[1] Babil Kralı Nebukadnessar'ın Babil'e sürgün ettiği insanlar yaşadıkları ilden Yeruşalim ve Yahuda'daki kendi kentlerine döndü.
[2] Bunlar Zerubbabil, Yeşu, Nehemya, Seraya, Reelaya, Mordekay, Bilşan, Mispar, Bigvay, Rehum ve Baana'nın önderliğinde geldiler. Sürgünden dönen İsrailliler'in sayıları şöyleydi:
[3] Paroşoğulları: 2172
[4] Şefatyaoğulları: 372
[5] Arahoğulları: 775
[6] Yeşu ve Yoav soyundan Pahat-Moavoğulları: 2812
[7] Elamoğulları: 1254
[8] Zattuoğulları: 945
[9] Zakkayoğulları: 760
[10] Banioğulları: 642
[11] Bevayoğulları: 623
[12] Azgatoğulları: 1222
[13] Adonikamoğulları: 666
[14] Bigvayoğulları: 2056
[15] Adinoğulları: 454
[16] Hizkiya soyundan Ateroğulları: 98
[17] Besayoğulları: 323
[18] Yoraoğulları: 112
[19] Haşumoğulları: 223
[20] Gibbaroğulları: 95
[21] Beytlehemliler: 123
[22] Netofalılar: 56
[23] Anatotlular: 128
[24] Azmavetliler: 42
[25] Kiryat-Yearimliler, Kefiralılar ve Beerotlular: 743
[26] Ramalılar ve Gevalılar: 621
[27] Mikmaslılar: 122
[28] Beytel ve Ay kentlerinden olanlar: 223
[29] Nevolular: 52
[30] Magbişliler: 156
[31] Öbür Elam Kenti'nden olanlar: 1254
[32] Harimliler: 320
[33] Lod, Hadit ve Ono kentlerinden olanlar: 725
[34] Erihalılar: 345
[35] Senaalılar: 3630.
[36] Kâhinler: Yeşu soyundan Yedayaoğulları: 973
[37] İmmeroğulları: 1052
[38] Paşhuroğulları: 1247
[39] Harimoğulları: 1017.
[40] Levililer: Hodavya soyundan Yeşu ve Kadmieloğulları: 74.
[41] Ezgiciler: Asafoğulları: 128.
[42] Tapınak kapı nöbetçileri: Şallumoğulları, Ateroğulları, Talmonoğulları, Akkuvoğulları, Hatitaoğulları, Şovayoğulları, toplam 139.
[43] Tapınak görevlileri: Sihaoğulları, Hasufaoğulları, Tabbaotoğulları,
[44] Kerosoğulları, Siahaoğulları, Padonoğulları,
[45] Levanaoğulları, Hagavaoğulları, Akkuvoğulları,
[46] Hagavoğulları, Şalmayoğulları, Hananoğulları,
[47] Giddeloğulları, Gaharoğulları, Reayaoğulları,
[48] Resinoğulları, Nekodaoğulları, Gazzamoğulları,
[49] Uzzaoğulları, Paseahoğulları, Besayoğulları,
[50] Asnaoğulları, Meunimoğulları, Nefusimoğulları,
[51] Bakbukoğulları, Hakufaoğulları, Harhuroğulları,
[52] Baslutoğulları, Mehidaoğulları, Harşaoğulları,
[53] Barkosoğulları, Siseraoğulları, Temahoğulları,
[54] Nesiahoğulları, Hatifaoğulları.
[55] Süleyman'ın kullarının soyu: Sotayoğulları, Hassoferetoğulları, Perudaoğulları,
[56] Yalaoğulları, Darkonoğulları, Giddeloğulları,
[57] Şefatyaoğulları, Hattiloğulları, Pokeret-Hassevayimoğulları, Amioğulları.
[58] Tapınak görevlileriyle Süleyman'ın kullarının soyundan olanlar: 392.
[59] Tel-Melah, Tel-Harşa, Keruv, Addan ve İmmer'den dönen, ancak hangi aileden olduklarını ve soylarının İsrail'den geldiğini kanıtlayamayanlar şunlardır:
[60] Delayaoğulları, Toviyaoğulları, Nekodaoğulları: 652.
[61] Kâhinlerin soyundan: Hovayaoğulları, Hakkosoğulları ve Gilatlı Barzillay'ın kızlarından biriyle evlenip kayınbabasının adını alan Barzillay'ın oğulları.
[62] Bunlar soy kütüklerini aradılar. Ama yazılı bir kayıt bulamayınca, kâhinlik görevi ellerinden alındı.
[63] Vali, Urim ile Tummim'i kullanan bir kâhin çıkıncaya dek en kutsal yiyeceklerden yememelerini buyurdu.
[64] Bütün halk toplam 42,360 kişiydi.
[65] -
[67] Ayrıca 7,337 erkek ve kadın köle, kadınlı erkekli 200 ezgici, 736 at, 245 katır, 435 deve, 6,720 eşek vardı.
[68] Bazı aile başları Yeruşalim'deki RAB Tanrı'nın Tapınağı'na varınca, tapınağın bulunduğu yerde yeniden kurulması için gönülden armağanlar verdiler.
[69] Her biri gücü oranında hazineye bu iş için toplam 61,000 darik altın, 5,000 mina gümüş, 100 kâhin mintanı bağışladı.
[70] Kâhinler, Levililer, halktan bazı kişiler -ezgiciler, tapınak görevlileri ve kapı nöbetçileri- kendi kentlerine yerleştiler. Böylece bütün İsrailliler kentlerinde yaşamaya başladılar.