[1] Tych zatem pośród was, którzy pełnią funkcję starszych, zachęcam również jako starszy, świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik mającej się objawić chwały:
[2] Paście stado Boże, powierzone wam w opiekę, nie z przymusu, lecz chętnie, po Bożemu. Nie dla brudnego zysku, lecz z oddaniem.
[3] Nie jak udzielni władcy gnębiący poddanych, lecz jako wzór dla stada.
[4] A gdy się ukaże Arcypasterz, otrzymacie wiecznie świeży wieniec chwały.
[5] Podobnie młodsi, bądźcie ulegli starszym. Wszyscy zaś przyjmijcie postawę pokory względem siebie nawzajem, gdyż Bóg się pysznym przeciwstawia, ale pokornym udziela łaski.
[6] Uniżcie się więc pod mocną ręką Boga, aby was wywyższył w swoim czasie.
[7] Wszelką swoją troskę zrzućcie na Niego, gdyż On się o was troszczy.
[8] Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Wasz Przeciwnik, diabeł, krąży dookoła niczym ryczący lew, wypatrujący łupu.
[9] Przeciwstawcie mu się, mocni w wierze świadomi, że te same cierpienia są udziałem waszych braci na całym świecie.
[10] A Bóg wszelkiej łaski, Ten, który was powołał do swej wiecznej chwały w Chrystusie Jezusie, po krótkotrwałych cierpieniach sam was odnowi, utwierdzi, umocni i ugruntuje.
[11] On sam niech panuje na wieki. Amen! Zakończenie
[12] Napisałem do was pokrótce za pośrednictwem Sylwanusa, którego uważam za wiernego wam brata. Pragnąłem dodać wam otuchy i upewnić was, że trwacie w prawdziwej łasce Bożej.
[13] Pozdrawia was wspólnota z Babilonu, podobnie jak wy wybrana, oraz Marek, mój syn.
[14] Pozdrówcie się nawzajem pocałunkiem miłości. Niech pokój napełnia was wszystkich żyjących w Chrystusie.