[1] "Diyelim ki, bir adam karısını boşar, Kadın da onu bırakıp başka biriyle evlenir. Adam bir daha o kadına döner mi? Bu davranış ülkeyi büsbütün kirletmez mi? Oysa sen pek çok oynaşla fahişelik ettin, Yine bana mı dönmek istiyorsun?" diyor RAB.
[2] "Çıplak tepelere bak da gör. Sevişmediğin yer mi kaldı? Çölde yaşayan bedevi gibi Yol kenarlarında oynaşlarını bekleyip durdun. Fahişeliğinle, kötülüklerinle ülkeyi kirlettin.
[3] Bu yüzden yağmurların ardı kesildi, Son yağmur yağmadı. Yüzsüz bir fahişeye benzedin, Utanç duymak istemedin.
[4] 'Baba, gençliğimden beri Benim dostumsun' diye az önce bana seslenmedin mi?
[5] 'Sonsuza dek kızgın mı kalacaksın? Öfken sonsuza dek mi sürecek?' Evet, böyle konuşuyor, Ama elinden gelen her kötülüğü yapıyorsun."
[6] Kral Yoşiya döneminde RAB bana, "Dönek İsrail'in yaptığını gördün mü?" dedi, "Her yüksek tepenin üzerine, her bol yapraklı ağacın altına gidip fahişelik etti.
[7] Bütün bunları yaptıktan sonra bana geri döneceğini düşündüm, ama dönmedi. Hain kızkardeşi Yahuda da gördü bunları.
[8] Fahişeliği yüzünden dönek İsrail'i boşayıp ona boşanma belgesini verdiğim halde, kızkardeşi hain Yahuda'nın hiç korkmadığını, gidip fahişelik ettiğini gördüm.
[9] Hiç umursamadan fahişeliğiyle ülkeyi kirletti; taşla, ağaçla zina etti.
[10] Bütün bunlara karşın, hain kızkardeşi Yahuda içtenlikle değil, göstermelik olarak bana döndü." Böyle diyor RAB.
[11] RAB bana, "Dönek İsrail hain Yahuda'dan daha doğru olduğunu gösterdi" dedi,
[12] "Git, bu sözleri kuzeye duyur. De ki, " 'Ey dönek İsrail, geri dön' diyor RAB. 'Size artık öfkeyle bakmayacağım, Çünkü ben sevecenim' diyor RAB. 'Öfkemi sonsuza dek sürdürmem.
[13] Ancak suçunu kabul et: Tanrın RAB'be başkaldırdın, Her bol yapraklı ağacın altında Sevgini yabancı ilahlarla paylaştın, Beni dinlemedin.' " Böyle diyor RAB.
[14] "Geri dön, ey dönek halk" diyor RAB, "Çünkü kocan benim. Birinizi kentten, ikinizi bir boydan alıp Siyon'a geri getireceğim.
[15] Size gönlüme göre çobanlar vereceğim; sizi bilgiyle, sağduyuyla güdecekler.
[16] Ülkede büyüyüp sayıca çoğaldığınız günlerde" diyor RAB, "Halk artık, 'RAB'bin Antlaşma Sandığı' demeyecek. Sandık bir daha kimsenin aklına gelmeyecek; anımsanmayacak, özlenmeyecek, bir yenisi de yapılmayacak.
[17] O zaman Yeruşalim'e, 'RAB'bin Tahtı' diyecekler. RAB'bin adını onurlandırmak için bütün uluslar Yeruşalim'de toplanacak. Bundan böyle kötü yüreklerinin inadı uyarınca davranmayacaklar.
[18] O günlerde Yahuda halkıyla İsrail halkı kuzeyde bir ülkeden birlikte yürüyecek, atalarına mülk olarak vermiş olduğum ülkede bir araya gelecekler.
[19] "Ben RAB, demiştim ki, 'Ne kadar isterdim Seni çocuklarımdan saymayı; Sana güzel ülkeyi, Ulusların en güzel mülkünü vermeyi! Bana baba diyeceğini, Benden hiç ayrılmayacağını sandım.
[20] Ama bir kadın kocasına nasıl ihanet ederse, Sen de bana öyle ihanet ettin, ey İsrail halkı!' " Böyle diyor RAB.
[21] Çıplak tepelerde bir ses duyuluyor, İsrail halkının ağlayışı ve yakarışı. Çünkü doğru yoldan saptılar, Tanrıları RAB'bi unuttular.
[22] "Geri dönün, ey dönek çocuklar, Dönekliğinizi iyileştireyim."
[23] Kuşkusuz dağlardan, Tepelerden gelen tapınma sesleri aldatıcıdır. Kuşkusuz İsrail'in kurtuluşu Tanrımız RAB'dedir.
[24] Gençliğimizden bu yana Atalarımızın emeğinin ürününü, Davarlarını, sığırlarını, Oğullarını, kızlarını Utanılası putlar yedi.
[25] Utanç içinde yatalım, Rezilliğimiz bizi örtsün! Çünkü biz de atalarımız da Gençliğimizden bu yana Tanrımız RAB'be karşı günah işledik, Tanrımız RAB'bin sesine kulak asmadık."