[1] A dnia trzeciego było wesele w Kanie Galilejskiej, i była tam matka Jezusowa.
[2] Wezwany też był i Jezus i uczniowie jego na ono wesele.
[3] A gdy nie stało wina, rzekła matka Jezusowa do niego: Wina nie mają.
[4] Rzekł jej Jezus: Co ja mam z tobą, niewiasto? jeszczeć nie przyszła godzina moja.
[5] Rzekła matka jego sługom: Cokolwiek wam rzecze, uczyńcie.
[6] I było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według oczyszczenia żydowskiego, biorących w się każda dwie albo trzy wiadra.
[7] Rzekł im Jezus: Napełnijcie te stągwie wodą; i napełnili je aż do wierzchu.
[8] Tedy im rzekł: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli.
[9] A gdy skosztował przełożony wesela onej wody, która się stała winem, (a nie wiedział, skąd by było; lecz słudzy wiedzieli, którzy wodę czerpali), zawołał on przełożony oblubieńca;
[10] I rzekł mu: Każdy człowiek pierwej daje wino dobre, a gdy sobie podpiją, tedy podlejsze; a tyś dobre wino zachował aż do tego czasu.
[11] Tenci początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, a objawił chwałę swoję; i uwierzyli weń uczniowie jego.
[12] Potem zstąpił do Kapernaum, on i matka jego i bracia jego i uczniowie jego, i zamieszkali tam niewiele dni;
[13] Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.
[14] I znalazł w kościele siedzące te, co sprzedawali woły i owce i gołębie, i te, co pieniędzmi handlowali.
[15] A uczyniwszy bicz z powrozków, wszystkie wygnał z kościoła, i owce i woły: a tych, co pieniędzmi handlowali, pieniądze rozsypał i stoły poprzewracał;
[16] A tym, co gołębie sprzedawali, rzekł: Wynieście to stąd, a nie czyńcie domu Ojca mego domem kupieckim.
[17] I wspomnieli sobie uczniowie jego, iż napisano: Gorliwość domu twego zżarła mię.
[18] Tedy odpowiedzieli Żydowie i rzekli mu: Cóż nam za znak pokażesz, iż to czynisz?
[19] Odpowiedział Jezus i rzekł im: Rozwalcie ten kościół, a we trzech dniach wystawię go.
[20] Rzekli tedy Żydowie: Czterdzieści i sześć lat budowano ten kościół, a ty go we trzech dniach wystawisz?
[21] Ale on mówił o kościele ciała swego.
[22] Przetoż, gdy zmartwychwstał, wspomnieli uczniowie jego, iż im to był powiedział; i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.
[23] A gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił.
[24] Ale Jezus nie zwierzał im samego siebie, przeto iż on znał wszystkie,
[25] A iż nie potrzebował, aby mu kto świadectwo wydawał o człowieku; albowiem on wiedział, co było w człowieku.