Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 6:31

[1] Tab sabhan samoendar kaatke Geraasa log ke des me pahoetj gail.

[2] Djaise Jiesoe bot me se niekaral, taise kabarsthaan me se ekgo aadmie okar lage aail. Oke bhoet pakaries raha,

[3] aur oe pahaar ke hol me rahat raha djaaha maral manai logan ke mattie parat raha. Aur koi na oke pakarke baanh paawat raha.

[4] Oesab kai dafe okar haath gor ketie se baanhies raha, bakie oe ketie toer dhaarat raha. Koi na oke samhaar paawat raha.

[5] Oe raat dien pahaar par aur kabarsthaan me dawwaat raha. Oe hardam tjiellaat raha aur apane ke patthar se maarat raha.

[6] Tab djab oe Jiesoe ke doer me dekhies, tab dhaurke aail aur okar gore gier paral.

[7] Tab Jiesoe bolies: „Bhoet-paret, ie aadmie me se bhaag dja!” Tab oe tjiellaaike bolies: „Jiesoe! Toe sab se maahaan Parmeswar ke Beta baate! Tose aur hamse kaun kaam hai? Parmeswar ke naam se ham tose maangiela kie toe hamme piera na deihe.”

[9] Tab oe poetjhies: „Tor ka naam hai?” Tab oe bolies: „Hamaar naam Dher hai. Hamlog dher djane se baatie.”

[10] Oe ose bientie karies: „Hamlogke hia se doer na khaderiehe.”

[11] Hoewa par ek djhoend soewar pahaar par tjarat raha, lagbhag doei hadjaar.

[12] Tab bhoet-paret log Jiesoe se bientie karies: „Hamlogke soewarwan me djaain de.”

[13] Tab oe bolies: „Dja!” Bhoet log aadmie me se niekarke gail soewar ke oeppar phaat paral. Tab djhoend bhar pahaar par se dhaure lagal aur samoendar me gierke doebke mar gail.

[14] Tab soewar ke tjaraawe waalan bhaag gail sahar aur gaaw me sab koi se bataawe ke. Tab dher manai log aail dekhe kie ka howe hai.

[15] Tab djab oesab Jiesoe lage aail tab dekhies kie bhoet-paret waala aadmie sadhaaran se baithal hai aur kapra pahienies hai aur okar moerie thiek hoi gail. Tab oesab ghabaraai gail.

[16] Tab djaun aadmie log sab tjiedj dekhies raha, oesab bataais Jiesoe kaise bhoet-paret log ke bhagaais aur soewar log se ka bhail.

[17] Tab hoewa ke manai logan Jiesoe se bientie karies kie: „Toe hia se bestar tjal dja.”

[18] Tab djab Jiesoe bot me gail, tab aadmie djaun attjha hoi gail raha, oe bolies: „Ham maangiela tor sanghe djaai.”

[19] Bakie oe bolies: „Toe dja ghare aapan palwaar lage. Aur sabhan se bataihe kie Prabhoe daaja karke tore khaat kaun biesaal kaam karies hai.”

[20] Aadmie tjal gail aur Dekaapoles galie me sab koi se bataawe lagal kie Jiesoe kaun barka kaam karies hai. Aur sab koi moeh baaike soenat raha.

[21] Tab Jiesoe aur okar tjela log phieno samoendar ke habara kaaties. Tab oke pahoetjat der na lagal aur dher manai okar lage aail. Ohie khaatien oe samoendar lage rahie gail.

[22] Tab ekgo aadmie aage aail. Oe ek partjaar ke ghar ke barkwa raha, aur okar naam Jaairas raha. Tab djab oe Jiesoe ke dekhies, tab okar gore gieral,

[23] aur bientie karies kie: „Hamaar bietia mare par atkal hai. Ham bahoet maangiela kie toe aaike aapan haath okar oeppar dharieho. Tab oe batj djaai.”

[24] Tab Jiesoe okar sanghe tjale lagal. Aur dher manai oke thelat-thaalat djaat raha.

[25] Oman bhie ekgo aurat raha. Oke baara baries lek khaalie khoen gierat raha.

[26] Oe dher daaktar ke lage gail raha aur oesab oke bahoet doekh katwaais raha. Oe aapan sab paisa oman laga deis raha, bakie tabbo aur kharaab hoi gail raha.

[27] Oe Jiesoe ke baare me soenies raha kie oe kaun barka kaam kare hai. Tab oe apane me sotjies: „Djab ham khaalie okar kapra tjhoei leb tab ham attjha hoi djaabe.” Tab oe sab manai ke thelat-thaalat Jiesoe ke paatjhe gail aur okar kapra tjhoei leis.

[29] Ohie laage khoen ekdam se band hoi gail. Oe djaan gail kie oe attjha hoi gail hai.

[30] Jiesoe toerant djaan gail kie okar saktie kaam me lewal gail hai. Tab oe ghoemke poetjhies: „Hamaar kapra ke tjhoeis hai?”

[31] Tab okar tjela log bolies: „Toe to dekhe hai manai log kaise dhakele hai. Tab toe kaise ie poetjh sake hai?”

[32] Bakie oe taakies kie ke oke tjhoeis hai.

[33] Tab aurat dar ke maare kaape lagal aur aage gail. Oe djaanat raha kie okar sanghe ka bhail hai. Tab oe Jiesoe ke gore gierke sab tjiedj bataais.

[34] Tab oe bolies: „Betie, toe hamare me bieswaas karle hai, ohie se toe batj gaile. Attjha se djaihe aur tjangga rahiehe.”

[35] Abbe oe batiaite raha tab barkwa ke ek ghar waala aail aur aapan sardaar se bolies: „Tor bietia mar gail. Ab maastar djie ke moesiebat na de.”

[36] Bakie Jiesoe ie baat par dhiaan na lagaais. Oe barkwa se bolies: „Na ghabara, khaalie hamare me bieswaas kar.”

[37] Oe na maangat raha kie dher manai okar saath djaai. Oe khaalie Petras, Jaakobas aur okar bhaai Johaanas ke legail.

[38] Djab sabhan barkwa ke ghar lage pahoetjal tab Jiesoe dekhies kie hoewa ke manai log oedaasie ke maare piet-pietke rowe hai.

[39] Tab Jiesoe aur ekwan bhiettar gail aur bolies: „Oe larkie na maral hai, oe soete hai. Toelog etana na row.”

[40] Tab sabhan oke hase lagal. Bakie oe sab koi ke bahare karies. Tab oe maai baap aur tieno tjela log ke leike larkie ke kamra me gail.

[41] Oe maral larkie ke haath pakarke bolies: „Taalieta koem!” Ekar matlab hai: „Betie, ham tose boliela: Oethke thara how!”

[42] Aur larkie toerant thara hoike tjale lagal. Oe baara baries ke raha. Okar maai baap aur tjela log dekhke bahoet atjambho bhail!

[43] Tab Jiesoe oelogke mienaahie karies kie: „Koi se na bataaw kie kaun tjiedj bhail hai.” Oe bhie bolies: „Koetjh khaaik oke dei de.”

Markas — Chapters