbreklerime sapladı.
[14] Halkımın önünde gülünç düştüm, Gün boyu alay konusu oldum türkülerine.
[15] Beni acıya doyurdu, Bana doyasıya pelinsuyu içirdi.
[16] Dişlerimi çakıl taşlarıyla kırdı, Kül içinde diz çöktürdü bana.
[17] Esenlik yüzü görmedi canım, Mutluluğu unuttum.
[18] Bu yüzden diyorum ki, "Dermanım tükendi, RAB'den umudum kesildi."
[19] Acımı, başıboşluğumu, Pelinotuyla ödü anımsa!
[20] Hâlâ onları düşünmekte Ve sıkılmaktayım.
[21] Ama şunu anımsadıkça umutlanıyorum:
[22] RAB'bin sevgisi hiç tükenmez, Merhameti asla son bulmaz;
[23] Her sabah tazelenir onlar, Sadakatin büyüktür.
[24] "Benim payıma düşen RAB'dir" diyor canım, "Bu yüzden O'na umut bağlıyorum."
[25] RAB kendisini bekleyenler, O'nu arayan canlar için iyidir.
[26] RAB'bin kurtarışını sessizce beklemek iyidir.
[27] İnsan için boyunduruğu gençken taşımak iyidir.
[28] RAB insana boyunduruk takınca, İnsan tek başına oturup susmalı;
[29] Umudunu kesmeden yere kapanmalı,
[30] Kendisine vurana yanağını dönüp Utanca doymalı;
[31] Çünkü Rab kimseyi sonsuza dek geri çevirmez.
[32] Dert verse de, Büyük sevgisinden ötürü yine merhamet eder;
[33] Çünkü isteyerek acı çektirmez, İnsanları üzmez.
[34] Ülkedeki bütün tutsakları ayak altında ezmeyi,
[35] Yüceler Yücesi'nin huzurunda insan hakkını saptırmayı,
[36] Davasında insana haksızlık etmeyi Rab doğru görmez.
[37] Rab buyurmadıkça kim bir şey söyler de yerine gelir?
[38] İyilikler gibi felaketler de Yüceler Yücesi'nin ağzından çıkmıyor mu?
[39] İnsan, yaşayan insan Niçin günahlarının cezasından yakınır?
[40] Davranışlarımızı sınayıp gözden geçirelim, Yine RAB'be dönelim.
[41] Ellerimizin yanısıra yüreklerimizi de göklerdeki Tanrı'ya açalım:
[42] "Biz karşı çıkıp başkaldırdık, Sen bağışlamadın.
[43] Öfkeyle örtünüp bizi kovaladın, Acımadan öldürdün.
[44] Dualar sana erişmesin diye Bulutları örtündün.
[45] Uluslar arasında bizi pisliğe, süprüntüye çevirdin.
[46] Düşmanlarımızın hepsi bizimle alay etti.
[47] Dehşet ve çukur, kırgın ve yıkım çıktı önümüze."
[48] Kırılan halkım yüzünden Gözlerimden sel gibi yaşlar akıyor.
[49] Durup dinmeden yaş boşanıyor gözümden,
[50] RAB göklerden bakıp görünceye dek.
[51] Kentimdeki kızların halini gördükçe Yüreğim sızlıyor.
[52] Boş yere bana düşman olanlar bir kuş gibi avladılar beni.
[53] Beni sarnıca atıp öldürmek istediler, Üzerime taş attılar.
[54] Sular başımdan aştı, "Tükendim" dedim.
[55] Sarnıcın dibinden seni adınla çağırdım, ya RAB;
[56] Sesimi, "Ahıma, çağrıma kulağını kapama!" dediğimi duydun.
[57] Seni çağırınca yaklaşıp, "Korkma!" dedin.
[58] Davamı sen savundun, ya Rab, Canımı kurtardın.
[59] Bana yapılan haksızlığı gördün, ya RAB, Davamı sen gör.
[60] Benden nasıl öç aldıklarını, Bana nasıl dolap çevirdiklerini gördün.
[61] -
[62] Aşağılamalarını, ya RAB, Çevirdikleri bütün dolapları, Bana saldıranların dediklerini, Gün boyu söylendiklerini duydun.
[63] Oturup kalkışlarına bak, Alay konusu oldum türkülerine.
[64] Yaptıklarının karşılığını ver, ya RAB.
[65] İnat etmelerini sağla, Lanetin üzerlerinden eksilmesin.
[66] Göklerinin altından öfkeyle kovala, yok et onları, ya RAB.