[1] اینانند مردمانی که از میان تبعیدیانِ ساکن در ولایت از اسارت برآمدند، تبعیدیانی که نبوکدنصر، پادشاه بابِل، آنها را به بابِل به اسیری برده بود. آنان به اورشلیم و یهودا بازگشته، هر یک به شهر خویش رفتند.
[2] آنها همراه زروبابِل، یِشوعَ، نِحِمیا، سِرایا، رِعیلایا، مُردِخای، بِلشان، مِسفار، بِغوای، رِحوم و بَعَنا آمدند. شمار مردان قوم اسرائیل که آمدند، چنین بود:
[3] پسران فَرعوش، ۲۱۷۲.
[4] پسران شِفَطیا، ۳۷۲.
[5] پسران آرَح، ۷۷۵.
[6] پسران فَحَت‌موآب، یعنی پسران یِشوعَ و یوآب، ۲۸۱۲.
[7] پسران عیلام، ۱۲۵۴.
[8] پسران زَتّو، ۹۴۵.
[9] پسران زَکّای، ۷۶۰.
[10] پسران بانی، ۶۴۲.
[11] پسران بِبای، ۶۲۳.
[12] پسران عَزجَد، ۱۲۲۲.
[13] پسران اَدونیقام، ۶۶۶.
[14] پسران بِغوای، ۲۰۵۶.
[15] پسران عادین، ۴۵۴.
[16] پسران آطیر، از خاندان حِزِقیا، ۹۸.
[17] پسران بیصای، ۳۲۳.
[18] پسران یورَه، ۱۱۲.
[19] پسران حاشوم، ۲۲۳.
[20] پسران جِبّار، ۹۵.
[21] پسران بِیت‌لِحِم، ۱۲۳.
[22] مردان نِطوفَه، ۵۶.
[23] مردان عَناتوت، ۱۲۸.
[24] پسران عَزمَوِت، ۴۲.
[25] پسران قَریه‌عاریم و کِفیرَه و بِئیروت، ۷۴۳.
[26] پسران رامَه و جِبَع، ۶۲۱.
[27] مردان مِکماس، ۱۲۲.
[28] مردان بِیت‌ئیل و عای، ۲۲۳.
[29] پسران نِبو، ۵۲.
[30] پسران مَغبیش، ۱۵۶.
[31] پسران عیلامِ دیگر، ۱۲۵۴.
[32] پسران حاریم، ۳۲۰.
[33] پسران لود و حادید و اونو، ۷۲۵.
[34] پسران اَریحا، ۳۴۵.
[35] پسران سِنائَه، ۳۶۳۰.
[36] کاهنان: پسران یِدَعیا از خاندان یِشوعَ، ۹۷۳.
[37] پسران اِمّیر، ۱۰۵۲.
[38] پسران فَشحور، ۱۲۴۷.
[39] پسران حاریم، ۱۰۱۷.
[40] لاویان: پسران یِشوعَ و قَدمیئیل، از نسل هودویا، ۷۴.
[41] خوانندگان: پسران آساف، ۱۲۸.
[42] دربانان: پسران شَلّوم و پسران آطیر و پسران طَلمون و پسران عَقّوب و پسران حَطیطا و پسران شوبای، بر روی هم ۱۳۹.
[43] خادمان معبد: پسران صیحا، پسران حَسوفا، پسران طَبّاعوت،
[44] پسران قیروس، پسران سیعاها، پسران فادون،
[45] پسران لِبانَه، پسران حَجابَه، پسران عَقّوب،
[46] پسران خاجاب، پسران شَلمای، پسران حانان،
[47] پسران جِدّیل، پسران جاحَر، پسران رِآیا،
[48] پسران رِصین، پسران نِقودا، پسران جَزّام،
[49] پسران عُزَّه، پسران فاسیَح، پسران بیسای،
[50] پسران اَسنَه، پسران مِعونیم، پسران نِفوسیم،
[51] پسران بَقبوق، پسران حَقوفا، پسران حَرحور،
[52] پسران بَصلوت، پسران مِحیدا، پسران حَرشا،
[53] پسران بَرقوس، پسران سیسِرا، پسران تامَح،
[54] پسران نِصیَح و پسران حَطیفا.
[55] پسران خادمان سلیمان: پسران سوطای، پسران هَسّوفِرِت، پسران فِرودا،
[56] پسران یَعَلا، پسران دَرقون، پسران جِدّیل،
[57] پسران شِفَطیا، پسران حَطّیل، پسران فوخِرِه‌حَظِبائیم و پسران آمی.
[58] شمار خادمان معبد و پسران خادمان سلیمان بر روی هم ۳۹۲ بود.
[59] اینانند کسانی که از شهرهای تِل‌مِلَح و تِل‌حَرشا و کِروب و اَدّان و اِمّیر برآمدند، هرچند نمی‌توانستند ثابت کنند که خاندان و دودمانشان از اسرائیلند:
[60] پسران دِلایا و پسران طوبیا و پسران نِقودا، ۶۵۲.
[61] و نیز از پسران کاهنان: پسران حَبایا و پسران هَقّوص و پسران بَرزِلّایی. بَرزِلّایی همان بود که یکی از دختران بَرزِلّاییِ جِلعادی را به زنی گرفت و نام آن خاندان را بر خود نهاد.
[62] اینان انساب خود را در میان کسانی که در نسب‌نامه‌ها ثبت شده بودند جستجو کردند اما نیافتند، از این رو به سبب نداشتن شرایط لازم از کهانت برکنار شدند.
[63] و فرماندار به ایشان گفت تا کاهنی دارای اوریم و تُمّیم برنخیزد، نباید از خوراک بسیار مقدس بخورند.
[64] این جماعت بر روی هم ۴۲۳۶۰ تن بودند،
[65] سوای غلامان و کنیزان ایشان که شمار آنها ۷۳۳۷ تن بود، و ۲۰۰ سرایندۀ مرد و زن نیز داشتند.
[66] شمار اسبان ایشان ۷۳۶، قاطرانشان ۲۴۵،
[67] شترانشان ۴۳۵ و الاغانشان ۶۷۲۰ بود.
[68] چون ایشان به خانۀ خداوند که در اورشلیم است رسیدند، برخی از سران خاندانها هدایای اختیاری برای خانۀ خدا تقدیم کردند تا آن را در مکانش بنا کنند.
[69] آنها بنا به وُسع خود ۶۱۰۰۰ دِرهَمِ طلا، ۵۰۰۰ مینای نقره و ۱۰۰ دست پیراهن کهانت برای کار به خزانه اهدا کردند.
[70] پس کاهنان و لاویان و برخی از مردم و سرایندگان و دربانان و خادمان معبد در شهرهای خود ساکن شدند و تمامی دیگر اسرائیلیان نیز در شهرهای خود قرار گزیدند.