[1] Wierna jest ta mowa: Jeźli kto biskupstwa żąda, dobrej pracy żąda.
[2] Ale biskup ma być nienaganiony, mąż jednej żony, czuły, trzeźwy, poważny, gościnny, ku nauczaniu sposobny;
[3] Nie pijanica wina, nie bitny, nie sprośnego zysku chciwy, ale słuszność miłujący, nieswarliwy, niełakomy;
[4] Który by dom swój dobrze rządził, który by dziatki miał w posłuszeństwie ze wszelaką uczciwością;
[5] (Bo jeźliby kto nie umiał swego własnego domu rządzić, jakoż pieczę będzie miał o kościele Bożym?)
[6] Nie nowotny, aby będąc nadęty, nie wpadł w sąd potwarcy.
[7] Musi też mieć świadectwo dobre od obcych, aby nie wpadł w hańbę i w sidło potwarcy.
[8] Dyjakonowie także mają być poważni, nie dwoistego słowa, nie pijanicy wielu wina, nie chciwi sprośnego zysku,
[9] Mający tajemnicę wiary w czystem sumieniu.
[10] A ci też niech będą pierwej doświadczeni, zatem niech służą, jeźli są bez nagany;
[11] Żony także niech mają poważne, nie potwarliwe, trzeźwe, wierne we wszystkiem.
[12] Dyjakonowie niech będą mężami jednej żony, którzy by dziatki dobrze rządzili i własne domy.
[13] Albowiem którzy by dobrze służyli, stopień sobie dobry zjednają i wielkie bezpieczeństwo w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.
[14] Toć tobie piszę, mając nadzieję, że w rychle przyjdę do ciebie;
[15] A jeźlibym omieszkał, abyś wiedział, jako się masz w domu Bożym sprawować, który jest kościołem Boga żywego, filarem i utwierdzeniem prawdy.
[16] A zaprawdę wielka jest tajemnica pobożności, że Bóg objawiony jest w ciele, usprawiedliwiony jest w duchu, widziany jest od Aniołów, kazany jest poganom, uwierzono mu na świecie, wzięty jest w górę do chwały.