Skip to content
Opens in a new window

[1] ای قومها نزدیک آیید و گوش فرا~دهید؛ ای ملتها توجه نمایید. زمین و هرآنچه در آن است بشنود؛ جهان و هرآنچه از آن برون می‌آید گوش گیرند.

[2] زیرا خداوند بر تمامی قومها خشمگین است، و بر همۀ لشکریان آنها غضبناک گشته. آنها را به نابودی کامل سپرده، و تسلیمِ کشتار کرده است.

[3] کشتگان ایشان بیرون افکنده خواهند شد، بوی تعفنِ اجسادشان بر خواهد خاست، و کوهها از خون ایشان اِشباع خواهد شد.

[4] تمامی لشکر آسمان خواهد گندید، و آسمان همچون طوماری در هم خواهد پیچید؛ لشکر آسمان جملگی خواهند افتاد، آن‌سان که برگ از تاک و انجیر از درخت اُفتَد.

[5] زیرا که شمشیر من در آسمانها سیراب شده است و هان بر اَدوم فرود می‌آید، بر قومی که ایشان را به نابودی‌‌ کامل سپرده‌ام.

[6] شمشیر خداوند به خون آغشته و از پیه فربه گردیده است، چنانکه از خون بره‌ها و بزها و چربی قلوه‌های قوچها‌. زیرا که خداوند را در بُصرَه قربانی است، و در سرزمین اَدوم، کشتار عظیم.

[7] گاوان وحشی همراه ایشان خواهند افتاد، و هم گوساله‌ها و گاوان زورآور؛ سرزمین ایشان از خون سیراب خواهد شد، و خاکشان از پیه فربه خواهد گشت.

[8] زیرا که خداوند را روز انتقام است، و سال کیفر دادن به جهت دادرسی صَهیون.

[9] نهرهای اَدوم به قیر بدل خواهد شد، غبار آن به گوگرد، و سرزمینش به قیر سوزان!

[10] آتشِ آن روز و شب خاموشی نخواهد پذیرفت و دودِ آن تا ابد بالا خواهد رفت. نسل اندر نسل، ویرانه‌ای باقی خواهد بود و دیگر هیچ‌گاه کسی از آن عبور نخواهد کرد.

[11] بلکه پرندگان وحشی آن را متصرف خواهند شد، و جغد و کلاغ در آن لانه خواهند کرد. او ریسمان هرج و مرج و شاقولِ ویرانی بر اَدوم خواهد کشید.

[12] از بزرگانش کسی نخواهد ماند که به سلطنت ندا کند، و رهبرانش جملگی نیست خواهند شد.

[13] دژهایش را خار خواهد پوشانید، گَزَنه و خَسَک در قلعه‌هایش خواهد رویید، و شغالان و شترمرغان در آن مأوا خواهند گرفت.

[14] وحوش صحرا در آنجا با کفتارها جمع خواهند شد، دیوها به یکدیگر ندا خواهند داد و هیولای شب نیز در آنجا آرامی یافته، مکانی برای استراحتِ خویش خواهد یافت.

[15] جغد در آنجا لانه کرده، تخم خواهد گذاشت و بر آنها خواهد نشست، و جوجه‌هایش را زیر سایۀ بالهایش جمع خواهد کرد؛ و بازها در آنجا با جفتشان جمع خواهند شد.

[16] در طومار خداوند تفحص کنید و بخوانید: هیچ‌یک از اینها کم نخواهد بود، و هیچ‌کدام بی‌جفت خود نخواهد ماند، زیرا که دهان او چنین امر کرده، و روح او آنها را گرد آورده است.

[17] او برای ایشان قرعه افکنده، و دست او به ریسمان برایشان تقسیم کرده است. ایشان این مکان را تا به ابد متصرف خواهند شد و نسل اندر نسل در آن سکونت خواهند داشت.

اِشعیا — Chapters