[1] โมเสสเรียกชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดมาประชุมกันและกล่าวกับพวกเขาว่า “ต่อไปนี้เป็นสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาให้ท่านทั้งหลายทำ
[2] จงทำงานหกวัน แต่วันที่เจ็ดจะเป็นวันบริสุทธิ์ของพวกท่าน เป็นสะบาโตแด่พระยาห์เวห์สำหรับหยุดพัก ทุกคนที่ทำงานในวันนั้นต้องถูกลงโทษถึงตาย
[3] ในวันสะบาโตนั้น ห้ามก่อไฟในที่อาศัยทุกแห่งของท่าน”
[4] โมเสสกล่าวกับชุมนุมชนทั้งสิ้นของอิสราเอลว่า “ต่อไปนี้เป็นสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา
[5] จงรับเครื่องถวายแด่พระยาห์เวห์จากพวกของท่าน ผู้ใดสมัครใจก็ให้ผู้นั้นนำของมาถวายพระยาห์เวห์ คือทองคำ เงิน และทองสัมฤทธิ์
[6] ด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม ผ้าป่านเนื้อดี และขนแพะ
[7] หนังแกะตัวผู้ย้อมสีแดง หนังอย่างดี และไม้กระถินเทศ
[8] น้ำมันตะเกียง เครื่องเทศสำหรับปรุงน้ำมันไว้เจิม และสำหรับปรุงเครื่องหอม
[9] พลอยสีแดงเข้ม และพลอยต่างๆ สำหรับฝังในเอโฟดและทับทรวง
[10] “จงให้ทุกคนที่มีความสามารถในพวกท่านพากันมาทำทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาให้ทำนั้น
[11] คือพลับพลา เต็นท์ และผ้าคลุมเต็นท์ ขอเกี่ยวและกรอบไม้ กลอน เสา และฐานรองรับเสาของพลับพลานั้น
[12] หีบและไม้คานสำหรับหามหีบ พระที่นั่งกรุณากับม่านบังตา
[13] โต๊ะกับไม้คานสำหรับหามโต๊ะ เครื่องใช้ทุกอย่างสำหรับโต๊ะ และขนมปังเฉพาะพระพักตร์
[14] คันประทีปที่ให้แสงสว่างกับเครื่องใช้สำหรับคันประทีปและตะเกียงกับน้ำมันตะเกียง
[15] แท่นเผาเครื่องหอมกับไม้คานสำหรับหามแท่นนั้น น้ำมันเจิม และเครื่องหอม และม่านบังตาสำหรับประตู ที่ประตูพลับพลา
[16] แท่นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับตาข่ายทองสัมฤทธิ์ ไม้คานหามและเครื่องใช้ของแท่น อ่างกับฐานรอง
[17] ผ้าม่านสำหรับกั้นลานพลับพลา กับเสา และฐานรองรับเสา และม่านบังตาสำหรับประตูเข้าลาน
[18] หลักหมุดสำหรับพลับพลา และหลักหมุดสำหรับลานพลับพลาพร้อมกับเชือก
[19] เสื้อตำแหน่งเย็บด้วยฝีมือประณีตสำหรับแต่งเวลาปรนนิบัติในสถานนมัสการ คือเสื้อตำแหน่งบริสุทธิ์สำหรับอาโรนปุโรหิต และเสื้อตำแหน่งสำหรับบุตรของท่าน เพื่อใช้ปฏิบัติงานในตำแหน่งปุโรหิต”
[20] แล้วชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดก็แยกย้ายกันไปจากโมเสส
[21] ทุกคนที่หัวใจของเขาเรียกร้องก็นำสิ่งของมาถวายพระยาห์เวห์สำหรับเต็นท์นัดพบ และสำหรับงานปรนนิบัติทุกอย่าง และสำหรับเสื้อตำแหน่งบริสุทธิ์
[22] พวกเขาจึงพากันมาทั้งชายหญิง ทุกคนที่สมัครใจก็นำเข็มกลัด ตุ้มหู แหวนตรา และสร้อยคอ เครื่องประดับทุกชิ้นล้วนเป็นทองคำ คือทุกคนนำทองคำมาโบกถวายพระยาห์เวห์
[23] ส่วนทุกคนที่มีด้ายสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม หรือที่มีผ้าป่านเนื้อดี ขนแพะ หนังแกะตัวผู้ย้อมสีแดง และหนังอย่างดีก็เอาของเหล่านั้นมาถวาย
[24] ทุกคนที่มีเงินหรือทองสัมฤทธิ์จะถวาย ก็นำมาถวายพระยาห์เวห์ และทุกคนที่มีไม้กระถินเทศที่ใช้กับงานใดได้ก็นำไม้นั้นมาถวาย
[25] ส่วนผู้หญิงทุกคนที่ชำนาญก็ปั่นด้ายด้วยมือของตน แล้วนำด้ายที่ปั่นนั้นมาทั้งสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และเส้นป่านปั่นอย่างดี
[26] และผู้หญิงทุกคนที่เต็มใจและชำนาญก็ปั่นขนแพะ
[27] พวกผู้นำก็นำพลอยสีแดงเข้ม และพลอยอื่นๆ สำหรับฝังในเอโฟดและทับทรวงมา
[28] พร้อมกับเครื่องเทศและน้ำมันตะเกียง น้ำมันเจิม และเครื่องเทศสำหรับปรุงเครื่องหอม
[29] คนอิสราเอลทุกคนทั้งชายหญิงที่หัวใจของเขาเรียกร้องให้นำของมาถวายสำหรับการงานทุกอย่าง ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงบัญชาผ่านทางโมเสสให้พวกเขาทำ ต่างก็นำของมาถวายแด่พระยาห์เวห์ด้วยความสมัครใจ
[30] โมเสสจึงกล่าวกับคนอิสราเอลว่า “ดูสิ พระยาห์เวห์ทรงเลือกเบซาเลลบุตรอุรีผู้เป็นบุตรของเฮอร์แห่งเผ่ายูดาห์
[31] และพระองค์ได้โปรดให้เขาเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณของพระเจ้าคือให้เขามีสติปัญญา ทักษะ และความรู้ในงานช่างทุกอย่าง
[32] เพื่อจะคิดออกแบบในการทำเครื่องทอง เครื่องเงิน และเครื่องทองสัมฤทธิ์
[33] ในการเจียระไนอัญมณี สำหรับฝังในกระเปาะและในการแกะสลักไม้สำหรับงานช่างทุกอย่าง
[34] อนึ่งพระองค์ทรงดลใจให้เขากับโอโฮลีอับบุตรอาหิสะมัคเผ่าดาน มีน้ำใจที่จะสอนคนอื่นด้วย
[35] คนทั้งสองนี้พระองค์ประทานทักษะในการทำงานให้ทุกอย่าง เช่นงานฝีมือ งานออกแบบ และงานปักด้วยด้ายสีคือ สีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และเส้นป่านปั่นอย่างดี และช่างทอ คือทำการช่างฝีมือได้ทุกอย่าง และเป็นช่างออกแบบอย่างฉลาดด้วย