[1] ต่อมาเมื่อซาโลมอนทรงสร้างพระนิเวศของพระยาห์เวห์และพระราชวังของกษัตริย์ รวมทั้งทุกสิ่งที่ซาโลมอนมีพระประสงค์จะสร้างนั้นสำเร็จแล้ว
[2] พระยาห์เวห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนเป็นครั้งที่สอง เหมือนอย่างที่ทรงปรากฏแก่ท่านที่เมืองกิเบโอน
[3] และพระยาห์เวห์ตรัสกับท่านว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนของเจ้า ซึ่งเจ้าได้อ้อนวอนเรานั้นแล้ว เราได้ทำนิเวศนี้ซึ่งเจ้าได้สร้างไว้ให้บริสุทธิ์ และได้ใส่นามของเราไว้ที่นั่นเป็นนิตย์ ตาของเราและใจของเราจะอยู่ที่นั่นตลอดไป
[4] และส่วนเจ้า ถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราเหมือนอย่างดาวิดบิดาของเจ้าดำเนิน ด้วยใจซื่อสัตย์ และด้วยความเที่ยงธรรม และทำทุกอย่างตามที่เราได้บัญชาเจ้าไว้ อีกทั้งรักษากฎเกณฑ์และกฎหมายของเรา
[5] แล้วเราจะสถาปนาราชบัลลังก์ของเจ้าเหนืออิสราเอลเป็นนิตย์ ดังที่เราได้กล่าวกับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดทายาทที่จะนั่งบนบัลลังก์แห่งอิสราเอล’
[6] แต่ถ้าเจ้าทั้งหลายหรือลูกหลานหันไปจากการติดตามเรา และไม่ได้รักษาบัญญัติและกฎเกณฑ์ของเรา ซึ่งเราได้ตั้งไว้ต่อหน้าพวกเจ้า แต่ไปปรนนิบัติพระอื่นๆ และนมัสการพระเหล่านั้น
[7] แล้วเราจะตัดอิสราเอลออกเสียจากแผ่นดินซึ่งเราได้ให้แก่พวกเขา และเราจะเหวี่ยงนิเวศซึ่งเราทำให้บริสุทธิ์เพื่อนามของเราไปจากสายตาของเรา และอิสราเอลจะเป็นคำเปรียบเปรย และเป็นขี้ปากในหมู่ชนชาติทั้งหลาย
[8] และนิเวศนี้จะกลายเป็นกองสิ่งปรักหักพัง ทุกคนที่ผ่านไปจะประหลาดใจ และจะเยาะเย้ยและกล่าวว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์จึงทรงทำเช่นนี้แก่แผ่นดินนี้และพระนิเวศนี้?’
[9] แล้วพวกเขาจะตอบว่า ‘เพราะเขาทั้งหลายละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา ผู้ทรงนำบรรพบุรุษของเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ และไปยึดถือพระอื่น อีกทั้งนมัสการและปรนนิบัติพระเหล่านั้น เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ทรงนำเหตุร้ายทั้งหมดนี้มาเหนือเขาทั้งหลาย’ ”
[10] ต่อมาเมื่อสิ้นยี่สิบปี ที่ซาโลมอนได้ทรงสร้างอาคารสองหลัง คือพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และพระราชวังของกษัตริย์
[11] แล้วพระราชาซาโลมอนก็ประทานเมือง 20 เมืองในแผ่นดินกาลิลีแก่ฮีรามกษัตริย์แห่งไทระ เพราะฮีรามได้ส่งไม้สนสีดาร์ ไม้สนสามใบและทองคำให้แก่ซาโลมอน ตามที่พระองค์มีพระประสงค์
[12] แต่เมื่อฮีรามเสด็จจากเมืองไทระเพื่อชมเมืองที่ซาโลมอนประทานแก่ท่าน เมืองเหล่านั้นไม่เป็นที่พอพระทัยท่าน
[13] เพราะฉะนั้นท่านจึงว่า “น้องเอ๋ย เมืองที่ท่านให้เรานั้นเป็นเมืองอะไรอย่างนี้?” ท่านจึงเรียกเมืองเหล่านั้นว่า แผ่นดินคาบูล จนทุกวันนี้
[14] ฮีรามได้ส่งทองคำหนักสี่ตันแก่พระราชา
[15] นี่เป็นเรื่องแรงงานเกณฑ์ ซึ่งพระราชาซาโลมอนได้เกณฑ์ให้มาสร้างพระนิเวศของพระยาห์เวห์ พระราชวังของพระองค์ ป้อมมิลโล กำแพงกรุงเยรูซาเล็ม เมืองฮาโซร์ เมืองเมกิดโด เมืองเกเซอร์
[16] ฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์ได้ทรงยกทัพขึ้นมา ยึดเมืองเกเซอร์และเอาไฟเผาเสีย อีกทั้งได้ฆ่าคนคานาอันซึ่งอยู่ในเมืองนั้น และได้ยกเมืองนั้นให้เป็นของขวัญแก่พระธิดาของท่าน ซึ่งเป็นพระมเหสีของซาโลมอน
[17] ซาโลมอนทรงสร้างเมืองเกเซอร์ขึ้นใหม่ และสร้างเมืองเบธโฮโรนตอนล่าง
[18] ทั้งเมืองบาอาลัทและเมืองทามาร์ ในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินนั้น
[19] ทั้งบรรดาเมืองคลังหลวงที่ซาโลมอนมีอยู่ และเมืองทั้งหลายสำหรับรถรบของพระองค์ และเมืองทั้งหลายสำหรับทหารม้าของพระองค์ และสิ่งใดๆ ซึ่งซาโลมอนมีพระประสงค์จะสร้างในกรุงเยรูซาเล็ม ในเลบานอน และทั่วแผ่นดินอยู่ในอาณาจักรของพระองค์
[20] ประชาชนทั้งหมดที่เหลืออยู่และไม่ใช่คนอิสราเอลได้แก่ คนอาโมไรต์ คนฮิตไทต์ คนเปริสซี คนฮีไวต์ และคนเยบุส
[21] ลูกหลานของพวกเขาที่เหลืออยู่ในแผ่นดิน ซึ่งคนอิสราเอลไม่สามารถจะทำลายให้สิ้นได้ ซาโลมอนก็ทรงเกณฑ์ให้เป็นทาสแรงงานอยู่จนทุกวันนี้
[22] แต่คนอิสราเอลนั้น ซาโลมอนไม่ได้ทรงทำให้เป็นทาส เพราะเขาทั้งหลายเป็นทหาร เป็นข้าราชการ เป็นผู้บังคับบัญชา เป็นนายทหาร เป็นผู้บังคับการรถรบ และเป็นทหารม้าของพระองค์
[23] เหล่านี้เป็นข้าราชการผู้ใหญ่เหนือพระราชกิจของซาโลมอน จำนวน 550 คน พวกเขาเป็นผู้ดูแลประชาชนที่ทำงาน
[24] แต่พระธิดาของฟาโรห์ได้เสด็จขึ้นจากนครดาวิด มายังพระตำหนักของพระนางซึ่งซาโลมอนทรงสร้างถวาย แล้วพระราชาจึงสร้างป้อมมิลโล
[25] ปีละสามครั้ง ซาโลมอนทรงถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว และเครื่องศานติบูชาบนแท่นบูชา ซึ่งทรงสร้างถวายพระยาห์เวห์ อีกทั้งทรงเผาเครื่องหอมเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ ดังนั้นพระองค์จึงสร้างพระนิเวศจนสำเร็จ
[26] พระราชาซาโลมอนทรงสร้างกองเรือที่เมืองเอซีโอนเกเบอร์ ซึ่งอยู่ใกล้เมืองเอโลทบนฝั่งทะเลแดง ในแผ่นดินเอโดม
[27] และฮีรามได้ส่งข้าราชการและพลเรือผู้คุ้นเคยกับทะเล ไปกับกองเรือพร้อมกับข้าราชการของซาโลมอน
[28] เขาทั้งหลายไปถึงเมืองโอฟีร์ และนำทองคำจากที่นั่นจำนวน 14,000 กิโลกรัม มาถวายพระราชาซาโลมอน