[1] اینانند پادشاهان آن سرزمین که بنی‌اسرائیل ایشان را شکست دادند و سرزمینشان را در فراسوی اردن، به سمت شرق، به تصرف درآوردند، یعنی از وادی اَرنون تا کوه حِرمون، با تمامی عَرَبَه به سوی شرق:
[2] سیحون، پادشاه اَموریان که در حِشبون ساکن بود و از عَروعیر واقع در کنارۀ وادی اَرنون یعنی از میانۀ وادی تا یَبّوق که مرز عَمّونیان بود، حکمرانی می‌کرد. این منطقه نیمی از جِلعاد را در بر داشت.
[3] نیز او بر عَرَبَه تا دریای کِنِروت به سمت شرق، و به سوی بِیت‌یِشیموت تا دریای عَرَبَه که همان دریای نمک است، و به سمت جنوب تا کوهپایه‌های پیسگاه حکمرانی می‌کرد؛
[4] و عوج پادشاه باشان، که از باقیماندگانِ رِفائیان بود، و در عَشتاروت و اِدرِعی سکونت داشت،
[5] و بر کوه حِرمون و سَلِخَه و تمامی باشان تا سرحدات جِشوریان و مَعَکیان و بر نصف جِلعاد تا سرحدات سیحون پادشاه حِشبون حکمرانی می‌کرد.
[6] موسی، خدمتگزار خداوند، و بنی‌اسرائیل آنان را شکست دادند. و موسی، خدمتگزار خداوند سرزمین ایشان را به رِئوبینیان، جادیان و نیم‌قبیلۀ مَنَسی به مِلکیت داد.
[7] اینانند پادشاهان آن سرزمین که یوشَع و بنی‌اسرائیل ایشان را در جانب غربی اردن شکست دادند، یعنی از بَعَل‌جاد در وادی لبنان تا کوه حالَق که به سوی سِعیر بالا می‌رود؛ و یوشَع زمینهای ایشان را بر حسب سهم قبیله‌های اسرائیل به ملکیت آنان بخشید.
[8] این سرزمین شامل نواحی مرتفع، نواحی کم‌ارتفاع، عَرَبَه، کوهپایه‌ها، بیابان و نِگِب بود که سرزمینهای حیتّیان، اَموریان، کنعانیان، فِرِزّیان، حِویان و یِبوسیان بود:
[9] یکی پادشاه اَریحا؛ یکی پادشاه عای که مکانی در کنار بِیت‌ئیل است؛
[10] یکی پادشاه اورشلیم؛ یکی پادشاه حِبرون؛
[11] یکی پادشاه یَرموت؛ یکی پادشاه لاکیش؛
[12] یکی پادشاه عِجلون؛ یکی پادشاه جازِر؛
[13] یکی پادشاه دِبیر؛ یکی پادشاه جادِر؛
[14] یکی پادشاه حُرما؛ یکی پادشاه عَراد؛
[15] یکی پادشاه لِبنَه؛ یکی پادشاه عَدُلّام؛
[16] یکی پادشاه مَقّیدَه؛ یکی پادشاه بِیت‌ئیل؛
[17] یکی پادشاه تَپُّواَخ؛ یکی پادشاه خِفِر؛
[18] یکی پادشاه اَفیق؛ یکی پادشاه لَشارون؛
[19] یکی پادشاهِ مادون؛ یکی پادشاهِ حاصور؛
[20] یکی پادشاه شِمرون‌مِرون؛ یکی پادشاهِ اَکشاف؛
[21] یکی پادشاه تَعَناک؛ یکی پادشاه مِجِدّو؛
[22] یکی پادشاه قِدِش؛ یکی پادشاه یُقنِعام، در کَرمِل؛
[23] یکی پادشاه دُر، در نافَت‌دُر؛ یکی پادشاه گوییم، در جِلجال؛
[24] یکی پادشاه تِرصَه؛ بر روی هم سی و یک پادشاه.