[1] این است مراحل کوچ بنی‌اسرائیل هنگامی که به دست موسی و هارون، با لشکریان خود از سرزمین مصر بیرون آمدند.
[2] موسی بنا به فرمایش خداوند نقطۀ آغاز سفرها را مرحله به مرحله ثبت کرد. این است مراحل کوچ ایشان بر حسب نقطۀ آغاز آنها:
[3] در ماه اوّل از رَمِسیس کوچ کردند، در روز پانزدهم ماه. یک روز پس از پِسَخ، بنی‌اسرائیل در نظر تمامی مصریان با پیروزی بیرون آمدند،
[4] در آن هنگام که مصریان همۀ نخست‌زادگان خود را که خداوند آنان را در میان ایشان زده بود، دفن می‌کردند. خداوند بر خدایان ایشان نیز داوری کرد.
[5] پس بنی‌اسرائیل از رَمِسیس کوچ کردند و در سُکّوت اردو زدند.
[6] و از سُکّوت کوچ کرده، در ایتام که کنار بیابان است، اردو زدند.
[7] و از ایتام کوچ کرده، به فی‌هاحیروت که در شرق بَعَل‌صِفون است، بازگشتند و مقابل مِجدُل اردو زدند.
[8] و از فی‌هاحیروت کوچ کرده، از میان دریا به بیابان عبور کردند و در بیابانِ ایتام سفر سه روز کرده، در مارَه اردو زدند.
[9] و از مارَه کوچ کرده، به ایلیم آمدند؛ در ایلیم دوازده چشمۀ آب و هفتاد درخت نخل بود، و در آنجا اردو زدند.
[10] و از ایلیم کوچ کرده، کنار دریای سرخ اردو زدند.
[11] و از دریای سرخ کوچ کرده، در بیابان سین اردو زدند.
[12] و از بیابان سین کوچ کرده، در دُفقَه اردو زدند.
[13] و از دُفقَه کوچ کرده، در اَلوش اردو زدند.
[14] و از اَلوش کوچ کرده، در رِفیدیم اردو زدند که در آنجا آب نبود که قوم بنوشند.
[15] و از رِفیدیم کوچ کرده، در بیابان سینا اردو زدند.
[16] و از بیابان سینا کوچ کرده، در قِبروت‌هَتّاوَه اردو زدند.
[17] و از قِبروت‌هَتّاوَه کوچ کرده، در حَضیروت اردو زدند.
[18] و از حَضیروت کوچ کرده، در ریتمَه اردو زدند.
[19] و از ریتمَه کوچ کرده، در رِمّون‌فِرِص اردو زدند.
[20] و از رِمّون‌فِرِص کوچ کرده، در لِبنَه اردو زدند.
[21] و از لِبنَه کوچ کرده، در ریسَّه اردو زدند.
[22] و از ریسَّه کوچ کرده، در قِهیلاتَه اردو زدند.
[23] و از قِهیلاتَه کوچ کرده، نزد کوه شافِر اردو زدند.
[24] و از کوه شافِر کوچ کرده، در حَرادَه اردو زدند.
[25] و از حَرادَه کوچ کرده، در مَقهیلوت اردو زدند.
[26] و از مَقهیلوت کوچ کرده، در تاحَت اردو زدند.
[27] و از تاحَت کوچ کرده، در تارَح اردو زدند.
[28] و از تارَح کوچ کرده، در میتقَه اردو زدند.
[29] و از میتقَه کوچ کرده، در حَشمونَه اردو زدند.
[30] و از حَشمونَه کوچ کرده، در مُسیروت اردو زدند.
[31] و از مُسیروت کوچ کرده، در بِنی‌یَعَقان اردو زدند.
[32] و از بِنی‌یَعَقان کوچ کرده، در حورهاجِدجاد اردو زدند.
[33] و از حورهاجِدجاد کوچ کرده، در یُطباتا اردو زدند.
[34] و از یُطباتا کوچ کرده، در عَبرونَه اردو زدند.
[35] و از عَبرونَه کوچ کرده، در عِصیون‌جِبِر اردو زدند.
[36] و از عِصیون‌جِبِر کوچ کرده، در بیابان صین که قادِش باشد، اردو زدند.
[37] و از قادِش کوچ کرده، نزد کوه هور، در سرحد سرزمین اَدوم اردو زدند.
[38] هارونِ کاهن بنا به فرمایش خداوند از کوه هور بالا رفت و در آنجا، در چهلمین سالِ خروج بنی‌اسرائیل از سرزمین مصر، در نخستین روزِ ماه پنجم، درگذشت.
[39] هارون صد و بیست و سه ساله بود که در کوه هور وفات یافت.
[40] پادشاه کنعانیِ عَراد که در نِگِب در سرزمین کنعان ساکن بود، از آمدن بنی‌اسرائیل آگاهی یافت.
[41] پس، آنها از کوه هور کوچ کرده، در صَلمونَه اردو زدند.
[42] و از صَلمونَه کوچ کرده، در فونون اردو زدند.
[43] و از فونون کوچ کرده، در اوبوت اردو زدند.
[44] و از اوبوت کوچ کرده، در عیِه‌عَباریم در قلمرو موآب اردو زدند.
[45] و از عییم کوچ کرده، در دیبون‌جاد اردو زدند.
[46] و از دیبون‌جاد کوچ کرده، در عَلمون‌دِبلاتایِم اردو زدند.
[47] و از عَلمون‌دِبلاتایِم کوچ کرده، در کوههای عَباریم در مقابل نِبو اردو زدند.
[48] و از کوههای عَباریم کوچ کرده، در همواریهای موآب، نزد اردن، و مقابل اَریحا اردو زدند؛
[49] آنان در کنار اردن، از بِیت‌یِشیموت تا آبِل‌شِطّیم در همواریهای موآب اردو زدند.
[50] خداوند موسی را در همواریهای موآب، نزد اردن، مقابل اَریحا، خطاب کرده، گفت:
[51] «بنی‌اسرائیل را خطاب کرده، به ایشان بگو: چون از اردن عبور کرده، به سرزمین کنعان بروید،
[52] تمامی ساکنان آن سرزمین را از برابر خود بیرون برانید و تمامی تندیسها و تمثالهای ریخته‌شدۀ ایشان را نابود کرده، همۀ مکانهای بلندشان را ویران سازید.
[53] و آن سرزمین را به تصرف درآورده، در آن ساکن شوید، زیرا من آن را به شما داده‌ام تا مالک آن باشید.
[54] آن سرزمین را بر حسب طایفه‌های خود به حکم قرعه وارث گردید؛ به قبیلۀ بزرگتر، میراثی بزرگتر بدهید و به قبیلۀ کوچکتر، میراثی کوچکتر. هر جا که قرعۀ کسی بدان افتَد، آنجا از آن او باشد. بر حسب قبایل اجدادی خود زمین را به میراث یابید.
[55] اما اگر ساکنان آن سرزمین را از برابر خود بیرون نرانید، کسانی که از ایشان باقی می‌گذارید، در چشمان شما خار و در پهلوهایتان تیغ خواهند بود. آنها در سرزمینی که در آن ساکن می‌شوید، باعث زحمت شما خواهند بود.
[56] آنگاه با شما همان خواهم کرد که می‌خواستم با ایشان کنم!»