Skip to content
Opens in a new window

[1] A nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć bracia! iż ojcowie nasi wszyscy pod obłokiem byli i wszyscy przez morze przeszli;

[2] I wszyscy w Mojżesza ochrzczeni są w obłoku i w morzu;

[3] I wszyscy tenże pokarm duchowny jedli;

[4] I wszyscy tenże napój duchowny pili; albowiem pili z opoki duchownej, która za nimi szła; a tą opoką był Chrystus.

[5] Lecz większej części z nich nie upodobał sobie Bóg; albowiem polegli na puszczy.

[6] A te rzeczy stały się nam za wzór na to, abyśmy złych rzeczy nie pożądali, jako i oni pożądali

[7] Nie bądźcież tedy bałwochwalcami jako niektórzy z nich, tak jako napisano: Siadł lud, aby jadł i pił, i wstali grać.

[8] Ani się dopuszczajmy wszeteczeństwa, jako się niektórzy z nich wszeteczeństwa dopuszczali i padło ich jednego dnia dwadzieścia i trzy tysiące.

[9] Ani kuśmy Chrystusa, jako niektórzy z nich kusili i od wężów poginęli.

[10] Ani szemrzyjcie, jako niektórzy z nich szemrali, i poginęli od tego, który wytraca.

[11] A te wszystkie rzeczy przydały się im za wzór, a napisane są dla napomnienia naszego, na których koniec świata przyszedł.

[12] A tak kto mniema, że stoi, niechże patrzy, aby nie upadł.

[13] Pokuszenie się was nie jęło, tylko ludzkie; ale wiernyć jest Bóg, który nie dopuści, abyście byli kuszeni nad możność waszę, ale uczyni z pokuszeniem i wyjście, abyście znosić mogli.

[14] Przetoż, najmilsi moi! uciekajcie przed bałwochwalstwem.

[15] Jako mądrym mówię; rozsądźcie wy, co mówię.

[16] Kielich błogosławienia, który błogosławimy, izali nie jest społecznością krwi Chrystusowej? Chleb, który łamiemy, izali nie jest społecznością ciała Chrystusowego?

[17] Albowiem jednym chlebem, jednym ciałem wiele nas jest; bo wszyscy chleba jednego jesteśmy uczestnikami.

[18] Spojrzyjcie na Izraela, który jest według ciała; izaż ci, którzy jedzą ofiary, nie są uczestnikami ołtarza?

[19] Cóż tedy mówię? Żeby bałwan miał być czem, a iżby to, co bywa bałwanom ofiarowane, miało czem być?

[20] Owszem powiadam, iż to, co poganie ofiarują, dyjabłom ofiarują a nie Bogu; a nie chciałbym, abyście byli uczestnikami dyjabłów.

[21] Nie możecie pić kielicha Pańskiego i kielicha dyjabelskiego; nie możecie być uczestnikami stołu Pańskiego i stołu dyjabelskiego.

[22] I mamyż drażnić Pana? Izaliśmy mocniejsi niżeli on?

[23] Wszystko mi wolno, ale nie wszystko pożyteczne; wszystko mi wolno, ale nie wszystko buduje.

[24] Nikt niechaj nie szuka tego, co jest jego, ale każdy, co jest bliźniego.

[25] Cokolwiek w jatkach sprzedawają, jedzcie, nic nie pytając dla sumienia.

[26] Albowiem Pańska jest ziemia i napełnienie jej.

[27] A jeźliby was kto zaprosił z niewiernych, a chcecie iść, wszystko, co przed was położą, jedzcie, nic nie pytając dla sumienia.

[28] Ale jeźliby wam kto rzekł: To jest bałwanom ofiarowane, nie jedzcie dla onego, który to oznajmił i dla sumienia; albowiem Pańska jest ziemia i napełnienie jej.

[29] A powiadam dla sumienia, nie twego, ale onego drugiego; bo przeczże wolność moja ma być osądzona od cudzego sumienia?

[30] A ponieważ ja z dziękowaniem pożywam, czemuż o to mam być bluźniony, za co ja dziękuję?

[31] Przetoż lub jecie lub pijecie, lub cokolwiek czynicie, wszystko ku chwale Bożej czyńcie.

[32] Nie bądźcie obrażeniem i Żydom, i Grekom, i zborowi Bożemu;

[33] Jako i ja we wszystkiem się wszystkim podobam, nie szukając w tem swego pożytku, ale wielu ich, aby byli zbawieni.

1 Koryntian — Chapters