Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 3:39

[1] Единджи ай кельгенде, Исраиль огъуллары озь шеэрлеринде ерлешкен сонъ, бутюн халкъ, бир адам киби, Ерусалимде топланды.

[2] Ёцадакънынъ огълу Ешуа, онынъ руханий олгъан агъа-къардашлары, Шеалтиэлнинъ огълу Зеруббавел ве онынъ агъа-къардашлары бардылар ве Исраиль Алласынынъ къурбан ерини къурдылар. Анда, Алланынъ адамы Мусанынъ Къанунында язылгъаны киби, къурбанларны бутюнлей якъаджакъ эдилер.

[3] Къомшу халкълардан пек къоркъсалар да, къурбан ерини озь эски темелинде къурдылар. Шу ерге РАББИге саба ве акъшам бутюнлей якъыладжакъ къурбанларны кетирмеге башладылар.

[4] Сонъ, язылгъанына коре, Чалашлар Байрамыны яптылар ве эр кунь, куннинъ теркибине коре, бельгиленген сайыда бутюнлей якъыладжакъ къурбанларны чалдылар.

[5] Бундан сонъра эр вакъыттаки къурбанлар чалмагъа башладылар: янъы ай куньлеринде, РАББИге багъышлангъан эр бир байрамда ве РАББИ ичюн озь истегинен бахшыш берильген вакъытта.

[6] Единджи айнынъ биринджи кунюнден башлап, РАББИге бутюнлей якъыладжакъ къурбанлар кетирип башладылар. РАББИнинъ Сарайына исе даа темель къоюлмагъан эди.

[7] Сонъра ташчыларгъа ве дюльгерлерге кумюш тёлеп башладылар. Ливандан кедр тереклерини денъизнен Яффагъа кетирсин деп, тирлилерге ве сидонлыларгъа аш-сув ве зейтюн ягъы берип башладылар. Фарс падишасы Кореш бунъа разылыкъ берген эди.

[8] Ерусалимге, Алланынъ Сарайына кельгенден сонъ, экинджи йылынынъ экинджи айында Шеалтиэлнинъ огълу Зеруббавел ве Ёцадакънынъ огълу Ешуа, оларнынъ башкъа агъа-къардашлары, руханийлер ве левийлилер, эсирликтен Ерусалимге къайтып кельгенлернинъ эписи ишни башладылар ве РАББИнинъ Сарайындаки ишлерни бакъмагъа йигирми яштан буюк олгъан левийлилерни къойдылар.

[9] Бундан сонъ Ешуа, онынъ огъуллары ве агъа-къардашлары, Къадмиэл ве онынъ огъуллары, Ехуда огъуллары бирликте Алланынъ Сарайындаки ишлерни япкъан ишчилерге башлыкъ япмагъа башладылар. Олардан гъайры Хенададнынъ огъуллары ве агъа-къардашлары левийлилер оларнен берабер чалыштылар.

[10] Къуруджылар РАББИнинъ Сарайына темель къойгъан сонъ, Исраиль падишасы Давутнынъ буюргъанына коре РАББИни макътамакъ ичюн, озь кийимлерини кийген руханийлер боразанларнен къоюлды ве Асаф огъуллары левийлилер зильнен къоюлды.

[11] Олар РАББИге макътавларнен ве шукюрлернен йырлап башладылар: «О, хайырлыдыр! Онынъ Исраильге севгиси даимийдир!» Бутюн халкъ да, Сарайгъа темель къоюлгъаны ичюн, РАББИни макътап, бар сесинен къычырдылар.

[12] Лякин чокъ руханийлер, левийлилер ве сойлар башлыкълары, эвельки Сарайны корьген къартлар, бу Эвнинъ темели къоюлгъаныны корьгенде, пек къычырып агълай эдилер. Амма чокъ адамлар къуванчнен къычыра эдилер.

[13] Халкъ о къадар чокъ къычыра эди ки, агълав сеслерини къуванч сеслеринден айырмакънынъ чареси ёкъ эди. Шамата узакъларда эшитильди.

Узеир — Chapters