[1] Przetoż ty, synu mój! zmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie;
[2] A coś słyszał ode mnie przed wieloma świadkami, tegoż się powierz wiernym ludziom, którzy by sposobni byli i inszych nauczać.
[3] Przetoż ty cierp złe, jako dobry żołnierz Jezusa Chrystusa.
[4] Żaden, który żołnierkę służy, nie wikle się sprawami tego żywota, aby się temu, od którego za żołnierza przyjęty jest, podobał.
[5] A choćby się też kto potykał, nie bywa koronowany, jeźliby się przystojnie nie potykał.
[6] Oracz, który pracuje, ma najprzód pożytki odbierać.
[7] Rozumiej, co mówię, a Pan niech ci da we wszystkiem wyrozumienie.
[8] Pamiętaj, iż Jezus Chrystus powstał z martwych, który jest z nasienia Dawidowego, według Ewangielii mojej,
[9] W której cierpię złe, jakoby złoczyńca, aż do związek; aleć słowo Boże nie jest związane.
[10] Przetoż wszystko znoszę dla wybranych, aby i oni zbawienia dostąpili, które jest w Chrystusie Jezusie, z chwałą wieczną.
[11] Wierna jest ta mowa; albowiem jeźliśmy z nim umarli, z nim też żyć będziemy.
[12] Jeźli cierpimy, z nim też królować będziemy; jeźli się go zapieramy, i on się nas zaprze.
[13] Jeźliśmy niewiernymi, on wiernym zostaje i zaprzeć samego siebie nie może.
[14] Te rzeczy przypominaj, oświadczając przed obliczem Pańskiem, aby się nie wdawali w spory około słów, co ku niczemu nie jest pożyteczne, tylko ku podwróceniu tych, którzy słuchają.
[15] Staraj się, abyś się doświadczonym stawił Bogu robotnikiem, który by się nie zawstydził i który by dobrze rozbierał słowo prawdy.
[16] A świeckim próżnomównościom czyń wstręt; albowiem postępują ku większej niepobożności.
[17] A mowa ich szerzy się jako kancer (rak), z których jest Hymeneusz i Filetus,
[18] Którzy względem prawdy celu uchybili, gdy powiadają, iż się już stało zmartwychwstanie i podwracają wiarę niektórych.
[19] A wszakże mocny stoi grunt Boży, mając tę pieczęć: Zna Pan, którzy są jego; i Niech odstąpi od niesprawiedliwości wszelki, który mianuje imię Chrystusowe.
[20] A w wielkim domu nie tylko są naczynia złote i srebrne, ale też drewniane i gliniane, a niektóre ku uczciwości, drugie zasię ku zelżywości.
[21] Jeźliby tedy kto samego siebie oczyścił od tych rzeczy, będzie naczyniem ku uczciwości, poświęconem i użytecznem Panu, do wszelkiej dobrej sprawy zgotowanem.
[22] Chroń się też pożądliwości młodzieńczych, a naśladuj sprawiedliwości, wiary, miłości, pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca.
[23] Chroń się też gadek głupich i nieumiejętnych, wiedząc, iż rodzą zwady.
[24] Ale sługa Pański nie ma być zwadliwy, lecz ma być układny przeciwko wszystkim, sposobny ku nauczaniu, złych cierpliwie znaszający;
[25] Który by w cichości nauczał tych, którzy się sprzeciwiają, owaby im kiedy Bóg dał pokutę ku uznaniu prawdy,
[26] Aby obaczywszy się, wywikłali się z sidła dyjabelskiego, od którego pojmani są ku czynieniu woli jego.