[1] Нун огълу Ехошуа Шиттимде ерлешкен ордудан топракъны гизлиден бакъып кельмеге эки акъайны ёллап, оларгъа: – Барып, бу топракъны ве Ерихон шеэрини козьден кечиринъиз, – деди. Олар ёлгъа чыкътылар. Рахав адлы ороспунынъ эвине келип, анда геджелемеге къалдылар.
[2] Ерихоннынъ падишасына: «Мына бу геджеси мында Исраиль огъулларындан насылдыр адамлар бизим топрагъымызны корьмек ичюн кельдилер», – деп етиштирдилер.
[3] Ерихон падишасы Рахавгъа бойле айтмакъ ичюн, адамларны ёллады: – Санъа келип, эвинъе кирген адамларны теслим эт. Олар бутюн бу топракъны корьмек ичюн кельдилер.
[4] Апай исе о эки адамны сакълагъан эди. О: – Керчек, бу адамлар манъа кельдилер, лякин олар къайдан олгъанларыны мен бильмедим.
[5] Акъшам къаранлыгъында шеэр къапуларыны къапатмакъ вакъты кельгенде, олар кеттилер. Акъайлар къайда кеткенлерини бильмейим. Тез къуваланъыз да, артларындан етерсиз, – деди.
[6] Озю исе оларны эвнинъ дамына чыкъаргъан ве анда джайылгъан кетен багъламлары арасында сакълагъан эди.
[7] Артларындан къувалагъанлар Иордан озенине кеткен ёл бою тап озеннинъ сай ерлеринедже къувдылар. Олар шеэрден чыкъкъанларынен, шеэр къапуларыны къапаттылар.
[8] Джасуслар юкъламагъа ятмаздан эвель, Рахав оларгъа эвнинъ дамына котерильди
[9] ве: – Бу топракъны РАББИ сизге бергенини билем. Сиз бизни пек къоркъуздынъыз ве бу топракъта эписи яшагъанларнынъ отьлери сизден патлады, – деди.
[10] – Сиз Мысырдан чыкъкъанда, РАББИ сизинъ огюнъизде Къызыл денъизнинъ сувларыны къуруткъаныны ве сиз Иорданнынъ башкъа тарафындаки Сихонны ве Огны, бу эки аморлы падишаларны ольдюрип, ёкъ эткенинъизни эшиттик.
[11] Буны эшиткенимизден сонъ, отьлеримиз патлады ве сизге къаршы турмакъ ичюн кимсе джесюрлик тапалмады. Алланъыз олгъан РАББИ – тёпедеки коклернинъ ве ашагъыдаки ер юзюнинъ Алласыдыр.
[12] Бойлеликнен, мен сизге мераметлик насыл япкъан олсам, сиз де бабамнынъ эвине бойле мераметлик япаджагъынъызда РАББИнинъ огюнде манъа емин этинъиз.
[13] Бабамнен анамны, агъаларымнен таталарымны ве оларнынъ эписи якъынларыны сагъ къалдыраджагъынъызда ве джанларымызны олюмден къуртараджагъынъызда сёз беринъиз.
[14] – Эгер сиз ольдюрильсенъиз, бизим джанларымыз гъайып олсунлар! – дедилер бу адамлар онъа. – Сиз бизим ишимизни ачмасанъыз, РАББИ топракъны бизге бергенде, биз санъа мераметлик этип, садыкъ олурмыз.
[15] Сонъ Рахав оларны пенджереден йип ярдымынен ашагъы тюшюрди. Онынъ эви шеэрнинъ диварында эди, ве Рахав дивар ичинде яшай эди.
[16] Оларгъа: – Артынъыздан къувалагъанлар сизни расткетирмесинлер деп, дагъгъа кетип, анда учь кунь сакъланып отурынъыз. Артынъыздан къувалагъанлар къайтып кельген сонъ, ёлунъызны девам этерсинъиз, – деди.
[17] О адамлар Рахавгъа: – Эгер сен биз айткъанымыз киби япмасанъ, сен бизни емин эттирген еминимизден азат олурмыз.
[18] Бу топракъкъа кельгенимизде, бизни ашагъы тюшюрген пенджереге къырмызы йип багъла. Ана-бабанъны, агъа-къардашларынъызны ве бабанънынъ бутюн сой-сопларыны эвинъе топла.
[19] Эгер бирев эвнинъ къапусындан чыкъса, озь олюминде озю къабаатлы олур, биз исе къабаатлы олмайджакъмыз. Сеннен берабер эвинъде олгъан адамларнынъ бириси ольдюрильсе исе, онынъ олюминде биз къабаатлы олурмыз.
[20] Лякин сен бу ишимизни ачсанъ, сен бизни емин эттирген емининъден бош олурмыз, – дедилер.
[21] – Яхшы, – деди Рахав, – айткъанынъыз киби олсун. О, оларны йиберди де, олар кетти. Рахав пенджересине къырмызы йип багълады.
[22] Джасуслар кетти ве дагъгъа барып чыкъып, артларындан къувалагъанлар къайтмагъандже, анда учь кунь олдылар. Артларындан къувалагъанлар оларны бутюн ёл бою къыдырдылар, лякин тапалмадылар.
[23] Бундан сонъ бу эки адам артларына къайттылар. Дагъдан тюштилер ве озенни кечип, Нун огълу Ехошуагъа кельдилер, онъа оларнен олып кечкен эр бир шей акъкъында айтып бердилер.
[24] Сонъ Ехошуагъа: – РАББИ бутюн бу топракъны бизим къолумызгъа берди. О ернинъ эписи яшагъанларынынъ бизден отьлери патлай, – дедилер.