[1] Zebrał się tedy wszystek Izrael do Dawida do Hebronu, mówiąc: Otośmy kość twoja i ciało twoje!
[2] Jako i przedtem, gdy jeszcze był Saul królem, też wywodził i wwodził Izraela. Tak Pan, Bóg twój, rzekł tobie: Ty będziesz pasł lud mój Izraelski, a ty będziesz wodzem nad ludem moim Izraelskim.
[3] A tak przyszli wszyscy starsi Izraelscy do króla do Hebronu, i uczynił Dawid z nimi przymierze w Hebronie przed Panem, i pomazali Dawida za króla nad Izraelem według słowa Pańskiego, które powiedział przez Samuela.
[4] Jechał tedy Dawid ze wszystkim Izraelem do Jeruzalemu, które jest Jebus, gdzie byli Jebuzejczycy obywatelami ziemi.
[5] I rzekli obywatele Jebuzejscy do Dawida: Nie wnijdziesz sam. Ale Dawid wziął zamek Syoński, który jest miastem Dawidowem.
[6] Bo był rzekł Dawid: Ktobykolwiek poraził Jebuzejczzyka najpierwej, ten będzie skiążęciem i hetmanem. Przetoż wstąpił najpierw Joab, syn Sarwii, i został hetmanem.
[7] I mieszkał Dawid na onym zamku; dla tego nazwano go miastem Dawidowem.
[8] I zbudował miasto w około, od Mello aż w okrąg; a Joab pobudował ostatek miasta.
[9] A tak Dawid im dalej, tem więcej rozmnażał się, i rosł; albowiem Pan zastępów był z nim.
[10] A cić są najorzedniejsi rycerze, których miał Dawid, którzy się mężnie starali z nim o królestwo jego ze wszystkim Izraelem, aby go królem uczynili według słowa Pańskiego nad Izraelem.
[11] A tenci jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jasobam, syn Chachmonowy, przedniejszy między trzydziestoma; ten podniósłszy oszczep swój na trzystu, jednym razem ich zabił.
[12] A po nim Elezar, syn Dodonowy, Achochytczyk; ten był jednym między trzema mocarzami.
[13] Ten był z Dawidem w Pasdamim, gdzie się zebrali byli Filistynowie ku bitwie; a była ona część pola pełna jęczmienia, a lud był uciekł przed Filistynami.
[14] I stanęli w pośród onego pola, i obronili go, a porazili Filistynów: i wybawił Pan lud wybawieniem wielkiem.
[15] Ci także trzej ze trzydziestu przedniejszych wstąpili na skałę do Dawida do jaskini Odollam, gdyż wojsko Filistyńskie leżało obozem w dolinie Rafaim;
[16] Albowiem Dawid natenczas mieszkał na zamku, a stanowisko Filistyńskie było natenczas w Betlehem.
[17] Pragnęł tedy Dawid: Oby mi się kto dał napić wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy!
[18] Przetoż przebiwszy się ci trzej przez wojsko Filistyńskie, naczerpali wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy, a wziąwszy przynieśli do Dawida. Lecz jej nie chciał Dawid pić, ale ją wylał na ofiarę Panu.
[19] I rzekł: Nie daj mi tego, Boże mój, abym to uczynić miał! Izali krew tych mężów pić będą, którzy odważyli żywot swój? albowiem z odwagą żywota swego przynieśli ją; i nie chciał jej pić. Toć uczynili trzej oni mocarze.
[20] A Abisaj, brat Joabowy, był przedniejszy z onych trzech; tenże podniósł włócznię swą na trzysta ludu, które pobił, i otrzymał sławę między onymi trzema.
[21] Z tych trzech nad innych dwóch był sławniejszy, a był ich książęciem; jednak onych trzech pierwszych nie doszedł.
[22] Banajas też, syn Jojady, syn męża dużego, wielkich spraw, z Kabseela, ten zabił dwóch mocarzów Moabskich; ten też zszedłszy zabił lwa w pośród jamy, gdy był śnieg.
[23] Ten też zabił męża Egipczanina, męża, którego wzrost był na pięć łokci. A chociaż Egipczanin miał w ręku oszczep jako nawój tkacki, wszkże przyszedł do niego z kijem, i wydarł oszczep z ręki Egipczanina, i zabił go oszczepem jego.
[24] To uczynił Banajas, syn Jojady, który także sławnym został między onymi trzema mocarzami.
[25] A choć był między onymi trzydziestoma sławnym, wszakże nie doszedł onych trzech. I postanowił go Dawid nad drabantami swymi.
[26] A w wojsku co mocniejsi byli: Asael, brat Joabowy, Elkanan, syn Dodonowy z Betlehem;
[27] Sammot Harodczyk, Heles Felonitczyk;
[28] Hyra, syn Ikkiesowy, Tekuitczyk, Abiezer Anatotczyk;
[29] Sybbechaj Husatczyk, Ilaj Ahohytczyk;
[30] Maharaj Netofatczyk, Heled, syn Baamy, Netofatczyk;
[31] Itaj, syna Rybajego, z Gabaat synów Benjaminowych, Banajas Faratończyk;
[32] Hutaj od potoku Gaas; Abiel Arbatczyk;
[33] Asmawet Bacharomczyk; Elijachba Salabończyk.
[34] Synowie Asema Gisończyka: Jonatan, syn Sagii, Hororczyk;
[35] Ahijam, syn Zacharowy, Ararytczyk, Elifal, syn Urowy;
[36] Hefer Mecheratczyk, Achijas Felonitczyk;
[37] Hesro Karmelczyk, Naaraj, syn Ezbajowy;
[38] Joel, brat Natanowy,Michbar, syn Gierego.
[39] Selek Ammonitczyk, Nacharaj Berotczyk, który nosił broń Koaba, syna Sarwii;
[40] Hyra Itrejczyk, Gareb Itrejczyk;
[41] Uryjasz Hetejczyk, Zabad, syn Achalajego.
[42] Adyna, syn Sysy, Rubenitczyk, książę Rubenitów, a z nim trzydzieści mężów.
[43] Hanan, syn Maachy, i Jozafat Mitnitczyk.
[44] Uzyjasz Asteratczyk, Sama i Jehijel, synowie Hotamy Aroerytczyka.
[45] Jedinael, syn Symry, i Jocha, brat jego, Tysytczyk.
[46] Eliel Machawimczyk, i Jerybaj, i Josawijasz, synowie Elnaamowi, i Itma Moabczyk.
[47] Eliel, i Obed, i Jaasyjel z Mezobaj.