Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:05

[1] Davut'un son sözleri şunlardır: "İşay oğlu Davut, Tanrı'nın yükselttiği adam, Yakup'un Tanrısı'nın meshettiği, İsrail'in sevilen ezgi okuyucusu şöyle diyor:

[2] RAB'bin Ruhu benim aracılığımla konuşuyor, Sözü dilimin ucundadır.

[3] İsrail'in Tanrısı konuştu, İsrail'in kayası bana dedi ki, 'İnsanları doğrulukla Ve Tanrı korkusuyla yöneten kişi,

[4] Bulutsuz bir sabah, Şafakta görünen gün ışığı gibidir, Parlaklığı yağmurdan sonra topraktan ot bitirir.'

[5] Soyum da Tanrı'yla böyle değil mi? O benimle sonsuza dek kalıcı, Her yönüyle düzenli ve güvenilir bir antlaşma yaptı. Kesin kurtuluşa ve her dileğime kavuşmamı O sağlamayacak mı?

[6] Kötülere gelince, Elle tutulamayan dikenler gibi Tümü bir yana atılacak.

[7] Dikenlere dokunan kişi, Demir bir araçla Ya da mızrağın sapıyla dokunur. Dikenler oldukları yerde bütünüyle yakılacak."

[8] Davut'un yiğit askerlerinin adları şunlardır: Esnili Adino diye de bilinen üç kişinin önderi Tahkemonlu Yoşeb-Başşevet bir saldırıda sekiz yüz kişiyi öldürdü.

[9] İkincisi, Ahohlu Dodo oğlu Elazar. Pas-Dammim'de savaşmak için toplanan Filistliler'e meydan okuyan Davut'un yanındaki üç yiğitten biriydi. İsrailliler o sırada geri çekilmişlerdi.

[10] Ama Elazar yerinde durdu; eli yorulup kılıca yapışıncaya dek Filistliler'i öldürdü. O gün RAB büyük bir zafer sağladı. İsrailliler yalnız yere serilenleri yağmalamak üzere Elazar'a döndüler.

[11] Üçüncüsü, Hararlı Age oğlu Şamma'ydı. Filistliler Lahay'daki bir mercimek tarlasının yanında toplandıklarında, İsrailli askerler onların önünden kaçmıştı.

[12] Ama Şamma tarlanın ortasında durup orayı savunmuş, Filistliler'i öldürmüştü. RAB büyük bir zafer sağlamıştı.

[13] Biçme zamanı Otuzlar'dan üçü Davut'un yanına, Adullam Mağarası'na gittiler. Bir Filist birliği Refaim Vadisi'nde ordugah kurmuştu.

[14] Bu sırada Davut hisarda, ikinci Filist birliğiyse Beytlehem'deydi.

[15] Davut özlemle, "Keşke biri Beytlehem'de kapının yanındaki kuyudan bana su getirse!" dedi.

[16] Bu Üçler Filist ordugahının ortasından geçerek Beytlehem'de kapının yanındaki kuyudan su çekip Davut'a getirdiler. Ama Davut içmek istemedi; suyu yere dökerek RAB'be sundu.

[17] "Ya RAB, bunu yapmak benden uzak olsun!" dedi, "Canlarını tehlikeye atıp giden bu üç kişinin kanını mı içeyim?" Bu yüzden suyu içmek istemedi. Bu üç kişinin yiğitliği işte böyleydi.

[18] Yoav'ın kardeşi, Seruya oğlu Avişay Üçler'in önderiydi. Mızrağını kaldırıp üç yüz kişiyi öldürdü. Bu yüzden Üçler kadar ünlendi.

[19] Üçler'in en saygın kişisiydi ve onların önderi oldu. Ama Üçler'den sayılmadı.

[20] Yehoyada oğlu Kavseelli Benaya yürekli bir savaşçıydı. Büyük işler başardı. Aslan yürekli iki Moavlı'yı öldürdü. Ayrıca karlı bir gün çukura inip bir aslan öldürdü.

[21] İri yarı bir Mısırlı'yı da öldürdü. Mısırlı'nın elinde mızrak vardı. Benaya sopayla onun üzerine yürüdü. Mızrağı elinden kaptığı gibi onu kendi mızrağıyla öldürdü.

[22] Yehoyada oğlu Benaya'nın yaptıkları bunlardır. Bu sayede o da üç yiğitler kadar ünlendi.

[23] Benaya Otuzlar arasında saygın bir yer edindiyse de, Üçler'den sayılmadı. Davut onu muhafız birliği komutanlığına atadı.

[24] Otuzlar'ın arasında sayılan ötekiler şunlardır: Yoav'ın kardeşi Asahel, Beytlehemli Dodo oğlu Elhanan,

[25] İkisi de Harotlu olan Şamma ve Elika,

[26] Paletli Heles, Tekoalı İkkeş oğlu İra,

[27] Anatotlu Aviezer, Huşalı Mevunnay,

[28] Ahohlu Salmon, Netofalı Mahray,

[29] Netofalı Baana oğlu Helev, Benyaminoğulları'ndan Givalı Rivay oğlu İttay,

[30] Piratonlu Benaya, Gaaş vadilerinden Hidday,

[31] Arvalı Avialvon, Barhumlu Azmavet,

[32] Şaalbonlu Elyahba, Yaşan'ın oğulları ve Yonatan,

[33] Hararlı Şamma, Hararlı Şarar oğlu Ahiam,

[34] Maakalı Ahasbay oğlu Elifelet, Gilolu Ahitofel oğlu Eliam,

[35] Karmelli Hesray, Aravlı Paaray,

[36] Sovalı Natan oğlu Yigal, Gatlı Bani,

[37] Ammonlu Selek, Seruya oğlu Yoav'ın silah taşıyıcısı Beerotlu Nahray,

[38] Yattirli İra ve Garev,

[39] Hititli Uriya. Tümü otuz yedi kişiydi.

2.samuel — Chapters