[1] وحی دربارۀ نینوا. کتاب رؤیای ناحوم اِلقوشی.
[2] یهوه خدایی است غیور و انتقام‌گیرنده، خداوند انتقام‌گیرنده و صاحب‌غضب است. خداوند از خصمان خویش انتقام می‌ستاند، و خشم را از برای دشمنانش نگاه می‌دارد.
[3] خداوند دیرخشم و بسیار تواناست؛ او گنهکار را هرگز بی‌سزا نمی‌گذارد. راه خداوند در گردباد و توفان است، و ابرها خاک پای اویند.
[4] دریا را عتاب زده، آن را می‌خشکاند، و رودها را جملگی بی‌آب می‌سازد. باشان و کَرمِل می‌پژمُرَند، و شکوفۀ لبنان می‌پلاسد.
[5] در برابر او کوهها به لرزه درمی‌آیند، و تپه‌ها گداخته می‌شوند. در پیشگاه او زمین می‌جنبد، و جهان و تمام ساکنانش.
[6] کیست که بتواند در برابر خشم او بایستد؟ و کیست که آتش غضب او را تاب آوَرَد؟ خشم او چونان آتش فرو~می‌ریزد، و صخره‌ها به دست او خُرد می‌شوند.
[7] خداوند نیکوست؛ پناهگاه است او به روز تنگی؛ او آنان را که در وی پناه می‌جویند، می‌شناسد.
[8] اما نینوا را به سیلاب نابود خواهد کرد، و دشمنان خود را به درون تاریکی تعقیب خواهد نمود.
[9] بر ضد خداوند چه تدبیر می‌کنید؟ او نابودی کامل خواهد آورد، و مصیبت، دیگر بار قد نخواهد افراشت.
[10] زیرا ایشان همچون خارهای به هم پیچیده و مانند میگسارانِ سرمست از باده‌اند؛ و چون کاهی که به‌تمامی خشک است، سوخته شده‌اند.
[11] از میان تو مشاور خبیث برخاسته که بر ضد خداوند دسیسه کرده است.
[12] خداوند به یهودا چنین می‌گوید: «هرچند ایشان در کمال قوّت و بی‌شمار باشند، اما منقطع خواهند شد و در خواهند گذشت. اگرچه تو را به مصیبت گرفتار کردم، دیگر بر تو مصیبت نخواهم فرستاد.
[13] و حال یوغِ او را از گردنت خواهم شکست، و بندهایت را خواهم گسست.»
[14] خداوند دربارۀ تو، ای نینوا، حکم داده است که «نام تو بیش از این باقی نخواهد ماند. من از معبد خدایانت تمثالِ تراشیده و بتِ ریخته شده را محو خواهم کرد، و گور تو را خواهم کند، زیرا که فرومایه‌ای.»
[15] بنگرید بر کوهها پایهای مبشر را که صلح و سلامت را ندا می‌کند! ای یهودا، عیدهای خود را نگاه دار، و به نذرهای خویش وفا کن، زیرا که مرد خبیث دیگر از میانت نخواهد گذشت، بلکه به تمامی منقطع خواهد شد.