[1] Tanrı'nın Antlaşma Sandığı'nı getirip Davut'un bu amaçla kurduğu çadırın içine koydular. Tanrı'ya yakmalık sunular ve esenlik sunuları sundular.
[2] Davut yakmalık sunuları ve esenlik sunularını sunmayı bitirince, RAB'bin adıyla halkı kutsadı.
[3] Ardından erkek, kadın her İsrailli'ye birer somun ekmekle birer hurma ve üzüm pestili dağıttı.
[4] RAB'bin Antlaşma Sandığı önünde hizmet etmek, İsrail'in Tanrısı RAB'bi anmak, O'na şükretmek ve övgüler sunmak için bazı Levililer'i atadı.
[5] Bunların önderi Asaf, yardımcısı Zekeriya'ydı. Öbürleri Yeiel, Şemiramot, Yehiel, Mattitya, Eliav, Benaya, Ovet-Edom ve Yeiel'di. Bunlar çenk ve lir, Asaf yüksek sesli zil,
[6] Kâhin Benaya ile Yahaziel de Tanrı'nın Antlaşma Sandığı önünde sürekli borazan çalacaklardı.
[7] O gün Davut RAB'be şükretme işini ilk kez Asaf'la kardeşlerine verdi.
[8] RAB'be şükredin, O'nu adıyla çağırın, Halklara duyurun yaptıklarını!
[9] O'nu ezgilerle, ilahilerle övün, Bütün harikalarını anlatın!
[10] Kutsal adıyla övünün, Sevinsin RAB'be yönelenler!
[11] RAB'be ve O'nun gücüne bakın, Durmadan O'nun yüzünü arayın!
[12] -
[13] Ey sizler, kulu İsrail'in soyu, Seçtiği Yakupoğulları, O'nun yaptığı harikaları, Olağanüstü işlerini Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın!
[14] Tanrımız RAB O'dur, Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.
[15] -
[16] O'nun antlaşmasını, Bin kuşak için verdiği sözü, İbrahim'le yaptığı antlaşmayı, İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsayın.
[17] -
[18] "Hakkınıza düşen mülk olarak Kenan ülkesini size vereceğim" diyerek, Bunu Yakup için bir kural, İsrail'le sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.
[19] O zaman bir avuç insandınız, Sayıca az ve ülkeye yabancıydınız.
[20] Bir ulustan öbürüne, Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.
[21] RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi, Onlar için kralları bile payladı:
[22] "Meshettiklerime dokunmayın, Peygamberlerime kötülük etmeyin!" dedi.
[23] Ey bütün dünya, ezgiler söyleyin RAB'be! Her gün duyurun kurtarışını!
[24] Görkemini uluslara, Harikalarını bütün halklara anlatın!
[25] Çünkü RAB uludur, yalnız O övgüye değer, İlahlardan çok O'ndan korkulur.
[26] Halkların bütün ilahları bir hiçtir, Oysa gökleri yaratan RAB'dir.
[27] Yücelik, ululuk O'nun huzurundadır, Güç ve sevinç O'nun konutundadır.
[28] Ey bütün halklar, RAB'bi övün, RAB'bin gücünü, yüceliğini övün,
[29] RAB'bin görkemini adına yaraşır biçimde övün, Sunular getirip O'nun önüne çıkın! Kutsal giysiler içinde RAB'be tapının!
[30] Titreyin O'nun önünde, ey bütün yeryüzündekiler! Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz.
[31] Sevinsin gökler, coşsun yeryüzü, Uluslar arasında, "RAB egemenlik sürüyor!" densin.
[32] Gürlesin deniz içindekilerle birlikte, Bayram etsin kırlar ve üzerindekiler!
[33] O zaman RAB'bin önünde ormanın ağaçları Sevinçle haykıracak. Çünkü O yeryüzünü yargılamaya geliyor.
[34] RAB'be şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.
[35] Şöyle seslenin: "Kurtar bizi, ey kurtarıcımız Tanrı, Topla bizi, ulusların arasından çıkar. Kutsal adına şükredelim, Yüceliğinle övünelim.
[36] İsrail'in Tanrısı RAB'be Öncesizlikten sonsuza dek övgüler olsun!" Bütün halk, "Amin!" diyerek RAB'be övgüler sundu.
[37] Davut RAB'bin Antlaşma Sandığı'nın önünde günlük işlerde sürekli hizmet etmeleri için Asaf'la Levili kardeşlerini atadı.
[38] Onlarla birlikte hizmet etmeleri için Ovet-Edom'la altmış sekiz Levili akrabasını da atadı. Yedutun oğlu Ovet-Edom'la Hosa kapı nöbetçileriydi.
[39] Davut Kâhin Sadok'la öbür kâhin kardeşlerini Givon'daki tapınma yerinde, RAB'bin Çadırı'nın bulunduğu yerde görevlendirdi.
[40] Bunlar RAB'bin İsrail'e verdiği yasada yazılanlar uyarınca, sabah akşam, düzenli olarak yakmalık sunu sunağında RAB'be sunular sunacaklardı.
[41] Onlarla birlikte Heman'la Yedutun'u ve RAB'bin sonsuz sevgisi için şükretsinler diye özel olarak seçilen öbürlerini de görevlendirdi.
[42] Heman'la Yedutun borazanlardan, zillerden ve Tanrı'yı öven ezgiler için gereken öbür çalgılardan sorumluydu. Yedutunoğulları'nı da kapıda nöbetçi olarak görevlendirdi.
[43] Sonra herkes evine döndü. Davut da ailesini kutsamak için evine döndü.