[1] کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
[2] «حال تو ای پسر انسان، بر صور مرثیه‌ای بسرا،
[3] و به صور که نزد مدخل دریا ساکن است، و تاجرِ مردمان در تجارت با سرزمینهای ساحلیِ بسیار است، بگو که خداوندگارْ یهوه چنین می‌فرماید: «ای صور، تو می‌گویی، ”در زیبایی کاملم!“
[4] حدودت در وسط دریاست و بناکنندگانت زیبایی‌ات را به کمال رسانده‌اند.
[5] تخته‌هایت را جملگی از صنوبر سِنیر ساختند، و سرو آزاد لبنان را گرفتند تا برایت دَکَلها بسازند.
[6] پاروهایت را از بلوطهای باشان ساختند و عرشۀ مُزیّن به عاجت را از کاجهای سواحل قِپرس.
[7] کتانِ نفیسِ گلدوزی‌شدۀ مصری بادبانت بود تا تو را همچون عَلَمی باشد، و لاجورد و ارغوانِ سواحل اِلیشَه، سایبانت.
[8] ساکنان صیدون و اَرواد پاروزنانت بودند، و استادکارانت، ای صور، ناخدایان در میانت.
[9] مشایخ جِبال و استادکارانش در میان تو بوده، درزهایت را می‌گرفتند؛ همۀ کشتیهای دریا با ملوانانش در تو بودند تا با کالاهایت تجارت کنند.
[10] «پارس و لود و فوط در لشکرت جنگاوران تو بودند، که با آویختن سپرها و کلاهخودها بر تو، زینتت می‌دادند.
[11] مردمان اَرواد با سپاهیانت از هر طرف بر حصارهایت بودند، و جَمادیان بر برجهایت. آنان سپرهایشان را از هر طرف بر حصارهایت می‌آویختند، که زیبایی‌ات را به کمال می‌رسانید.
[12] به سبب فراوانی دولت عظیمت، تَرشیش با تو داد و ستد داشت؛ آنان نقره و آهن و مَفرَغ و سرب در ازای کالاهای تو می‌دادند.
[13] یاوان و توبال و ماشِک نیز با تو داد و ستد داشتند، و نفوس آدمیان و ظروف برنجین در ازای مِتاع تو می‌دادند.
[14] مردمان بِت‌توجَرمَه اسبان معمولی و اسبان جنگی و قاطران با کالاهای تو مبادله می‌کردند.
[15] بنی‌دِدان نیز با تو داد و ستد داشتند؛ سرزمینهای ساحلی بسیار بازار تو بودند، و شاخهای عاج و آبنوس به تو می‌پرداختند.
[16] اَرام به سبب فراوانی کالاهایت با تو داد و ستد می‌کرد و فیروزه و ارغوان و پارچه‌های گلدوزی‌شده در ازای متاع تو می‌داد، و هم کتان نفیس و مرجان و لعل.
[17] یهودا و سرزمین اسرائیل نیز با تو داد و ستد داشتند و گندمِ مینّیت و حلوا در ازای کالاهایت می‌دادند و هم عسل و روغن و بَلَسان.
[18] دمشق به سبب فراوانی محصولات و دولتِ بس عظیمت، شراب حِلبون و پشم ساحار با تو مبادله می‌کرد.
[19] دان و یاوان از اوزال با تو داد و ستد می‌کردند و آهنِ مصنوع و سَلیخَه و نیشکر در ازای کالاهای تو می‌دادند.
[20] دِدان در داد و ستد با تو، زین‌پوشها به جهت سواری به تو می‌دادند.
[21] عربستان و همۀ حاکمان قیدار از مشتریان تو بودند، و بره و قوچ و بز با تو مبادله می‌کردند.
[22] بازرگانان صَبا و رَعَمَه با تو داد وستد داشتند و بهترینِ همه گونه ادویه و سنگهای گرانبها و طلا را در ازای کالاهای تو می‌دادند.
[23] حَران و کَنِه و عدن، بازرگانان صَبا، آشور و کِلمَد، با تو داد و ستد داشتند؛
[24] آنان در بازارهای تو نفایس و جامه‌های لاجوردی و پارچه‌های گلدوزی‌شده با تو مبادله می‌کردند، و هم فرشهای رنگارنگ با نخهای محکمِ گره زده شده.
[25] کشتیهای تَرشیش حاملانِ کالاهای تو بودند، پس در قلب دریا آکنده و سنگین از بار گشتی.
[26] پاروزنانت تو را به جایهای ژرفِ دریا بردند، اما باد شرقی تو را در قلب دریا در هم شکست.
[27] دولت و محصولات و کالاهای تو، و ملوانان و ناخدایان و تعمیرکنندگانِ درزهایت، و سوداگرانِ کالاها و همۀ مردان جنگی تو، با تمامی کسانی که در میان تو هستند، در روز سقوط تو به قعر دریا فرو~خواهند رفت.
[28] از صدای فریاد ناخدایانت سرزمینهای ساحلی به لرزه در خواهند آمد.
[29] همۀ پاروزنان از کشتیهای خود فرود خواهند آمد، و ملوانان و همۀ ناخدایانِ دریا بر زمین خواهند ایستاد.
[30] آنان به سبب تو فریادِ بلند سر خواهند داد و به تلخی خواهند گریست. خاک بر سر خواهند افشاند و در خاکستر خواهند غلتید؛
[31] به سبب تو موی از سر برکنده، پلاس در بر خواهند کرد و به مرارتِ جان و نوحۀ تلخ بر تو خواهند گریست.
[32] در شیون خود، بر تو مرثیه خواهند خواند، و برای تو نوحه‌گری کرده، خواهند گفت: ”کیست مانند صور؟ کیست مانند آن شهر که در میان دریا خاموش شده است؟
[33] آنگاه که کالاهای تو از دریا می‌رسید، مردمانِ بسیار را خرسند می‌کردی و پادشاهان زمین را از فراوانی دولت و کالاهایت توانگر می‌ساختی.
[34] حال در عمق آبها دریا تو را در هم شکسته، و کالاها و همۀ خدمه‌ات با تو فرو~رفته‌اند.
[35] تمامی ساکنان سرزمینهای ساحلی به سبب تو در حیرتند؛ موی بر تن پادشاهانشان راست شده، و رنگ از رخسار باخته‌اند.
[36] تاجرانِ قومها به سبب تو انگشت به دهان می‌مانند؛ تو به فرجامی شوم رسیده‌ای و دیگر تا به ابد نخواهی بود.“»