[1] Сен Крит иманлыларынынъ акъылына кетир, олар башлыкъларгъа ве акимиетлерге бойсунсынлар ве оларны динълесинлер, эр бир хайырлы ишке азыр олсунлар,
[2] ич кимсени яманламасынлар, къавгъа этмесинлер, лякин юваш олсун ве эписи адамларгъа бутюн алчакъгонъюллиликни косьтерсинлер.
[3] Бир вакъытта бизлер акъылсыз, сёз динълемеген, ёлдан урулгъан адамлар эдик. Чокъ тюрлю яман истек ве зевкълерге къул олып, яманлыкънен ве пахыллыкънен яшай эдик, пис олып, бир-биримизни кореджек козюмиз ёкъ эди.
[4] Амма Къуртарыджымыз Алла Озюнинъ эйилигини ве адамларгъа олгъан севгисини косьтергенде,
[5] О, бизни къуртарды. Япкъан инсафлы ишлеримиз ичюн дегиль, Озю мераметли олгъаны ичюн къуртарды, сувнен ювып, янъыдан яратты, Мукъаддес Рух ярдымынен бизге янъы омюр берди.
[6] Алла бу Рухуны Къуртарыджымыз Иса Месихнинъ ярдымынен устюмизге бол-бол ягъдырды,
[7] ве энди, Алланынъ эйилигинен акъланып, бизге биз ишангъан эбедий яшайыш берильди.
[8] Бу сёзлер догърудыр. Сен буны эр вакъыт эминликнен айткъанынъны истейим. О вакъыт Аллагъа инангъанлар хайырлы ишлерни гъайретнен япаджакълар. Адамларгъа бу, яхшы ве файдалыдыр.
[9] Лякин акъылсыз давалар, несиль джедвеллери, Къанун акъкъындаки тартышма ве къавгъалардан узакълаш; олар файдасыз ве боштыр.
[10] Джемиетнинъ бирлигини бозгъан адамны бир-эки кере тенбиеле, сонъ исе онъа аркъанъны чевир.
[11] Биль ки, бойле адам бозулгъан, гуна япып, озюни озь ишлеринен укюм эте.
[12] Артемасны я да Тихикни сенинъ янынъа ёллагъанымдан сонъ, сен меним яныма Никополь шеэрине кельмеге ашыкъ, чюнки мен къышны о ерде кечирмеге къарар эттим.
[13] Аполлосны ве Къанун оджасы Зенасны ёлгъа гъайретнен азырла, оларнынъ ич бир эксиклиги олмасын.
[14] Бизимкилер де озьлерини яхшы ишлерге берсинлер ве ихтияджы олгъанларгъа ярдым этмеге огренсинлер. О вакъытта оларнынъ яшайышы файдалы олур.
[15] Меним янымда олгъанларнынъ эписи санъа селям ёллайлар. Бизни севген иманлыларгъа селям эт. Эйилик эпинъизнен олсун!