[1] “เมื่อชายคนใดเพิ่งมีภรรยา แต่งงานกับนาง และต่อมานางไม่เป็นที่โปรดปรานของเขา เพราะเขาพบว่านางมีสิ่งน่าอาย ดังนั้นเขาจึงทำหนังสือหย่าใส่มือของนาง แล้วไล่ออกจากบ้านของตนไป
[2] และนางก็ออกจากบ้านของเขา แล้วไปเป็นภรรยาของชายอีกคนหนึ่ง
[3] และสามีคนหลังนี้เกลียดชังนาง จึงเขียนหนังสือหย่าใส่มือนางแล้วไล่นางออกจากบ้าน หรือถ้าสามีคนหลังนี้ที่ได้นางเป็นภรรยาถึงแก่ความตาย
[4] สามีคนเดิมที่ได้ไล่นางไปนั้นจะรับนางที่มลทินแล้วมาเป็นภรรยาอีกไม่ได้ เพราะเป็นสิ่งพึงรังเกียจแด่พระยาห์เวห์ อย่านำความบาปมาสู่แผ่นดินซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านให้เป็นมรดก
[5] “เมื่อชายคนใดเพิ่งมีภรรยา อย่าให้ผู้นั้นออกไปกับกองทัพ หรือมอบงานอย่างใดแก่เขา ให้เขาอยู่บ้านปีหนึ่งเพื่อเขาจะให้ภรรยาซึ่งเขาได้มานั้นมีความสุข
[6] “ห้ามผู้ใดยึดโม่หรือหินโม่ลูกบนไว้เป็นประกัน เพราะสิ่งที่ยึดเป็นประกันนั้นเขาใช้เลี้ยงชีพ ของเขา
[7] “ถ้าชายคนใดถูกจับได้ว่าลักลอบเอาพี่น้องคนอิสราเอลคนหนึ่งคนใดไปใช้เป็นทาสหรือขายเสีย ขโมยคนนั้นจะต้องตาย ดังนั้นท่านจะกำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่าน
[8] “จงระวังเรื่องโรคเรื้อน จงระวังที่จะทำทุกสิ่งตามคำชี้แจงของพวกปุโรหิตคนเลวี ดังที่ข้าพเจ้าได้บัญชาพวกเขาไว้ ท่านจงระวังที่จะทำตามอย่างนั้น
[9] จงระลึกถึงสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงทำแก่มิเรียม ตามทางเมื่อท่านทั้งหลายออกจากอียิปต์
[10] “เมื่อท่านให้พี่น้องยืมสิ่งใด ห้ามเข้าไปในบ้านของเขาและยึดของประกันของเขา
[11] ท่านจงยืนอยู่ภายนอก และคนที่ยืมนั้นจะนำของประกันออกมาให้ท่านเอง
[12] ถ้าเขาเป็นคนยากจน ห้ามเอาของประกันนั้นเก็บไว้จนข้ามคืน
[13] เมื่อดวงอาทิตย์ตกท่านจงเอาของนั้นมาคืนให้เขา เพื่อเขาจะมีของคลุมตัวเมื่อเวลานอนและอวยพรแก่ท่าน และจะเป็นความชอบธรรมแก่ท่านเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน
[14] “ห้ามกดขี่ลูกจ้างที่เป็นคนยากจนและขัดสน ไม่ว่าเขาจะเป็นพี่น้องของท่านหรือคนต่างด้าวผู้อยู่ในแผ่นดินภายในเมืองของท่าน
[15] ท่านจงจ่ายเงินค่าจ้างวันนั้นให้แก่เขาก่อนดวงอาทิตย์ตก (เพราะเขาเป็นคนยากจน และมีใจจดจ่ออยู่ที่ค่าจ้างนั้น) เกรงว่าเขาจะกล่าวหาท่านต่อพระยาห์เวห์ และจะเป็นความบาปแก่ท่าน
[16] “อย่าให้บิดารับโทษถึงตายแทนบุตรของตน หรือให้บุตรรับโทษถึงตายแทนบิดาของตน ให้ทุกคนรับโทษถึงตายด้วยบาปของตนเอง
[17] “ห้ามบิดเบือนความยุติธรรมของคนต่างด้าวหรือของลูกกำพร้า และห้ามรับเสื้อผ้าของหญิงม่ายไว้เป็นประกัน
[18] แต่จงระลึกว่า ท่านเคยเป็นทาสอยู่ในอียิปต์ และพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงไถ่ท่านออกจากที่นั่น เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงบัญชาท่านให้ทำเช่นนี้
[19] “เมื่อท่านเกี่ยวข้าวในนาของท่าน และลืมฟ่อนข้าวไว้ในนาฟ่อนหนึ่ง ห้ามกลับไปเอามา ให้เป็นของคนต่างด้าว ลูกกำพร้า และแม่ม่าย เพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านจะทรงอวยพรแก่กิจการทั้งสิ้นแห่งมือของท่าน
[20] เมื่อท่านฟาดต้นมะกอก ท่านอย่าเก็บที่กิ่งเดิมซ้ำอีก ให้เหลือไว้สำหรับคนต่างด้าว ลูกกำพร้า และแม่ม่าย
[21] เมื่อท่านเก็บผลจากสวนองุ่นของท่าน อย่าไปเก็บเล็มอีก จงเหลือไว้สำหรับคนต่างด้าว ลูกกำพร้า และแม่ม่าย
[22] จงระลึกว่าท่านเคยเป็นทาสอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงบัญชาท่านให้ทำเช่นนี้