[1] Gök ve yer bütün öğeleriyle tamamlandı.
[2] Yedinci güne gelindiğinde Tanrı yapmakta olduğu işi bitirdi. Yaptığı işten o gün dinlendi.
[3] Yedinci günü kutsadı. Onu kutsal bir gün olarak belirledi. Çünkü Tanrı o gün yaptığı, yarattığı bütün işi bitirip dinlendi.
[4] Göğün ve yerin yaratılış öyküsü: RAB Tanrı göğü ve yeri yarattığında,
[5] yeryüzünde yabanıl bir fidan, bir ot bile bitmemişti. Çünkü RAB Tanrı henüz yeryüzüne yağmur göndermemişti. Toprağı işleyecek insan da yoktu.
[6] Yerden yükselen buhar bütün toprakları suluyordu.
[7] RAB Tanrı Adem'i topraktan yarattı ve burnuna yaşam soluğunu üfledi. Böylece Adem yaşayan varlık oldu.
[8] RAB Tanrı doğuda, Aden'de bir bahçe dikti. Yarattığı Adem'i oraya koydu.
[9] Bahçede iyi meyve veren türlü türlü güzel ağaç yetiştirdi. Bahçenin ortasında yaşam ağacıyla iyiyle kötüyü bilme ağacı vardı.
[10] Aden'den bir ırmak doğuyor, bahçeyi sulayıp orada dört kola ayrılıyordu.
[11] İlk ırmağın adı Pişon'dur. Altın kaynakları olan Havila sınırları boyunca akar.
[12] Orada iyi altın, reçine ve oniks bulunur.
[13] İkinci ırmağın adı Gihon'dur, Kûş sınırları boyunca akar.
[14] Üçüncü ırmağın adı Dicle'dir, Asur'un doğusundan akar. Dördüncü ırmak ise Fırat'tır.
[15] RAB Tanrı Aden bahçesine bakması, onu işlemesi için Adem'i oraya koydu.
[16] Ona, "Bahçede istediğin ağacın meyvesini yiyebilirsin" diye buyurdu,
[17] "Ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün."
[18] Sonra, "Adem'in yalnız kalması iyi değil" dedi, "Ona uygun bir yardımcı yaratacağım."
[19] RAB Tanrı yerdeki hayvanların, gökteki kuşların tümünü topraktan yaratmıştı. Onlara ne ad vereceğini görmek için hepsini Adem'e getirdi. Adem her birine ne ad verdiyse, o canlı o adla anıldı.
[20] Adem bütün evcil ve yabanıl hayvanlara, gökte uçan kuşlara ad koydu. Ama kendisi için uygun bir yardımcı bulunmadı.
[21] RAB Tanrı Adem'e derin bir uyku verdi. Adem uyurken, RAB Tanrı onun kaburga kemiklerinden birini alıp yerini etle kapadı.
[22] Adem'den aldığı kaburga kemiğinden bir kadın yaratarak onu Adem'e getirdi.
[23] Adem, "İşte, bu benim kemiklerimden alınmış kemik, Etimden alınmış ettir" dedi, "Ona 'Kadın' denilecek, Çünkü o adamdan alındı."
[24] Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak, ikisi tek beden olacak.
[25] Adem de karısı da çıplaktılar, henüz utanç nedir bilmiyorlardı.