[1] Visio Abdiae. Haec dicit Dominus Deus ad Edom. Auditum audivimus a Domino, et legatus ad gentes missus est: " Surgite, et consurgamus adversus eum in proelium! ".
[2] " Ecce parvulum te dabo in gentibus, contemptibilis tu es valde.
[3] Superbia cordis tui decepit te habitantem in scissuris petrae, exaltantem solium suum; qui dicit in corde suo: "Quis detrahet me in terram?".
[4] Si exaltatus fueris ut aquila et si inter sidera posueris nidum tuum, inde detraham te ", dicit Dominus.
[5] Si fures introissent ad te, si latrones per noctem, quomodo periisses! Nonne furati essent sufficientia sibi? Si vindemiatores introissent ad te, nonne racemos tantum reliquissent?
[6] Quomodo scrutati sunt Esau? Investigaverunt abscondita eius.
[7] Usque ad terminum eiecerunt te, omnes viri foederis tui deceperunt te, invaluerunt adversum te viri pacis tuae; qui comedunt tecum, ponent insidias subter te. Non est prudentia in eo.
[8] " Numquid non in die illa, dicit Dominus, perdam sapientes de Edom et prudentiam de monte Esau?
[9] Et timebunt fortes tui Theman, ut intereat omnis vir de monte Esau.
[10] Propter interfectionem et propter iniquitatem in fratrem tuum Iacob operiet te confusio, et peribis in aeternum.
[11] In die cum stares ex adverso, quando capiebant alieni exercitum eius, et extranei ingrediebantur portas eius et super Ierusalem mittebant sortem, tu quoque eras quasi unus ex eis ".
[12] Et non respicies diem fratris tui, diem calamitatis eius; et non laetaberis super filios Iudae in die perditionis eorum; et non magnificabis os tuum in die angustiae.
[13] Neque ingredieris portam populi mei in die ruinae eorum; neque respicies et tu malum eius in die vastitatis illius et non mittes manum in opes eius in die vastitatis illius;
[14] neque stabis in exitibus, ut interficias eos, qui fugerint, et non trades reliquos eius in die tribulationis.
[15] Quoniam iuxta est dies Domini super omnes gentes: sicut fecisti, fiet tibi, retributio tua convertetur in caput tuum.
[16] Quomodo enim bibistis super montem sanctum meum, bibent omnes gentes iugiter; et bibent et absorbebunt et erunt quasi non fuerint.
[17] Et in monte Sion erit salvatio, et erit sanctum; et possidebit domus Iacob eos, qui se possederant.
[18] Et erit domus Iacob ignis, et domus Ioseph flamma, et domus Esau stipula; et succendentur in eis, et devorabunt eos, et non erunt reliquiae domus Esau, quia Dominus locutus est.
[19] Et hereditabunt austrum, montem Esau, et Sephelam Philisthim; et possidebunt regionem Ephraim et regionem Samariae, et Beniamin possidebit Galaad;
[20] et transmigratio prima filiorum Israel possidebit terram Chananaeorum usque ad Sareptam; et transmigratio Ierusalem, quae in Sapharad est, possidebit civitates austri.
[21] Et ascendent salvatores in montem Sion iudicare montem Esau, et erit Domino regnum.