2 โครินธ์ 11
[1] ข้าพเจ้าหวังว่าต้านตังหลายจะอดทนกับความง่าวหน้อยๆ ของข้าพเจ้า ก็ขอหื้ออดทนเต๊อะ
[2] ย้อนว่าข้าพเจ้าขางหมู่ต้านเหมือนตี้พระเจ้าขาง ย้อนว่าหมู่ต้านเป๋นเหมือนสาวบริสุทธิ์ตี้บ่มีมลทิน ตี้ข้าพเจ้าได้หมั้นหมายหื้อกับป้อจายคนเดียวคือ พระคริสต์
[3] แต่ข้าพเจ้าก็กั๋วว่า จิตใจ๋ของหมู่ต้านจะถูกจุล่ายหื้อหลงไปจากความซื่อสัตย์กับความบริสุทธิ์ต่อพระคริสต์ เหมือนตี้เอวาถูกงูจุล่ายโดยอุบายของมัน
[4] ย้อนเมื่อมีคนมาสอนเถิงเรื่องพระเยซูตี้แตกต่างจากตี้เฮาเกยสอนไปนั้น กาว่าเขาหื้อหมู่ต้านฮับพระวิญญาณอื่น กาว่า ข่าวดีอันอื่นตี้แตกต่างจากตี้หมู่ต้านเกยฮับมาแล้ว หมู่ต้านก็ยอมฮับเขาไว้โดยง่าย
[5] ข้าพเจ้ากึ๊ดว่า ข้าพเจ้าก็บ่ได้ต่ำต้อยเหลือหมู่อัครทูตพิเศษหมู่นั้นเลยเน่อ
[6] เถิงแม้ว่าข้าพเจ้าอู้บ่เก่ง แต่ข้าพเจ้าก็มีความฮู้ตี้หมู่ต้านฮู้กั๋นแล้วจากกู้สิ่งกู้อย่างตี้เฮาได้เยียะ
[7] ข้าพเจ้าเยียะผิดกา ตี้ได้ถ่อมตั๋วลงเปื้อยกหมู่ต้านขึ้นเมื่อข้าพเจ้าบอกข่าวดีของพระเจ้ากับหมู่ต้าน โดยบ่กึ๊ดสตางค์สักหน้อย
[8] บางคนอาจจะว่า ข้าพเจ้าปล้นคริสตจักรอื่นๆ โดยก๋านฮับสตางค์บริจาคจากหมู่เขาเปื้อเอามาฮับใจ๊หมู่ต้าน
[9] กับต๋อนตี้ข้าพเจ้าอยู่กับหมู่ต้าน แล้วข้าพเจ้าบ่มีสตางค์ ข้าพเจ้าก็บ่เกยเป๋นภาระหื้อใผ ย้อนว่าหมู่ปี้น้องผู้เจื้อตี้มาจากแคว้นมาซิโดเนียได้เกียมกู้อย่างตี้จ๋ำเป๋นไว้หื้อข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าบ่เยียะตั๋วเป๋นภาระหื้อกับหมู่ต้านจาใด ข้าพเจ้าก็จะเป๋นจาอั้นต่อไป
[10] ความจริงของพระคริสต์อยู่ในใจ๋ของข้าพเจ้าจาใด ก็หื้อมั่นใจ๋ได้ว่า จะบ่มีใผในแคว้นอาคายาตี้จะห้ามบ่หื้อข้าพเจ้าอวดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้จาอั้น
[11] ย้อนอะหยังตี้ข้าพเจ้าเถิงบ่ยอมเป๋นภาระหมู่ต้าน ข้าพเจ้าบ่ได้ฮักหมู่ต้านกา พระเจ้าฮู้ดีอยู่แล้วว่าข้าพเจ้าฮักหมู่ต้าน
[12] ข้าพเจ้าบ่ได้เป๋นภาระหื้อหมู่ต้านจาใด ข้าพเจ้าก็จะเยียะจาอั้นต่อไป เปื้อบ่หื้อคนหมู่นั้นตี้หาโอกาสตี้จะอวดว่าหมู่เขาเยียะก๋านแบบเดียวกับเฮา อวดจาอั้นได้
[13] ย้อนว่าคนหมู่นั้นเป๋นหมู่อัครทูตตั๋วป๋อม เป๋นคนงานตี้จุล่าย ตี้ป๋อมตั๋วมาเป๋นอัครทูตของพระคริสต์
[14] บ่ต้องงืดเนาะ ย้อนว่าขนาดซาต๋านยังป๋อมตั๋วเป๋นทูตสวรรค์ของความเป่งแจ้งเลย
[15] ย้อนจาอั้นก็บ่แปลกอะหยังตี้คนฮับใจ๊ของซาต๋าน จะป๋อมตั๋วเป๋นคนฮับใจ๊ตี้เยียะดี สุดต๊ายจีวิตของหมู่เขาก็จะได้ฮับผลตี้สมควรกับสิ่งตี้หมู่เขาเยียะ
[16] ข้าพเจ้าขออู้แหมรอบว่า บ่ดีหื้อใผกึ๊ดว่าข้าพเจ้าเป๋นคนง่าว แต่ถ้าหมู่ต้านกึ๊ดว่าข้าพเจ้าเป๋นจาอั้น ก็หื้อยอมฮับข้าพเจ้าอย่างคนง่าวคนนึ่งเต๊อะ เปื้อข้าพเจ้าจะอวดได้พ่อง
[17] ตี้ข้าพเจ้าอวดตั๋วด้วยความมั่นใจ๋อยู่นี้ ก็อู้อย่างคนตี้บ่หลวก บ่ได้อู้อย่างตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าหื้ออู้
[18] ย้อนในเมื่อหลายคนปากั๋นอวดตั๋วต๋ามอย่างคนในโลก ข้าพเจ้าก็จะอวดพ่อง
[19] ตี้หมู่ต้านยินดีอดทนต่อคนง่าวๆ ตังหลายได้นั้น หมู่ต้านก็ท่าจะหลวกกั๋นขนาดเนาะ
[20] เถิงแม้ว่าเขาจะเอาหมู่ต้านไปเป๋นขี้ข้า กาว่าจุใจ๊หมู่ต้าน เอาเผียบหมู่ต้าน ยกตั๋วขึ้นเป๋นใหญ่เหลือหมู่ต้าน แม้แต่ตบหน้าหมู่ต้าน หมู่ต้านก็ยังอดทนได้
[21] ข้าพเจ้าอายตี้จะบอกว่าเฮาอ่อนแอล้ำไปตี้จะเยียะจาอั้นกับหมู่ต้าน แต่ใผก้าอวดในเรื่องใด (ข้าพเจ้าก่ำลังอู้อย่างคนง่าว) ข้าพเจ้าก็ก้าอวดในเรื่องนั้นเหมือนกั๋น
[22] หมู่เขาเป๋นคนฮีบรูกา ข้าพเจ้าก็เป๋นเหมือนกั๋น หมู่เขาเป๋นจาวอิสราเอลกา ข้าพเจ้าก็เป๋นเหมือนกั๋น หมู่เขาเป๋นลูกหลานของอับราฮัมกา ข้าพเจ้าก็เป๋นเหมือนกั๋น
[23] หมู่เขาเป๋นคนฮับใจ๊ของพระคริสต์กา ข้าพเจ้าก็เป๋นนักเหลือนั้นแหม (ข้าพเจ้าอู้อย่างคนเป๋นผีบ้า) ข้าพเจ้าฮำเยียะก๋านนักเหลือหมู่เขา ติดคอกนักเหลือหมู่เขา ถูกเฆี่ยนนักเหลือหมู่เขา หวิดต๋ายหลายเตื้อ
[24] หมู่จาวยิวเฆี่ยนข้าพเจ้าห้ารอบ รอบละสามสิบเก้าเตื้อ
[25] ข้าพเจ้ายังโดนไม้บุบสามเตื้อ โดนบ่าหินขว้างใส่เตื้อนึ่ง เฮือหล้มสามเตื้อ ลอยคออยู่ในทะเลวันค่ำคืนฮุ่ง
[26] ข้าพเจ้าเตียวตางเจื่อๆ ปะกับอันตรายในแม่น้ำ อันตรายจากโจ๋ร อันตรายจากตึงหมู่ปี้น้องจาวยิวของข้าพเจ้า กับคนต่างจ้าด อันตรายจากในเมืองตึงในป่า อันตรายในทะเลกับอันตรายจากปี้น้องผู้เจื้อตี้บ่แต๊
[27] ต้องฮำเยียะก๋านหนัก อดหลับอดนอนเจื่อๆ อยากข้าวกั้นน้ำ อดข้าวหลายเตื้อ ทนหนาวกับเสื้อผ้าก็บ่มีใส่
[28] นอกจากตึงหมดนี้แล้ว ก็ยังมีปั๋ญหาสะป๊ะมากดดันข้าพเจ้าอยู่ตึงวันๆ คือข้าพเจ้าเป๋นห่วงคริสตจักรตึงหมด
[29] มีใผพ่องตี้อ่อนแอ แล้วข้าพเจ้าบ่ได้ฮู้สึกอ่อนแอไปตวยเขา มีใผพ่องตี้ถูกปาไปเยียะบาป แล้วข้าพเจ้าบ่ได้เป๋นเดือดเป๋นแค้น
[30] ถ้าข้าพเจ้าจะต้องอวด ข้าพเจ้าก็จะอวดในสิ่งตี้แสดงว่าข้าพเจ้าอ่อนแอ
[31] พระเจ้า พระบิดาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป๋นเจ้า ผู้ตี้สมควรจะได้ฮับก๋านสรรเสริญตลอดไป พระองค์ฮู้ว่าข้าพเจ้าบ่ได้จุ
[32] ต๋อนตี้ข้าพเจ้าอยู่ตี้เมืองดามัสกัส เจ้าเมืองตี้อยู่ใต้อำนาจของกษัตริย์อาเรทัสได้สั่งหื้อทหารยามเฝ้าหน้าปะตู๋เมืองไว้ เปื้อจะยับข้าพเจ้า
[33] แต่มีคนเอาข้าพเจ้าใส่ก๋วยแล้วหย่อนลงมาตางป่องก่ำแปงเมือง ข้าพเจ้าจึงหนีป๊นจากอำนาจต้านเจ้าเมืองมาได้