ฮีบรู 1
[1] เมินมาแล้วพระเจ้าอู้กับป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮา โดยตางผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระองค์หลายเตื้อหลายวิธีตวยกั๋น
[2] แต่ในยุคสุดต๊ายนี้ พระเจ้าได้อู้กับเฮาโดยตางพระบุตร ผู้ตี้พระเจ้าได้แต่งตั้งหื้อเป๋นผู้ฮับมรดกกู้อย่าง กับพระเจ้าได้สร้างจักรวาลโดยตางพระบุตรตวย
[3] พระบุตรสำแดงหื้อหันรัศมีของพระเจ้า กับเป๋นปิมเดียวกั๋นกับพระเจ้า พระบุตรก๊ำจูกู้อย่างโดยกำอู้ตี้มีฤทธิ์อำนาจของพระองค์ เมื่อพระบุตรได้ล้างบาปหื้อคนตังหลายแล้ว พระองค์ก็ได้นั่งตังขวามือของพระเจ้าผู้ตี้ยิ่งใหญ่ตี้สุดในสวรรค์
[4] จาอั้นพระบุตรก็ได้เป๋นใหญ่เหลือหมู่ทูตสวรรค์ เหมือนกับจื้อตี้พระองค์ได้ฮับก็ยิ่งใหญ่เหลือจื้อของหมู่ทูตสวรรค์
[5] ย้อนว่าบ่มีทูตสวรรค์ต๋นใดเลยตี้พระเจ้าเกยอู้กับเปิ้นว่า “เจ้าเป๋นลูกของเฮา วันนี้เฮาได้เป๋นป้อของเจ้าแล้ว” กับบ่ได้อู้กับทูตสวรรค์ต๋นใดว่า “เฮาเป๋นป้อของเจ้า เจ้าเป๋นลูกของเฮา”
[6] เมื่อพระเจ้าส่งพระบุตรตี้เป๋นลูกคนเก๊าเข้ามาในโลกนี้ พระองค์ก็อู้ว่า “หื้อหมู่ทูตสวรรค์ตังหลายของพระเจ้านมัสก๋านพระบุตร”
[7] ส่วนหมู่ทูตสวรรค์ของพระองค์ พระเจ้าอู้ว่า “พระเจ้าเยียะหื้อหมู่ทูตสวรรค์ของพระองค์เป๋นเหมือนลม กับเยียะหื้อหมู่ผู้ฮับใจ๊ของพระองค์เป๋นเหมือนเปล๋วไฟ”
[8] แต่ส่วนพระบุตรนั้นพระเจ้าอู้ว่า “ข้าแต่พระเจ้า บัลลังก์ของพระองค์จะอยู่ตลอดไป กับพระองค์จะปกครองแผ่นดินของพระองค์อย่างยุติธรรม
[9] พระองค์ฮักความถูกต้องกับจังสิ่งบ่ดี ย้อนจาอั้นพระเจ้าตี้เป๋นพระเจ้าของพระองค์ จึงเลือกพระองค์ กับหื้อพระองค์มีความจื้นจมยินดีตี้ได้ฮับเกียรติ นักเหลือหมู่เปื้อนของพระองค์”
[10] กับยังอู้แหมว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป๋นเจ้า เมื่อเก๊าหัวที พระองค์สร้างแผ่นดินโลกกับฟ้าสวรรค์ โดยพระองค์เอง
[11] สิ่งหมู่นี้จะหายไป แต่พระองค์จะยังอยู่ สิ่งหมู่นี้จะเปื่อยยุ่ยไปเหมือนเสื้อผ้า
[12] พระองค์จะหมวดสิ่งหมู่นี้เหมือนหมวดเสื้อคุม สิ่งหมู่นี้จะเปี่ยนไปเหมือนเปี่ยนเสื้อผ้า แต่พระองค์ก็ยังคงเหมือนเก่า จีวิตของพระองค์บ่มีวันสิ้นสุด”
[13] พระเจ้าเกยอู้กับทูตสวรรค์ต๋นใดพ่องว่า “หื้อนั่งตังขวามือของเฮา จ๋นเต๊าฮอดเฮาจะเยียะหื้อศัตรู๋ของต้าน เป๋นตี้ฮองตี๋นของต้าน”
[14] ทูตสวรรค์ตึงหมดเป๋นก้าวิญญาณตี้ฮับใจ๊พระเจ้า ตี้พระองค์ส่งมาจ้วยเหลือคนตี้จะได้ฮับความรอดป๊นบาปโต้ษ