[1] Kala lava hine dine le Devlestar le Aguroske, le Jakehoskre čhaske. Oda murš phenďa: „Strapimen som, Devla, strapimen.
[2] Jaj, som sar džviros, na gondoľinav sar manuš; nane man le manušengri goďi.
[3] Na sikľiľom o goďaveripen a nane man aňi o prindžaripen pal o Neksveteder.
[4] Ko geľa upre andro ňebos? Ko odarik avľa tele? Ko skidňa andre peskri burňik e balvaj? Ko pačarďa o paňi andro plašťos? Ko merinďa avri savore agora la phuvakre?
[5] Dojekh lav le Devleskro hino čačo, hino šťitos savorenge, ko ke leste denašen.
[6] Ma dothov ňič ke leskre lava, hoj tuke te na dovakerel a te na sikavel pre tu, hoj sal klamaris.
[7] Duj veci tutar mangav, RAJEJA, de mange len sigeder, sar merava:
[8] Le mandar o klamišagos the o načačipen! Ma de man o čoripen aňi o barvaľipen! De man ajci maro, keci mange kampel,
[9] hoj man te na prechav, te na zaprinav tut a te na phenav: ‚Ko hin o RAJ?‘ Abo te na ačhav čoro, hoj te na čorav a te na kerav ladž le Devleskre naveske.
[10] Ma vaker namištes pro sluhas angle leskro raj, hoj tut o sluhas te na prekošel a te na počines vaš oda.
[11] Varesave manuša košen peskre dades a peskra dake na žehňinen;
[12] varesave peske gondoľinen, hoj hine lačhe, ale nane obžužarde la meľatar;
[13] varesave barikanes dikhen le jakhenca a hazden upre o bervi!
[14] Varesaven hin o danda sar o šabľi a andro muj len hin sar te pherdo čhura, hoj te chan le slaben pre phuv the le čoren le manušendar.
[15] La pijavica hin duj čhaja a viskinen: ‚De man, de man!‘ Hin trin veci, so našťi dočaľon, štar, so na phenena ‚Dos!‘:
[16] O peklos, e džuvľi, savi našťi ačhel khabňi, e šuki phuv, savake furt kampel o paňi, the e jag šoha ňikda na phenena: ‚Dos!‘
[17] E jakh, so asal le dadestar a dikhel tele peskra phura da, džubinena avri o havrani andral e dolina a chana les o supi.
[18] Hin trin veci, so mange hine čudna, štar, savenge na achaľuvav:
[19] o drom le orloskro, so ľecinel pro ňebos, o drom le sapeskro pal e skala, o drom la loďakro maškar o moros a o drom le muršeskro paš e terňi džuvľi.
[20] Kavke kerel e lubňi: Chal, khosel o vušta a phenel: ‚Na kerďom ňič nalačho.‘
[21] Hin trin veci, savendar e phuv izdral, štar, savendar na birinel:
[22] Le sluhastar, savo kraľinel, le dilinestar, savo pes prechal le mareha,
[23] la nalačha džuvľatar, sar džal romeste, the la služkatar, savi zalel o than peskra raňake.
[24] Kala štar džviri pre phuv hine cikne, ale igen goďaver:
[25] O mravci – nane zorale, ale ňilaje peske pripravinen o chaben;
[26] o damana – nane igen zorale, ale bešen maškar o skali;
[27] o maľakre grajora – nane len vodcas, ale savore ľecinen jekhetane andre čata sar slugaďa;
[28] o jašťerički – šaj len te chudel andro vast, ale the avke bešen andro kraľengre palaca.
[29] Hin trin, so peske rajikanes phiren, štar, so barikanes pochodinen:
[30] O ľevos – nekzoraleder maškar o džviri, so na daral ňikastar;
[31] o barikano kohutos, o capos the o kraľis, sar džal angle peskre manuša.
[32] Te kerďal o diliňipen oleha, hoj tut ašarehas, a te gondoľinehas pro nalačho, dander tuke andre čhib!
[33] Te mišines e šmetanka, avel upre o čhil; te demes varekas andro nakh, avel avri o rat; a te choľares avres, ela o vesekedišagos.“