[1] บุตรของรูเบนผู้เป็นบุตรหัวปีของอิสราเอล (รูเบนเป็นบุตรหัวปีก็จริง แต่เพราะเขาได้ทำให้ที่นอนของบิดาของเขามีมลทิน สิทธิบุตรหัวปีของเขาจึงถูกมอบให้กับบุตรของโยเซฟผู้เป็นบุตรของอิสราเอล ดังนั้นรูเบนจึงไม่ได้อยู่ในทะเบียนลำดับพงศ์ของบุตรหัวปี
[2] แม้ว่ายูดาห์มีกำลังมากท่ามกลางพวกพี่น้องของเขา และมีผู้ครอบครององค์หนึ่งมาจากเขา แต่สิทธิบุตรหัวปีก็ยังเป็นของโยเซฟ)
[3] บุตรของรูเบน ผู้เป็นบุตรหัวปีของอิสราเอลคือฮาโนค ปัลลู เฮสโรน และคารมี
[4] บุตรของโยเอลคือเชไมอาห์ บุตรของเชไมอาห์คือโกก บุตรของโกกคือชิเมอี
[5] บุตรของชิเมอีคือมีคาห์ บุตรของมีคาห์คือเรอายาห์ บุตรของเรอายาห์คือบาอัล
[6] บุตรของบาอัลคือเบเอราห์ ผู้นำของคนรูเบน ซึ่งทิกลัทปิเลเสอร์ กษัตริย์อัสซีเรียจับไปเป็นเชลย
[7] และพวกพี่น้องของท่านตามตระกูล ตามทะเบียนลำดับพงศ์คือเยอีเอล ผู้เป็นหัวหน้า และเศคาริยาห์
[8] และเบลาบุตรของอาซาสผู้เป็นบุตรของเชมา ผู้เป็นบุตรของโยเอล ผู้อาศัยอยู่ในอาโรเออร์ ไกลไปถึงเมืองเนโบและบาอัลเมโอน
[9] เขายังอาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกไปถึงทางเข้าถิ่นทุรกันดารซึ่งอยู่ฟากข้างนี้ของแม่น้ำยูเฟรติสด้วย เพราะฝูงปศุสัตว์ของเขาเพิ่มมากขึ้นในแผ่นดินกิเลอาด
[10] ในสมัยของซาอูลเขาทั้งหลายทำสงครามกับพวกฮาการ์ซึ่งล้มตายด้วยมือของพวกเขา เขาทั้งหลายอาศัยอยู่ในเต็นท์ของพวกฮาการ์ในแถบตะวันออกทั้งหมดของกิเลอาด
[11] บุตรหลานของกาดอาศัยอยู่ติดกับพวกเขาในแผ่นดินบาชานไปจนถึงสาเลคาห์
[12] โยเอลเป็นผู้นำ ชาฟามเป็นที่สอง ส่วนยานัย และชาฟัทอยู่ในบาชาน
[13] และวงศ์ญาติของเขาตามครอบครัวของบิดาของพวกเขาคือมีคาเอล เมชุลลาม เชบา โยรัย ยาคาน ศิอา และเอเบอร์ รวม 7 คนด้วยกัน
[14] คนเหล่านี้เป็นบุตรอาบีฮาอิล ผู้เป็นบุตรหุรี ผู้เป็นบุตรยาโรอาห์ ผู้เป็นบุตรกิเลอาด ผู้เป็นบุตรมีคาเอล ผู้เป็นบุตรเยชิชัย ผู้เป็นบุตรยาโด ผู้เป็นบุตรบุส
[15] อาหิเป็นบุตรอับดีเอลผู้เป็นบุตรกุนี เป็นผู้นำตระกูลบรรพบุรุษของพวกเขา
[16] และเขาทั้งหลายอาศัยอยู่ในกิเลอาด ในบาชาน และตามหมู่บ้าน และในบริเวณรอบชาโรนทั้งหมด จนสุดเขตของพวกเขา
[17] คนเหล่านี้ทั้งสิ้นอยู่ในทะเบียนลำดับพงศ์ ในสมัยของโยธามพระราชาแห่งยูดาห์ และในสมัยของเยโรโบอัมพระราชาแห่งอิสราเอล
[18] คนรูเบน คนกาด และคนเผ่ามนัสเสห์กึ่งหนึ่งมีคนเก่งกล้า ผู้ถือโล่และดาบ และยิงธนู ได้รับการฝึกสำหรับสงครามจำนวน 44,760 คน ให้เข้ารบ
[19] พวกเขาทำสงครามกับคนฮาการ์ เยทูร์ นาฟิช และโนดับ
[20] และพวกเขาได้รับความช่วยเหลือในการต่อสู้คนเหล่านั้น คนฮาการ์และทุกคนที่อยู่กับคนฮาการ์ก็ถูกมอบไว้ในมือของพวกเขา เพราะพวกเขาร้องทูลต่อพระเจ้าในสงคราม และพระองค์ประทานตามคำทูลของพวกเขา เพราะพวกเขาวางใจในพระองค์
[21] พวกเขายึดเอาฝูงปศุสัตว์ของศัตรูไปคืออูฐ 50,000 ตัว แกะ 250,000 ตัว ลา 2,000 และคน 100,000 คน
[22] มีคนล้มตายมากมาย เพราะสงครามนี้มาจากพระเจ้า และพวกเขาเข้าอยู่แทนที่ของศัตรูจนถึงคราวตกเป็นเชลย
[23] บุตรหลานของเผ่ามนัสเสห์กึ่งหนึ่งอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น พวกเขามีจำนวนมาก ตั้งแต่เมืองบาชานถึงเมืองบาอัลเฮอร์โมน เสนีร์ และภูเขาเฮอร์โมน
[24] ต่อไปนี้เป็นบรรดาหัวหน้าตระกูลบรรพบุรุษของพวกเขาคือเอเฟอร์ อิชอี เอลีเอล อัสรีเอล เยเรมีย์ โฮดาวิยาห์ และยาดีเอล เป็นเหล่านักรบกล้าหาญ เป็นพวกคนมีชื่อเสียงและเป็นเหล่าหัวหน้าตระกูลบรรพบุรุษของพวกเขา
[25] แต่พวกเขาทำผิดต่อพระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพวกเขา และเล่นชู้กับบรรดาพระของชนชาติทั้งหลายแห่งแผ่นดินนั้น ผู้ซึ่งพระเจ้าทรงทำลายเสียต่อหน้าพวกเขา
[26] ดังนั้น พระเจ้าแห่งอิสราเอลจึงทรงเร้าพระทัยของปูล พระราชาแห่งอัสซีเรีย คือพระทัยของทิกลัทปิเลเสอร์ พระราชาแห่งอัสซีเรีย และพระองค์ทรงกวาดพวกเขาเป็นเชลย คือคนรูเบน คนกาด และคนเผ่ามนัสเสห์กึ่งหนึ่ง และทรงพาพวกเขาเข้าไปฮาลาห์ ฮาโบร์ ฮารา และแม่น้ำเมืองโกซาน จนถึงทุกวันนี้