[1] คำอธิษฐานของฮาบากุกผู้เผยพระวจนะ ตามทำนองชิกิโอโนท
[2] ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์ได้ยินกิตติศัพท์ของพระองค์ ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์ยำเกรงพระราชกิจของพระองค์ ในสมัยของข้าพระองค์ ขอจงรื้อฟื้นพระราชกิจนั้นขึ้นใหม่ ในสมัยของข้าพระองค์ ขอทรงแจ้งให้ทราบทั่วกัน เมื่อกริ้ว ขอทรงระลึกถึงพระกรุณา
[3] พระเจ้าเสด็จจากเทมาน องค์บริสุทธิ์เสด็จจากภูเขาปารานเส-ลาห์ ความสง่างามของพระองค์คลุมทั่วฟ้าสวรรค์ และโลกก็เต็มด้วยคำสรรเสริญพระองค์
[4] พระรัศมีของพระองค์ดังแสงสว่าง มีลำแสงแวบมาจากพระหัตถ์ของพระองค์ ที่นั่น พระองค์ทรงซ่อนฤทธานุภาพของพระองค์
[5] โรคระบาดเดินนำหน้าพระองค์ ภัยพิบัติมาชิดตามหลังพระองค์
[6] พระองค์ทรงยืนและเขย่าแผ่นดิน พระองค์ทอดพระเนตรและทำให้ประชาชาติตกใจตัวสั่น แล้วบรรดาภูเขานิรันดร์ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ และเหล่าเนินเขาอันอยู่เนืองนิตย์ก็ยุบต่ำลง การเสด็จของพระองค์ก็เป็นดังดั้งเดิม
[7] ข้าพเจ้าได้เห็นเต็นท์ของคนคูชันอยู่ในสภาพทุกข์ใจ และม่านเต็นท์ของแผ่นดินมีเดียนหวั่นไหว
[8] ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงพระพิโรธแม่น้ำหรือ? พระองค์กริ้วแม่น้ำหรือ? พระองค์ทรงโกรธทะเล เมื่อพระองค์ทรงม้า คือทรงรถรบแห่งชัยชนะหรือ?
[9] พระองค์ทรงเอาคันธนูออกมา แล้วใส่ลูกธนูไว้ในสายของมัน เส-ลาห์ พระองค์ทรงแยกแผ่นดินด้วยแม่น้ำ
[10] ภูเขาทั้งหลายเห็นพระองค์แล้วบิดเบี้ยวไป กระแสน้ำเชี่ยวกรากก็กวาดผ่านไป ที่ลึกก็ส่งเสียง มันชูมือของมันขึ้นเบื้องสูง
[11] ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์หยุดนิ่งบนที่สูง เมื่อแสงแห่งลูกธนูทั้งหลายของพระองค์พุ่งผ่านไป เมื่อแสงแวบวาบแห่งหอกของพระองค์พุ่งไป
[12] ด้วยความกริ้ว พระองค์เสด็จไปเหนือพิภพ ด้วยความโกรธ พระองค์ทรงเหยียบย่ำบรรดาประชาชาติ
[13] พระองค์เสด็จออกมาเพื่อช่วยประชากรของพระองค์ให้รอด เพื่อช่วยผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้ให้รอด พระองค์ทรงตีหัวเจ้าบ้านของคนอธรรมจนแหลก ทิ้งให้เปลือยเปล่าตั้งแต่ขาอ่อนจนถึงคอ เส-ลาห์
[14] พระองค์ทรงแทงหัวหน้านักรบ ของเขาด้วยหอกทั้งหลายของเขาเอง ผู้มาอย่างพายุหมุน เพื่อจะกระจายข้าพเจ้าเสีย พวกเขาจะเปรมปรีดิ์ดังว่ากินคนจนในที่ซ่อนตัว
[15] พระองค์ทรงย่ำไปบนทะเลด้วยบรรดาม้าของพระองค์ ทำให้น้ำมากหลายปั่นป่วน
[16] ข้าพเจ้าได้ยิน และท้องของข้าพเจ้าก็สั่นเทา พอได้ยินเสียง ริมฝีปากของข้าพเจ้าก็สั่น กระดูกของข้าพเจ้าก็ผุพัง และข้าพเจ้าก็สั่นเทาอยู่ในที่ของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าจะคอยวันแห่งความลำบากอย่างเงียบๆ คือวันที่จะมาถึงประชาชนที่บุกรุกพวกเรา
[17] แม้ต้นมะเดื่อไม่มีดอกบาน หรือเถาองุ่นไม่มีผล ผลมะกอกก็ขาดไป ทุ่งนามิได้ผลิตอาหาร แม้ฝูงแพะแกะขาดไปจากคอก และไม่มีฝูงวัวที่ในโรง
[18] ถึงกระนั้น ข้าพเจ้าจะร่าเริงในพระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าจะเปรมปรีดิ์ในพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า
[19] พระยาห์เวห์องค์เจ้านายทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า พระองค์ทรงทำให้เท้าของข้าพเจ้าเหมือนตีนกวางตัวเมีย พระองค์ทรงทำให้ข้าพเจ้าเดินไปบนที่สูงทั้งหลาย ถึงหัวหน้านักร้องประสานเสียง พร้อมกับเครื่องสาย