Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 9:14

[1] – Къулакъ асынъыз, коклер, мен айтаджагъым, динъле, ер юзю, агъзымдан чыкъаджакъ лафларны.

[2] Сагъанакъ киби огреткеним ягъар, чыкъ киби лафым тюшер, ягъмур киби янъы откъа ислер, ягъмурчыкъ киби ешилликке олур.

[3] Мен РАББИнинъ Адыны шуретлейджегим; сиз де Алламызнынъ улулыгъыны танынъыз!

[4] О – Къаядыр! Япкъанлары къусурсыз, ёллары адалетлидир. О – ишанчлы Алла, Онда акъикъатсызлыкъ ёкъ, О догъру ве инсафлыдыр!

[5] Олар Онъа къаршы ахлякъсыз арекет этти; Онынъ балалары киби дегиль, олар къусур олды, бозукъ ве яланджы несильдир.

[6] РАББИнъизге бойле къайтарасызмы, ахмакъ ве акъылсыз халкъ? О – сенинъ Бабанъ дегильми? Сени яраткъан, ясагъан ве асыл эткендир!

[7] Къадимий заманларны акъылынъа кетир, эвельки несиллернинъ йыллары акъкъында тюшюн. Бабанъдан сора, о санъа айтар, къартларынъыздан сора, олар санъа анълатырлар.

[8] Юдже Алла миллетлерге мульк бергенде ве адамларны больгенде, О, Алланынъ огъулларынынъ сайысына коре халкъларгъа сынъырлар къойгъан.

[9] РАББИнинъ пайы Онынъ халкъы олды, Якъуп – Онынъ шахсий мулькюдир.

[10] О, оны бош сахрада, кийик увулдагъан чёльде тапкъан. Оны къорчалап, акъыл берген, козь бебеги киби оны сакълагъан.

[11] Озь ювасыны къыбырдаткъан, балаларынынъ устюнден къалтырап учкъан къартал киби, О, къанатларыны керип, оны алгъан, къанатлары устюнде ташыгъан эди.

[12] Ялынъыз РАББИ онъа ёлбашчылыкъ этти, эджнебий алла онен ёкъ эди.

[13] О, оны ер юзюнинъ тёпелерине котерген, тарлаларнынъ берекетинен тойдургъан. О, онъа ташлардан – балны, чакъмакъташтан – зейтюн ягъыны ашкъа берген,

[14] эм де тувардан иримчикни, къой-эчкилерден сютни, къозуларнынъ, Башан еринден къочкъарларнынъ ве текелернинъ ягъыны, ве энъ яхшы богъдайны берген. Юзюм къаныны, шарапны сен иче эдинъ.

[15] Ешурун семиз олгъан ве тепе башлагъан. Семиз олгъансынъ, шишманлангъансынъ, толушкъансынъ! Сонъ оны яраткъан Алланы къалдыргъан, озь къуртулыш Къаясындан игренген.

[16] Олар Алланы эджнебий аллаларынен ачувландыргъан, озь писликлеринен Оны гъазапландыргъан.

[17] Озь къурбанларыны Аллагъа чалмайып, шейтанларгъа, оларгъа белли олмагъан, янъы кельген, деделерининъ хаберлери олмагъан аллаларгъа чалгъанлар.

[18] Сени дюньягъа кетирген Къаяны унуткъансынъ, сени дертнен догъгъан Алланы акъылынъдан чыкъаргъансынъ.

[19] Буны корьген РАББИ олардан игренген, чюнки огъуллары ве къызлары Оны гъазапландыргъан.

[20] «Бетимни олардан гизлерим, – деди О. – Сонъ аллары не оладжакъ бакъарым. Олар – бозукъ несиль, садыкъ олмагъан балалардыр.

[21] Олар Мен танымагъан аллаларынен Мени куньджю эткен, бош путларынен Мени ачувландыргъанлар. Мен де олар танымагъан халкънен оларны куньджю этеджегим, ахмакъ бир миллетнен ачувландыраджагъым.

[22] Меним гъазабым атеш алевлендирди, онынъ янгъаны олюлернинъ дюньясына ете, о, ер юзюни ве берекетини якъып юта, дагъларнынъ этеклерини якъа.

[23] Башларына чокъ яманлыкълар тюшюреджегим, эписи окъларымны оларгъа атаджагъым.

[24] Ачлыкъ оларны бошатыр, веба оларны ашар, аджджы тишлемелер келир. Оларгъа къаршы кийик айванларны, тозда сюйрекленген зеэр махлюкъларны ёлларым.

[25] Тышарыда акъайларны къылыч урар, ичериде айны шу шейни дешет япар: йигитлерни ве къызларны, бебейлерни, чал къартларны гъайып этер.

[26] Айтмагъа истер эдим: “Оларны парчалайджагъым, адамлар оларны ич бир вакъыт хатырламайджакълар”.

[27] Амма душманларынынъ ачувы ичюн шуны япмам. Ёкъса, душманлары буны янълыш анълап, айтар: “Бизим къудретимиз улу, РАББИнинъ иши дегильдир бу!”»

[28] Олар – акъылыны джойгъан миллет, араларында анълайыш ёкъ.

[29] Ах, акъыллы олып, олар буны анълап бильгейди, оларнен не оладжагъыны анълагъайды!

[30] Эгер оларнынъ Къаясы оларны сатмагъан олса, РАББИ оларны душманларынынъ къолуна бермеген олса, бир адам бинъ адамны къувалап олур эдими? Эки адам он бинъ адамны къувып олур эдими?

[31] Оларнынъ къаясы бизим Къаямыз киби дегиль. Душманларымыз биле буны анълайлар.

[32] Оларнынъ юзюм пытакълары – Содом чубугъындан, юзюми – Гоморанынъ тарлаларындандыр. Юзюм данелери зеэр тёкелер, салкъымлары аджджы оть шырасы кибидир.

[33] Шарабы – аждерхаларнынъ зеэри, йыланларнынъ ольдюриджи зеэридир.

[34] РАББИ шай айта: «Мен буны сакъламадыммы? Озь анбарларымда килитлемедимми?

[35] Аякълары тайгъанда, Мен акътыман ве интикъам алырым. Беля-къаза куню якъындыр, азырландырылгъан шейлер оларгъа ашыкъып келелер».

[36] Лякин РАББИ Озь халкъыны акълайджакъ. Къолларында такъат къалмайджакъ вакътында, не къул, не азат къалмайджагъыны корьгенде, Озь къулларына мерамет этеджек.

[37] О айтар: «Къайда аллалары, олар сыгъынакъ къыдыргъан къаялары?

[38] Оларнынъ къурбан ягъларыны ким ашагъан, шарап бахшышларыны ким ичкен? Олар турсунлар да, сизге ярдым этсинлер, сиз ичюн орьтю олсунлар!

[39] Энди корюнъиз: Керчектен де, Мен – Одыр! Менден гъайры алла ёкъ! Мен ольдюрем, Мен де яшайыш берем, Мен урам, Мен де тедавийлейим. Меним къолумдан кимсе къуртарып оламаз.

[40] Емин этип, къолумны кокке тараф котерем ве айтам: Мен, Эбедий, Озюмнен ант этем:

[41] парылдагъан къылычымны къайрарым, суд этип, къолум оны тутар, душманларымнынъ акътыманыны алырым, Мени кореджек козьлери олмагъанларны джезаларым.

[42] Окъларымны къангъа бояларым, къылычым беденлерни ашар, ольдюрильген ве эсирге тюшкенлернинъ къаныны ичер, душман башлыкъларынынъ башларына тояр».

[43] Эй, халкълар! Алланынъ халкъынен берабер къуванынъыз! О, къулларынынъ къаны ичюн акътыманыны ве Озь душманларынынъ интикъамыны алыр, Озь топрагъы ве халкъы ичюн одеме этер.

[44] Бойледже, Муса Нуннынъ огълу Ехошуанен берабер келип, бу йырнынъ эписи сёзлерини халкъкъа айттылар.

[45] Бу сёзлернинъ эписини бутюн Исраильге айтып битирген сонъ,

[46] Муса оларгъа: – Мен сизге бугунь айткъан бу сёзлерни акъылларынъызда тутунъыз, бу Къанун сёзлерининъ эписини тутып беджермеге балаларынъызгъа эмир этинъиз.

[47] Бу сёзлер сиз ичюн бош лаф дегиль, олар – сизинъ яшайышынъыздыр. Иорданны кечип саип олмакъ ичюн кетеяткъан топракъта оларнынъ ярдымынен чокъ вакъыт яшарсынъыз, – деди.

[48] О куню де РАББИ Мусагъа бойле деди:

[49] – Аварим дагъларында, Ерихоннынъ къаршысында Моавда ерлешкен Нево дагъына котериль ве Мен Исраиль огъулларына мульк оларакъ береджек Ханаан топрагъына бакъ.

[50] Хор дагъында ольген ве баба-деделерине къошулгъан агъанъ Харун киби, сен де котериледжек дагънынъ устюнде оледжексинъ ве баба-деделеринъе къошуладжакъсынъ.

[51] Сиз Цин сахрасында, Мериват-Къадеш сувлары янында Исраиль огъулларынынъ огюнде Манъа къаршы имансыз арекет эттинъиз, оларнынъ арасында Меним мукъаддеслигимни къорчаламадынъыз.

[52] Огюнъде олгъан топракъны кореджексинъ, амма Мен Исраиль огъулларына береджек бу топракъкъа кирмейджексинъ.

Къануннынъ текрары — Chapters