Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:00

[1] To, ’yan’uwa, game da lokuta da ranaku, ba ma bukata mu rubuta muku,

[2] gama kun sani sarai cewa ranar Ubangiji za tă zo kamar ɓarawo da dare.

[3] Yayinda mutane suke cewa, “Akwai salama da zaman lafiya,” hallaka za tă auko musu farat ɗaya, kamar yadda naƙuda take kama mace mai ciki, ba za su kuwa tsira ba.

[4] Amma ku, ’yan’uwa, ba kwa cikin duhu da wannan rana za tă zo muku ba zato kamar ɓarawo.

[5] Dukanku ’ya’yan haske ne da kuma ’ya’yan rana. Mu ba mutanen dare ko na duhu ba ne.

[6] Saboda haka fa, kada mu zama kamar saura, waɗanda suke barci, sai dai mu zama masu tsaro da masu kamunkai.

[7] Gama masu barci, da dad dare suke barci, masu sha su bugu kuwa, da dad dare suke buguwa.

[8] Amma da yake mu na rana ne, bari mu zama masu kamunkai, sanye da bangaskiya da ƙauna kamar sulke, begen cetonmu kuma kamar hular kwano.

[9] Gama Allah bai naɗa mu don mu sha fushi ba, sai dai mu sami ceto ta wurin Ubangijinmu Yesu Kiristi.

[10] Ya mutu saboda mu domin, ko muna a faɗake ko muna barci, mu kasance tare da shi.

[11] Saboda haka ku ƙarfafa juna ku kuma gina juna, kamar dai yadda kuke yi.

[12] To, muna roƙonku, ’yan’uwa, ku girmama waɗanda suke aiki sosai a cikinku, waɗanda suke bisanku cikin Ubangiji da kuma waɗanda suke yin muku gargaɗi.

[13] Ku riƙe su da mutunci sosai cikin ƙauna saboda aikinsu. Ku yi zaman lafiya da juna.

[14] Muna kuma gargaɗe ku, ’yan’uwa, ku gargaɗe waɗanda suke zaman banza, ku ƙarfafa masu raunanar zuciya, ku taimaki marasa ƙarfi, ku yi haƙuri da kowa.

[15] Ku tabbata cewa kada kowa yă rama mugunta da mugunta, sai dai kullum ku yi ƙoƙarin yin wa juna alheri da kuma dukan mutane.

[16] Ku riƙa farin ciki kullum;

[17] ku ci gaba da yin addu’a;

[18] ku yi godiya cikin kowane hali, gama wannan shi ne nufin Allah dominku cikin Kiristi Yesu.

[19] Kada ku danne aikin Ruhu.

[20] Kada ku rena annabci,

[21] amma ku gwada kome, ku riƙe abin da yake mai kyau,

[22] ku ƙi kowace mugunta.

[23] Bari Allah da kansa, Allah na salama, yă tsarkake ku sarai. Bari dukan ruhunku, ranku, da kuma jikinku su zama marar aibi a dawowar Ubangijinmu Yesu Kiristi.

[24] Wannan wanda ya kira ku mai aminci ne zai kuwa aikata.

[25] ’Yan’uwa, ku yi mana addu’a.

[26] Ku gaggai da dukan ’yan’uwa da sumba mai tsarki.

[27] Na gama ku da Ubangiji ku sa a karanta wannan wasiƙa ga dukan ’yan’uwa.

[28] Alherin Ubangijinmu Yesu Kiristi yă kasance tare da ku.

1 Tessalonikawa — Chapters