[1] کَرِنا را به دهان خود بگذار! کسی مانند عقاب بر فراز خانۀ خداوند است، زیرا قوم، عهد مرا زیر پا نهاده و بر شریعت من عاصی گردیده‌اند.
[2] اسرائیل نزد من فریاد برآورده، می‌گویند: «ای خدای ما، ما تو را می‌شناسیم.»
[3] اما اسرائیل آنچه را نیکوست، رد کرده است؛ پس دشمنْ او را تعقیب خواهد کرد.
[4] ایشان پادشاهان نصب کردند، اما نه از جانب من؛ شاهزادگان را منصوب داشتند، اما نه به تأیید من. از نقره و طلای خویش بتها برای خود ساختند، تا منقطع شوند.
[5] ای سامِرِه، گوسالۀ تو رد شده است؛ غضب من بر ایشان افروخته گشته. تا به کی نمی‌توانند از گناه به‌دور باشند؟
[6] زیرا این مصنوعِ اسرائیل است؛ صنعتگری آن را ساخته، و خدا نیست. به‌یقین که گوسالۀ سامِرِه خُرد خواهد شد.
[7] ایشان باد را کاشته‌اند، پس گردباد را خواهند دروید. ساقه‌های گندمشان بی‌بار است و آرد از آن حاصل نخواهد شد؛ اگر هم حاصل می‌شد بیگانگان آن را فرو~می‌بلعیدند.
[8] اسرائیل بلعیده شده است، و اکنون در میان قومها همچون ظرفی بی‌مصرف است.
[9] زیرا ایشان به آشور رفته‌اند، همچون خَر وحشیِ سرگردان در تنهایی؛ آری، اِفرایِم عاشقان اجیر کرده است.
[10] هرچند خویشتن را در میان قومها فروخته‌اند، من به‌زودی ایشان را گرد هم خواهم آورد، و به سبب ستم پادشاه نیرومند، رو به تحلیل خواهند نهاد.
[11] از آنجا که اِفرایِم مذبحهای بیشتر برای گناه ساخته است، آنها برای وی مذبحهای گناه شده‌اند.
[12] من هزاران حکم شریعت خود را برایشان نوشتم، اما آنها را چیزِ غریب انگاشتند.
[13] در خصوص تقدیم قربانیهای تقدیمی به من، حیوانات را قربانی می‌کنند و گوشتشان را می‌خورند، اما خداوند آنها را نمی‌پذیرد. اکنون شرارت ایشان را به یاد خواهد آورد، و گناهانشان را مجازات خواهد کرد، و ایشان به مصر باز خواهند گشت.
[14] اسرائیل آفرینندۀ خود را به فراموشی سپرده، کاخها بنا کرده است، و یهودا بر شهرهای حصاردار خویش افزوده است. اما من بر شهرهایش آتش خواهم فرستاد که کاخهایش را در کام خواهد کشید.